II SA/Sz 682/16

Dnia 30 maja 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu zwrotu jednorazowo przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 grudnia 2016 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w niniejszej sprawie. W dniu 9 stycznia 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego A. K. Wyrokiem z dnia 22 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję wydaną w I instancji. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 kwietnia 2017 r. W dniu 24 maja 2017 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym pismo procesowe zatytułowane "skarga kasacyjna", w którym zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 253 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyznaczenie radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych, doręczając postanowienie o przyznaniu prawa pomocy. Rada okręgowa izby radców prawnych, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia wyznacza pełnomocnika, zawiadamiając o tym niezwłocznie pełnomocnika oraz sąd. W zawiadomieniu kierowanym do sądu właściwa rada wskazuje imię i nazwisko wyznaczonego pełnomocnika oraz jego adres do doręczeń. W niniejszej sprawie skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Stanowiło ono podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczenie konkretnego radcy prawnego pełnomocnikiem skarżącego. Należy zwrócić uwagę, że składając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu, strona może wskazać konkretnego pełnomocnika, a właściwa rada okręgowa izby radców prawnych w miarę możliwości i w porozumieniu z tym pełnomocnikiem, powinna taki wniosek uwzględnić (art. 244 § 3 p.p.s.a.). Także na etapie skierowania przez sąd postanowienia o przyznaniu prawa pomocy do rady okręgowej izby radców prawnych strona może porozumieć się z właściwym organem samorządu zawodowego radców prawnych co do tego, który z wykonujących zawód prawniczy wykwalifikowanych prawników będzie reprezentował jej interesy w sądzie. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 27 grudnia 2016 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego Wyznaczony pełnomocnik był obecny na rozprawie w dniu 22 marca 2017 r. Wyznaczenie radcy prawnego z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności stanowi wykonanie wydanego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego radcy prawnego, bowiem przyznane jej prawo pomocy zostało już skonsumowane (por. postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 265/05, post. NSA z 13 marca 2012 r. sygn. akt II FZ 29/12). Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie jaki został już mu przyznany prawomocnym postanowieniem. Sprawa będąca przedmiotem skargi dotyczy zwrotu należności z tytułu środków jednorazowo przyznanych osobie bezrobotnej na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Decyzja będąca przedmiotem skargi dotyczy należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, dlatego skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. W tej sytuacji postępowanie wywołane wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.