II SA/Sz 671/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. W dniu 1 czerwca 2017 r. M. T. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ww. decyzję Wojewody. Skarga została zarejestrowana Dzienniku Korespondencji Ogólnej pod numerem [...] i przekazana w dniu 6 czerwca 2017 r. Wojewodzie celem udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jednym z podstawowych wymogów formalnych, który musi zostać zachowany przy zaskarżeniu decyzji lub innego aktu administracyjnego do sądu administracyjnego, jest złożenie skargi w ustawowo wyznaczonym terminie. Sąd administracyjny z urzędu bada zachowanie terminu do wniesienia skargi. Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy. Zgodnie z art. 53 § 1 i p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wynikająca z art. 54 § 1 p.p.s.a. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej skutkuje tym, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, sąd lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd albo niewłaściwy organ administracji publicznej, pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08; z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08; z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08, opubl. na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślić przy tym należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, że po otrzymaniu decyzji lub postanowienia strona postępowania ma trzydzieści dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie skargi na adres tego organu za pośrednictwem poczty. Jeżeli zamiast tego strona wniesie skargę bezpośrednio do sądu, który następnie skargę tę przekaże do właściwego organu pocztą albo przez uprawnionego pracownika celem nadania jej biegu, to termin do wniesienia skargi zachowany będzie jedynie wówczas, gdy sąd bądź organ otrzymaną skargę zdoła nadać na adres właściwego organu przed upływem wspomnianego trzydziestodniowego terminu. Ewentualne ryzyko przekroczenia tego terminu oraz związane z tym skutki procesowe, polegające na odrzuceniu skargi, obciążają wnoszącego skargę, który nie zastosował się do pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję z dnia [...] doręczono skarżącemu w dniu 2 maja 2017 r. W dniu 1 czerwca 2017 r. M. T. błędnie przesłał pocztą ww. skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd przekazał skargę właściwemu organowi w dniu [..] r. Z powyższego wynika, że skarga została nadana do organu właściwego, dopiero w dacie 6 czerwca 2017 r. Należy zatem przyjąć, że skarga została złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., który upłynął w dniu [...] r. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł na wstępie.