II SA/Sz 63/05

Dnia 25 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. N. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. i J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi D. N. wynagrodzenie w kwocie [...] złotych, obejmujące kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy Wyrokiem z dnia 3 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Sz 63/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę K. i J. R. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Następnie, po rozpatrzeniu wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanowieniem z dnia 7 grudnia 2005 r. Sąd przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 24 stycznia 2006 r. K. i J. R. udzielili pełnomocnictwa wyznaczonemu z urzędu adwokatowi D. N. Pismem z dnia 25 stycznia 2006 r. pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną, a także zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania oraz przyznanie pełnomocnikowi nieopłaconych w całości kosztów reprezentacji skarżących. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2006 r. Sąd przywrócił skarżącym termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 12 września 2008 r. sygn. akt II OSK 296/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. i utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. P. z dnia [...]. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd wskazał, że nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami a wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa przyznane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 w/w ustawy. Pismem z dnia 7 listopada 2008 r., adwokat D. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Wskazując jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone przez stronę zarówno w całości, jak i w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 244 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanowienie adwokata stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia oraz wydatków tego adwokata. W myśl art. 250 ustawy, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka Sąd na posiedzeniu niejawnym. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stanowi, iż za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla adwokata niebiorącego udziału w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - wynosi 75 % stawki określonej w pkt 1 § 18 wyżej wymienionego rozporządzenia, tj. 180,00 zł. Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 tego aktu, Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (22%). W tej sytuacji uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 219, 60 zł tj. obejmujące kwotę 180 zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług na podstawie art. 250 a także art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.