II SA/Sz 62/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpatrzeniu w dniu 28 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. oraz M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. S. oraz M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku, nakazując jednocześnie wykonanie obowiązku w terminie do dnia [...], w pozostałej zaś części - nakazującej Zespołowi Zarządców Nieruchomości [...], jako właścicielowi nieruchomości, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w sposób określony w ekspertyzie technicznej poprzez udrożnienie kanału poprzez usunięcie "korka" i oczyszczenie kanału z osadu - zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W.S. oraz M.S., właściciele nieruchomości o nr [...], złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję ostateczną. Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że wykonanie jej w okresie zimowym spowoduje "ciężkie i trudne do odwrócenia skutki", niczym nieuzasadnione koszty, które przerastają możliwości finansowe wnioskodawców. Powołując się na art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego wnioskodawcy wskazali, że wstrzymanie stanowi spełnienie "słusznego interesu obywateli i realizację ich praw". W ocenie wnioskodawców wstrzymanie wykonania decyzji zagrożonej uchyleniem, stanowi zabezpieczenie ustawowych uprawnień skarżących, a w tym prawa własności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 j.t.) zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie zostało wyrażone stanowisko, zgodnie z którym w art. 61 § 3 ustawy chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt I OZ 786/07, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W świetle oświadczenia wnioskodawców o poniesieniu "nieuzasadnionych" kosztów, które przerastają ich możliwości finansowe, a związane są z wykonaniem nałożonego na inny podmiot obowiązku polegającego na udrożnieniu kanalizacji deszczowej wyjaśnić należy, że argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku nie może być hipotetyczna sytuacja związana z powstaniem w przyszłości nieokreślonych kosztów, bowiem dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji decydujące znaczenie ma ocena aktualnego stanu faktycznego, a nie ewentualnych możliwych zagrożeń, jakie mogą pojawić się w bliżej nieokreślonej przyszłości. Niesprecyzowana zaś wysokość tych ewentualnych kosztów powoduje, że nie można poczynić ustaleń, czy rzeczywiście przerastają one możliwości finansowe wnioskodawców. Odnosząc się do podniesionego w uzasadnieniu wniosku argumentu dotyczącego wstrzymania decyzji "zagrożonej uchyleniem" celem realizacji praw skarżących należy wyjaśnić, że niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie wypowiada się odnośnie podniesionych w skardze zarzutów co do meritum rozstrzygnięcia. Reasumując powołane wyżej argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.