II SA/Sz 66/16

Dnia 24 lipca 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. W. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a odmówić przyznania wynagrodzenia Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. W pkt. II wyroku Sąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego wyznaczonego z urzędu kwotę [...] zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług za pomoc prawną udzieloną skarżącej w pierwszej instancji. Odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek pełnomocnika został mu doręczony w dniu 17 sierpnia 2016 r. W dniu 13 września 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. W skardze zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej w drugiej instancji. Wniosek ten nie zawierał oświadczenia, że opłata za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie została zapłacona w całości lub w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2608/16 oddalił skargę kasacyjną. Stosownie do art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 p.p.s.a. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805 ze zm.). W myśl § 3 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie to nie jest elementem formalnym wniosku, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Jego brak powoduje oddalenie wniosku, gdyż przedmiotowe oświadczenie stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku (por. postanowienie NSA z 18 października 2005 r. II FZ 625/05, niepubl.). Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie zawierał oświadczenia pełnomocnika, że opłata za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie została zapłacona w całości lub w części. Z tego względu należało wniosek oddalić na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 wyżej wskazanego rozporządzenia.