II SA/Sz 605/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpatrzeniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji D.S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] umarzającą postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji Starosty podjętej w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę części obiektu Handlowo – Usługowego "B". Pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r. (uzupełnionym pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r.) skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody podnosząc, że realizacja opisanej inwestycji narazi ją na szkodę majątkową, bowiem nie jest w stanie ponieść kosztów z nią związanych. W ocenie skarżącej, wstępna analiza projektu architektoniczno – budowlanego prowadzi do wniosku, że na skutek inwestycji zmianie ulegną powierzchnie lokali samodzielnych, a w konsekwencji udziały poszczególnych członków Wspólnoty Lokalowej Centrum Handlowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 j.t.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., odnosi się do aktów lub czynności, które generalnie nadają się do wykonania. W literaturze przedmiotu, ugruntowane jest stanowisko, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (patrz. T. Woś., H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. LexisNexis. Warszawa 2012. str. 485). Zgodnie z powyższym wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania, strona skarżąca uczyniła decyzję Wojewody mocą której umorzone zostało administracyjne postępowanie odwoławcze w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z rozbudową części obiektu Handlowo – Usługowego "B". Decyzja ta wydana w oparciu o treść art. 138 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwagi na swój formalny charakter i zakres, wbrew przekonaniu skarżącej, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a dotyczy wyłącznie kwestii procesowej. Decyzja ta nie rodzi żadnych praw, nie wiąże się również dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja tego rodzaju nie podlega zatem wykonaniu, gdyż nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II OZ 706/13; postanowienie NSA z 15 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 713/13, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie przesądzanie okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że brak jest podstaw do uwzględnienia argumentów skarżącej zgłoszonych wobec prowadzonej inwestycji, w sytuacji gdy przedmiotem wniosku jest zaskarżona decyzja procesowa. W świetle powyższych rozważań, złożony w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze nie mógł zostać uwzględniony. Bez wątpienia decyzja ta nie podlega wykonaniu, w sposób określony w art. 61 § 3 P.p.s.a., a tym samym decyzja ta nie może spowodować bezpośrednich zagrożeń, o których mowa w wymienionym przepisie w postaci wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względu, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak na wstępie.