II SA/Sz 477/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lipca 2013 r. sprawy ze skargi J. G. na uchwałę Rady Powiatu w Myśliborzu z dnia 25 kwietnia 2012 r. nr XX/204/2012 w przedmiocie likwidacji Międzyszkolnego Ośrodka Sportu "Szkuner" w Myśliborzu oddala skargę. Zaskarżoną uchwałą nr XX/204/2012 z dnia 25 kwietnia 2012 roku podjętą na podstawie art. 12 pkt. 8 lit. i ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz na podstawie art. 59 ust. 1,3 i 5 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) Rada Powiatu w Myśliborzu uchwaliła, iż: "§ 1 Likwiduje się z dniem 31 lipca 2012 roku Międzyszkolny Ośrodek Sportu "Szkuner" w Myśliborzu. § 2 Mienie likwidowanej placówki przejmuje Powiat Myśliborski. § 3 Dokumentację zlikwidowanej placówki przejmuje Powiat Myśliborski, natomiast dokumentacja przebiegu nauczania zostaje przekazana organowi nadzoru pedagogicznego. § 4 Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Powiatu w Myśliborzu. § 5 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. W uzasadnieniu powyższej uchwały stwierdzono, iż uchwała ta jest kontynuacją podjętej uchwały Nr XIV/135/2011 Rady Powiatu w Myśliborzu z dnia 21 grudnia 2011 roku w sprawie zamiaru likwidacji Międzyszkolnego Ośrodka Sportu "Szkuner" w Myśliborzu". Zgodnie z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może być zlikwidowana po zasięgnięciu opinii organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Ustawa o systemie oświaty zobowiązuje organ prowadzący do zawiadomienia o zamiarze likwidacji placówki rodziców i właściwego Kuratora Oświaty na co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji. Powyższy warunek ustawowy został spełniony. Nie uległa również zmianie sytuacja finansowa Powiatu, która dotyczyła m.in. podjęcia przez Radę Powiatu w Myśliborzu uchwały w sprawie zamiaru likwidacji MOS "Szkuner" w Myśliborzu. Pismem z dnia [...] r. J. G. wezwał Radę Powiatu do natychmiastowego uchylenia (unieważnienia) w całości ww. uchwały "ponieważ podjęta ona została z rażącym naruszeniem obowiązującego w Polsce prawa". Uchwałą z dnia 21 marca 2013r. nr XXXIV/310/2013 Rada Powiatu odmówiła uwzględnienia ww. wezwania. Powyższa uchwała została doręczona skarżącemu dnia 28 marca 2013 r. Dnia 8 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga J. G. na wskazaną na wstępie uchwałę Rady Powiatu w Myśliborzu z dnia 25 kwietnia 2012 r., w której skarżący, powołując się na art. 87 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592) wniósł o stwierdzenie jej nieważności "z powodu istotnego naruszenia prawa polegającego na naruszeniu przepisów regulujących procedurę poprzedzającą wydanie skarżonej uchwały". W uzasadnieniu skargi skarżący podał, iż uchwałą Nr XVII/168/2012 z dnia 25 stycznia 2012 r. Rada Powiatu w Myśliborzu, na podstawie art. 12, ust. 8 litera "i" ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.) w związku z art. 58, ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) utworzyła nową placówkę oświatowo-wychowawczą w Myśliborzu, przy u. Marcinkowskiego 5 pod nazwą Międzyszkolny Ośrodek Sportu "Szkuner" w Myśliborzu. Placówka ta swoją działalność rozpoczęła z dniem 1 lutego 2012 roku. W niecałe 3 miesiące później Rada Powiatu w Myśliborzu skarżoną uchwałą z dnia 25 kwietnia 2012 r. Nr XX/204/2011, postanowiła o likwidacji tej placówki z dniem 31 lipca 2012 r. Skarżący podnosi, iż od dnia [...] r. był pracownikiem tej placówki i wskutek uchwały o jej likwidacji bezprawnie pozbawiony został miejsca pracy. Uchwałę o likwidacji MOS "Szkuner" w Myśliborzu podjęto bez próby realizacji procedury określonej w przepisie art. 59, ust. 1 i 5 ustawy o systemie oświaty, a zatem z rażącym naruszeniem prawa. W tej sytuacji – zdaniem skarżącego - uchwała ta musi być uchylona, bo i tak - z mocy prawa - jest nieważna i nie wywiera żadnych skutków prawnych. Skarżący podał też, że pismem z dnia [...] r. wskazał Radzie Powiatu w Myśliborzu naruszenia prawa związane z podjęciem ww. uchwały i wezwał do jej uchylenia. W odpowiedzi na powyższą skargę Rada Powiatu w Myśliborzu wniosła o jej oddalenie wskazując, iż zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1592 ze zm.) uchwałę organu powiatu może zaskarżyć do sądu administracyjnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Również art. 50 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest ten, kto ma w tym interes prawny. W niniejszej sprawie Skarżący wskazał jedynie, iż był pracownikiem Zespołu Placówek Oświatowo - Wychowawczych "Szkuner" w Myśliborzu, a następnie (od dnia [...] r.) Międzyszkolnego Ośrodka Sportu "Szkuner" w Myśliborzu. Stosunek pracy Skarżącego z MOS "Szkuner" wygasł w związku z upływem czasu na jaki umowa o pracę została zawarta (umowa na czas określony od [...] r.) i nastąpiło to na pięć miesięcy przed likwidacją ww. jednostki. Rozwiązanie stosunku pracy nie było zatem skutkiem likwidacji MOS "Szkuner", która miała miejsce dopiero z dniem 31 lipca 2012 r. Organ wskazuje ponadto, iż kwestia ta rozstrzygnięta została przez Sąd Rejonowy IX Zamiejscowy Wydział Pracy, który oddalił powództwo Skarżącego o ustalenie, iż jego umowa o pracę w MOS "Szkuner" zawarta została na czas nieokreślony (sygn. akt: IX P 22/13). W ocenie organu Skarżący nie posiada interesu prawnego uzasadniającego wniesienie niniejszej skargi oraz stwierdzenie nieważności uchwały Rady Powiatu w Myśliborzu z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie likwidacji jednostki organizacyjnej' powiatu pn. Międzyszkolny Ośrodek Sportu "Szkuner" i dotychczas istnienia takiego interesu prawnego nie wykazał. Organ wskazał nadto, iż w następstwie likwidacji ww. jednostki utworzona została uchwałą Rady Powiatu nr XXIII/229/2012 z dnia 10 lipca 2012 r. jednostka: Powiatowy Ośrodek Sportu i Rekreacji "Szkuner", która zapewnia (podobnie jak poprzednia) realizację zadań publicznych z zakresu sportu i rekreacji na rzecz mieszkańców Powiatu Myśliborskiego. W świetle powyższego – zdaniem organu - nie może być mowy o naruszeniu w jakikolwiek sposób jakiegokolwiek uprawnienia Skarżącego powodującego, iż miałby interes prawny we wniesieniu niniejszej skargi. Zdaniem organu Skarżący błędnie wywodzi z podjęcia przez Radę Powiatu w Myśliborzu uchwały nr XVII/168/2012 z dnia 25 stycznia 2012 roku w sprawie aktu założycielskiego i nadania statutu placówce oświatowej Międzyszkolny Ośrodek Sportu "Szkuner" w Myśliborzu fakt utworzenia "nowej", "kolejnej" placówki. Jak wskazuje tożsama nazwa i siedziba jednostki, powyższa uchwala dotyczy wyodrębnionej na mocy uchwały nr XIV/134/2011 Rady Powiatu w Myśliborzu z dnia 21 grudnia 2011r. w sprawie rozwiązania Zespołu Placówek Oświatowo – Wychowawczych "Szkuner" w Myśliborzu z tego Zespołu placówki - Międzyszkolnego Ośrodka Sportu "Szkuner" w Myśliborzu. Zgodnie z art. 59 ust. 1 w związku z ust. 5 tego artykułu ustawy o systemie oświaty placówka publiczna może być zlikwidowana przez organ prowadzący przy czym organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji: rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia placówki. Zgodnie z ust. 2 powołanego przepisu placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może zostać zlikwidowana po zasięgnięciu opinii organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Zdaniem organu zaskarżona uchwała Rady Powiatu w Myśliborzu z dnia 25 kwietnia 2012 r. podjęta została w zakresie kompetencji organu, po dopełnieniu procedury likwidacyjnej przewidzianej w przepisach ustawy o systemie oświaty. W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności na podstawie przepisu art. 62 ust. 5 ustawy o systemie oświaty został rozwiązany Zespół Placówek Szkolno -Wychowawczych "Szkuner", a procedura likwidacyjna objęła wyodrębniony z tego zespołu MOS "Szkuner". Organ prowadzący placówkę wyraził wolę (zamiar) podjęcia działań mających na celu likwidację ww. jednostki uchwałą nr XIV/135/2011 Rady Powiatu w Myśliborzu z dnia 21 grudnia 2011 r. - podjętą na podstawie art. 12 pkt 8 lit. i ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.). Brzmienie przepisu art. 59 ustawy o systemie oświaty wskazuje na minimalny okres trwania procesu likwidacji placówki - 6 miesięcy. Likwidacja placówki MOS "Szkuner" w Myśliborzu miała miejsce z dniem 31 lipca 2012 r., a zatem nie 6 miesięcy lecz ponad 7 miesięcy po podjęciu przez Radę uchwały intencyjnej. Nawet gdyby przyjąć, iż okres 6 miesięcy należy liczyć od dnia 31 stycznia 2012 r. (data faktycznego rozwiązania "Zespołu"), to w związku z likwidacją MOS "Szkuner" z dniem 31 lipca 2012 r., 6 - miesięczny termin został zachowany. Nie może zatem być mowy o naruszeniu w procedurze likwidacyjnej MOS "Szkuner" przepisu art. 59 ustawy o systemie oświaty i brak jest podstaw do uznania przedmiotowej uchwały za nieważną. Organ wskazał też iż zaskarżona uchwała była badana przez organ nadzoru, w tym pod kątem zachowania procedur informowania podmiotów zainteresowanych o zamiarze likwidacji, nie wzbudzając zastrzeżeń organu nadzoru. Do powyższej odpowiedzi na skargę skarżący J. G. odniósł się w piśmie procesowym z dnia [...] r., którym zakwestionował twierdzenie organu, iż w MON "Szkuner" zatrudniony był na czas określony od [...] r. Skarżący dochodzi przed sądem pracy ustalenia, iż łączyła go z ww. jednostką umowa o pracę na czas nieokreślony i spór sądowy w tym zakresie nie został jeszcze ostatecznie rozstrzygnięty. Wskazany w odpowiedzi na skargę wyrok nie jest prawomocny. Ponadto w piśmie tym skarżący rozwinął zarzuty i wskazał na naruszenie prawa związane z przekształceniami organizacyjno-prawnymi MOS "Szkuner". Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej: P.p.s.a. zakres tej kontroli obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne niż określone w pkt 5 akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej P.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.). Przystępując do rozpoznania skargi na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi wniesionej w trybie i na zasadach określonych w art. 87 ust. 1 - 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.). Zgodnie bowiem z przepisem art. 87 ust. 1 tejże ustawy skutecznie zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego może jedynie ten, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone skarżoną uchwałą, podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Zaskarżona uchwała jest niewątpliwie uchwałą z zakresu administracji publicznej. Skarga została wniesiona w terminie, po spełnieniu przesłanek formalnych z art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym (dalej: u.s.p.) tj. po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. I SA/Sz 1211/12 sąd odrzucił wcześniejszą skargę skarżącego na przedmiotową uchwałę wniesioną bez wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa). Kolejną przesłanką dopuszczalności skargi jest legitymacja skargowa skarżącego, tj. ocena czy posiada on interes prawny we wniesieniu skargi oraz czy interes ten został zaskarżoną uchwałą naruszony. Dopiero pozytywna odpowiedź na powyższe pytanie daje sądowi podstawę do zbadania legalności zaskarżonej uchwały, tj. czy nie została ona podjęta z naruszeniem prawa. Sąd rozpoznający skargę zobowiązany jest zatem do zbadania i oceny, czy będąca przedmiotem skargi uchwała narusza chroniony interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Dopiero wykazanie takiego naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez wnoszącego skargę na uchwałę organu otwiera drogę do merytorycznego jej rozpoznania, przy czym naruszenie to nie może mieć charakteru przyszłego i niepewnego, ale powinno być realne i aktualne (wyrok NSA z 12 stycznia 2010 r., II OSK 1736/09). Skarga uregulowana w art. 87 ust. 1 u.s.p. nie jest bowiem skargą o charakterze powszechnym (nie ma charakteru actio popularis) wnoszoną w interesie ogólnym w oparciu o sam zarzut naruszenia prawa przy podjęciu skarżonej uchwały. Skarżący musi mieć własny interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego, kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie, oraz interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodności z obiektywnym porządkiem prawnym, czyli normami określającymi treść działania organów administracji publicznej i normami regulującymi procedurę ich podejmowania, co związane jest z wykazaniem, iż ów interes prawny skarżącego został bezprawnie naruszony. W kwestii "interesu prawnego" jako przesłanki dopuszczalności skargi z art. 87 ust. 1 ustawy u.s.p., należy odwołać się do orzecznictwa sądowego dotyczącego art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 z późn. zm.), które w omawianym zakresie pozostaje aktualne ze względu na identyczne brzmienie wskazanych przepisów obu ustaw. W świetle tych przepisów można wskazać następujące wyznaczniki prawne pojęcia legitymacji skargowej: - legitymację do wniesienia skargi daje naruszenie interesu prawnego, a nie faktycznego; - interes prawny skarżącego musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę. - wnoszący skargę wykaże naruszenie własnego realnego i aktualnego interesu prawnego. - związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną skarżącego, a zaskarżoną uchwałą musi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia konkretnych uprawnień albo nałożenia obowiązków. Zaskarżona w trybie art. 87 ust. 1 u.s.p. uchwała organu powiatu powinna mieć zatem bezpośredni wpływ na sytuację prawną, a nie sytuację faktyczną skarżącego. Winna ona mieć wpływ na prawa i obowiązki publicznoprawne skarżącego. Legitymacji do złożenia skargi na uchwałę organu samorządowego do sądu administracyjnego nie ma jednostka, która wyprowadza interes prawny wyłącznie z tytułu cywilnoprawnego. (por. wyrok WSA w Lublinie sygn. akt III SA/Lu 410/11) Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej sposób rozumienia interesu prawnego, który w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi na podstawie art. 87 u.s.p. winien mieć swoje źródło w przepisach prawa administracyjnego, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaskarżona uchwała naruszała jego uprawnienie wynikające z konkretnego przepisu prawa materialnego. Skarżący wywodzi swój interes prawny z faktu, iż był pracownikiem Zespołu Placówek Oświatowo-Wychowawczych "Szkuner" w Myśliborzu, a następnie Międzyszkolnego Ośrodka Sportu "Szkuner" w Myśliborzu. Z treści odpowiedzi na skargę oraz pisma skarżącego z dnia [...] r. wynika, iż między skarżącym, a organem nie ma zgodności co do treści ostatniego stosunku pracy. Zdaniem organu była to umowa na czas określony od [...] r., która wygasła wskutek upływu wskazanego w niej terminu: zdaniem skarżącego - łączyła go z MOS "Szkuner" umowa na czas nieokreślony, a spór sądowy w tej kwestii nie został jeszcze ostatecznie rozstrzygnięty. Zdaniem Sądu kwestia ta nie jest istotną dla oceny, czy skarżący legitymuje się przymiotem naruszenia jego interesu prawnego. Interes prawny, o którym mowa w art. 87 powołanej ustawy o samorządzie powiatowym winien wynikać z istoty działalności jednostki organizacyjnej, której uchwała organu samorządowego dotyczy, odnoszącej się w aspekcie przedmiotowym i podmiotowym wobec wnoszącego skargę. Pracownicy, przy pomocy których dana jednostka realizuje swoje zadania statutowe stanowią element wykonawczy, umożliwiający realizację jej zadań. Jednostka nie istnieje jednak i nie działa w tym celu, by zatrudnionym w niej zapewnić pracę, lecz by realizować określone zadania publiczne. Interes prawny związany z funkcjonowaniem tej jednostki posiadają w tym przypadku osoby na rzecz których zadania te są realizowane i z mocy określonych przepisów prawa (w tym przypadku ustawy o systemie oświaty) uprawnione do korzystania z działalności tej jednostki. Interes osoby zatrudnionej w utrzymaniu istnienia jednostki, której dotyczy skarżona uchwała, jako miejsca pracy, jest jedynie interesem faktycznym a nie prawnym. Interes prawny zachodziłby wówczas, gdyby istniała norma prawa materialnego przyznająca skarżącemu uprawnienie i roszczenie do zatrudnienia w przedmiotowej jednostce organizacyjnej, którą rada powiatu postanowiła zlikwidować. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że podmiotowi temu przysługuje roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2007 r. sygn., II OSK 2019/06). Szczególną cechą interesu prawnego w prawie administracyjnym i w postępowaniu administracyjnym jest bezpośredniość związku pomiędzy sytuacją danego podmiotu, a normą prawa materialnego, z którego wywodzi on swój własny interes prawny. Dodać należy, iż z punktu widzenia przepisów prawa pracy niekoniecznie nastąpiło uniemożliwienie skarżącemu kontynuacji zatrudnienia w likwidowanej jednostce. Jak bowiem wynika z akt sprawy, w miejsce likwidowanego Międzyszkolnego Ośrodka Sportu "Szkuner" został utworzony Powiatowy Ośrodek Sportu i Rekreacji "Szkuner" w Myśliborzu, który nadal realizuje zadania publiczne Powiatu Myśliborskiego w zakresie sportu i rekreacji. Nastąpiło więc jedynie przekształcenie prawno-organizacyjne, a nie likwidacja zakładu pracy. Zaskarżona uchwała zatem kwestii zatrudnienia skarżącego w ogóle nie dotyczy i nie miała wpływu na ustalenie stosunku pracy. Legitymacja procesowa wynikająca z art. 87 ust. 1 u.s.p. ma charakter szczególny. Wymaga nie tylko wskazania normy prawa materialnego, kształtującego sytuację prawną wnoszącego skargę, ale nadto wykazania, iż zaskarżony akt oddziałuje na posiadany interes prawny, który w ten sposób zostaje naruszony. Skarga nie zawiera zarzutu odnoszącego się do konkretnego uprawnienia skarżącego wynikającego z przepisu prawa materialnego, a podnosi przede wszystkim sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem, podczas gdy zadaniem skarżącego było wykazanie związku przyczynowego pomiędzy zaskarżoną uchwałą w sprawie likwidacji Międzyszkolnego Ośrodka Sportu "Szkuner" w Myśliborzu a jego uprawnieniem wynikającym z konkretnego przepisu prawa materialnego. Skarżący nie wykazał więc, że doszło do naruszenia jego prawem chronionego interesu lub uprawnienia i w jaki sposób. W skardze nie wywiedziono, z powołaniem się na konkretną regulację prawną, iż zaskarżona uchwała negatywnie wpływa na sferę prawnomaterialną skarżącego, pozbawiając go pewnych uprawnień lub uniemożliwia ich realizację. Skarga, uregulowana w art. 87 ust. 1 u.s.p., stanowi środek ochrony realnego, własnego interesu prawnego i uprawnień przed rzeczywistym nielegalnym wkroczeniem w te interesy i uprawnienia przez organ wydający akt z zakresu administracji publicznej. Ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (wyrok NSA z dnia 14 marca 2002 r., II SA 2503/01). W tym stanie rzeczy, skoro skarżący nie wykazał swej legitymacji skargowej Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł badać merytorycznych zarzutów skargi i na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.