II SA/Sz 509/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Darłowo na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 9 marca 2012 r. Nr NK-4.4131.69.2012.BB w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo. postanawia: odrzucić skargę Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 9 marca 2012 r. Nr NK-4.4131.69.2012.BB Wojewoda Zachodniopomorski stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Darłowo z dnia 30 stycznia 2012 r. Nr XVI/123/2012 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy. Opisane wyżej rozstrzygnięcie zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia do sądu administracyjnego zostało omyłkowo skierowane do Urzędu Gminy, który po otrzymaniu przesyłki w dniu [...] nadał przesyłkę na adres właściwego organu, czyli Urzędu Gminy , która faktycznie została doręczona w dniu [...]. Powyższy sposób doręczenia przesyłki został potwierdzony w wyjaśnieniu organu nadzoru, zawartym w piśmie skierowanym do Sądu z dnia[...]. Gmina dnia [...] nadał bezpośrednio do Sądu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazane wyżej rozstrzygnięcie Wojewody (vide: data stempla pocztowego na kopercie k. 6 akt sądowych), która wpłynęła do Sądu w dniu. Wobec takiego sposobu złożenia skargi do Sądu, skarga została zarejestrowana w dzienniku Korespondencji ogólnej pod [...] wysłana do organu, czyli Wojewody – celem nadania biegu, o czym skarżąca została poinformowana pisemnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 j.t.) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust.1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. W myśl art. 98 ust. 4 powołanej ustawy do postępowania w sprawach o których mowa w art. 98 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) zwanej dalej ustawą "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ pod adres właściwego organu (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r. I FSK 631/08, LEX nr 505351). Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu[...] wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał w dniu [...], który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Tymczasem Gmina nadała skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , który po jej otrzymaniu przesłał skargę do organu właściwego, czyli Wojewody w dniu [...] . W tej sytuacji należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie data [...] jest datą wniesienia skargi przez Gminę. Wobec powyższego należy uznać, że przedmiotowa skarga została wniesiona po terminie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi następuje w drodze postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.