II SA/Sz 632/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.H. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Komendanta Straży Miejskiej w [...] z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi POSTANOWIENIE Dnia 19 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.H. na postanowienie Komendanta Straży Miejskiej w [...] z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu [...] R.H. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na postanowienie Komendanta Straży Miejskiej w [...] z dnia [...] o nałożeniu kary porządkowej. W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tej sytuacji, Sąd niezwłocznie przekazał wskazaną skargę, według właściwości, do Straży Miejskiej w [,,,] w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru Ko [...]) celem nadania biegu wraz z zobowiązaniem udzielenia odpowiedzi na skargę. Pismem z dnia [...] odpowiedzi na skargę R.H. udzielił Burmistrz [...], wnosząc o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2011 r. w sprawie II SA/Sz 632/11 Sąd odrzucił skargę R.H. na postanowienie Komendanta Straży Miejskiej w [...] z dnia [...] o nałożeniu kary porządkowej, z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1280 ze zm.) spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie. W rozpoznawanej sprawie, postanowieniem z dnia 19 lipca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 632/11 Sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę R.H. z dnia 11 maja 2011 r. Wobec powyższego, za niedopuszczalny należy również uznać wniosek skarżącego z dnia 11 maja 2011 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi, odrzuconej przez Sąd z uwagi na jej niedopuszczalność. W tej sytuacji, na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu. Sygn. akt II SA/Sz 632/11 U Z A S A D N I E N I E W dniu [...] R.H. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na postanowienie Komendanta Straży Miejskiej w [...] z dnia [...] o nałożeniu kary porządkowej, z uwagi na jego niestawiennictwo w charakterze świadka na wezwanie Komendanta Straży Miejskiej w [...]. W tej sytuacji, Sąd niezwłocznie przekazał wskazaną skargę, według właściwości, do Straży Miejskiej w [...] w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru [...]) celem nadania biegu wraz z zobowiązaniem udzielenia odpowiedzi na skargę. Pismem z dnia [...]r. odpowiedzi na skargę R.H. udzielił Burmistrz [...], wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej w dalszej części "P.p.s.a."), zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w przepisach (art. 3 § 3 ustawy P.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Komendanta Straży Miejskiej o nałożeniu kary porządkowej z uwagi na niestawiennictwo świadka na wezwanie straży gminnej (miejskiej) wystosowane do skarżącego w ramach prowadzonych czynności wyjaśniających w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. ( Dz. U. Nr 16, poz. 1148 ze zm.) Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, dalej powoływanej jako k.p.s.w. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowią przepisy art. 49 § 1 i art. 51 § 1 k.p.s.w. Przepis art. 49 § 1 k.p.s.w. przewiduje, że na świadka, biegłego, tłumacza lub specjalistę, który bez usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie uprawnionego organu lub bez zezwolenia tego organu samowolnie wydalił się z miejsca czynności przed jej zakończeniem albo bezpodstawnie odmówił złożenia zeznań, wykonania czynności biegłego, tłumacza lub specjalisty, można nałożyć karę porządkową do 250 złotych, a w razie ponownego niezastosowania się do wezwania do 500 złotych. Natomiast art. 51 k.p.s.w. stanowi, że środki przymusu, o których mowa w art. 49 i 50, stosuje sąd właściwy do rozpoznania sprawy, a w toku czynności wyjaśniających także prokurator, jeżeli prowadzi te czynności. W toku czynności wyjaśniających, prowadzonych przez organ inny niż prokurator, środki przymusu, o których mowa w art. 50 § 1, stosuje sąd właściwy do rozpoznania sprawy na wniosek organu dokonującego tych czynności, a pozostałe środki przymusu - organ dokonujący czynności wyjaśniających. Na postanowienie o nałożeniu kary porządkowej zażalenie nie przysługuje, jednakże nałożoną karę należy uchylić, jeżeli osoba ukarana w ciągu siedmiu dni od daty doręczenia lub ogłoszenia jej postanowienia o nałożeniu kary porządkowej dostatecznie usprawiedliwi swoje niestawiennictwo, samowolne oddalenie się, odmowę złożenia zeznań albo wykonania innego obowiązku, o którym mowa w § 1 lub 2 ( art. 49 § 3 k.p.s.w.). Karę porządkową o której mowa w art. 49 § 1 i 2 k.p.s.w. uchyla odpowiednio sąd, który ją nałożył lub organ przełożony nad organem prowadzącym czynności sprawdzające, który daną karę nałożył (art. 51 § 2 k.p.s.w.) Analiza powyższych przepisów jednoznacznie wskazuje, że działalność organów straży gminnej prowadzącej postępowanie w sprawie o wykroczenie nie należy do działalności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia nie zawierają również unormowań szczególnych, poddających działalność organów prowadzących takie postępowanie kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Wobec powyższego, skoro materia będąca przedmiotem skargi nie jest objęta zakresem właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.