II SA/Sz 735/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpatrzeniu w dniu 31 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. B. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem zarejestrowanym w dniu 2 czerwca 2021 r. M. B. (dalej: "skarżący, "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku. Jako podstawę swojego działania wskazał art. 50 § 1 w zw. z art. 52 § 1 art. 53 § 1 art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a."). Skarżący zarzucił decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247) oraz niezastosowanie normy art. 18 pkt 3 cyt. ustawy. Sformułował również zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "K.p.a."). Wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz na podstawie art. 135 P.p.s.a. uchylenie aktu pierwszej instancji. Skarżący dodał, że skargę do sądu złożył ze względu na treść pouczenia znajdującego się w treści zaskarżonej decyzji. Marszałek Województwa przekazując skargę przy piśmie z dnia 8 czerwca 2021 r. zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wskazał, że podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzją wobec czego przekazał odwołanie i akta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.. Organ nadmienił, że o fakcie tym został poinformowany również skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Stwierdzenie wystąpienia którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpatrywanej sprawie od decyzji Marszałka Województwa z dnia [...] kwietnia 2021 r. skarżącemu służyło odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., na podstawie art. 127 § 1 i 2 K.p.a. w zw. z art. 17 pkt 1 K.p.a., a nie skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżeniu do sądów administracyjnych podlegają bowiem wyłącznie akty, co do których wyczerpano środki zaskarżenia, czyli w omawianym przypadku złożenie skargi mogłoby dotyczyć jedynie decyzji organu drugiej instancji (SKO w S.). Wyjaśnić należy, że brak jest możliwości wniesienia oddzielnej skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, gdyż sąd nie jest powołany do oceny takiego aktu i wyręczania w tym względzie organów administracji, działających w postępowaniu administracyjnym jako druga instancja. Ponadto Sąd zauważa, na co trafnie wskazał sam skarżący, że został on błędnie pouczony przez organ I instancji o trybie i sposobie zaskarżenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. Stosownie do art. 112 K.p.a., błędne pouczenie co do środków zaskarżenia danego aktu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym, błędne pouczenie o środkach odwoławczych od decyzji nie może kształtować właściwości sądu administracyjnego, a w konsekwencji nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania przez sąd skargi wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych (por.: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 527/07). Natomiast zgodnie z tezą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2005 r. (sygn. akt I OSK 271/05), fakt mylnego pouczenia strony o trybie i sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (podobnie jak i o trybie i terminie wniesienia odwołania czy zażalenia) nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu. Z powyższego wynika, że mimo wadliwego pouczenia w zakresie zaskarżenia kwestionowanego rozstrzygnięcia, skarżącemu przysługiwało prawo złożenia odwołania, z którego to prawa - jak wynika z dokumentów nadesłanych przez organy - skarżący skorzystał. W tym stanie rzeczy skargę na decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] kwietnia 2021 r. r., jako niedopuszczalną należało odrzucić, o czym postanowiono w punkcie I sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.