II SA/Sz 781/12

Dnia 17 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. N. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przyznania identyfikatora uprawniającego do korzystania z przeprawy promowej [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...]. U. N. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność Prezydenta Miasta polegającą na odmowie przyznania identyfikatora uprawniającego do korzystania z przeprawy promowej. W uzasadnieniu skargi podniosła, że od [...]. jest zameldowana na stałe w [...]gdzie kupiła mieszkanie, ale pracuje w niemieckiej firmie i dlatego jej pobyty w [...]są krótkie i nie przekraczają łącznie 30 dni. Skarżąca wskazała, że samochód którym się porusza posiada zgodnie z prawem niemieckie numery rejestracyjne i z tego powodu odmówiono jej wydania identyfikatora uprawniającego do korzystania z przeprawy promowej, co uważa za krzywdzące i niesprawiedliwe, ponieważ jest stałą mieszkanką [...]i chce korzystać z przeprawy promowej. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarżąca została poinformowana, iż zgodnie z obowiązującą organizacją ruchu, nie wydaje się identyfikatorów dla pojazdów będących własnością mieszkańców których pojazdy zostały zarejestrowane w Urzędzie Miasta. Identyfikacja pojazdów dotyczy sytuacji gdy mieszkaniec posiada samochód w leasingu z tablicami rejestracyjnymi o innym wyróżniku niż literowym województwa i powiatu niż pojazdy zarejestrowane w gminie albo w sytuacji gdy właściciel pojazdu nie jest mieszkańcem [...]ale jest w nim zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Jednakże w każdym z tych przypadków pojazd musi być zarejestrowany w Polsce. Mimo tego w dniu [...]. skarżąca przesłała w drodze telefaksu wniosek o przyznanie jej identyfikatora uprawniającego do korzystania przeprawy promowej. W odpowiedzi na ten wniosek Prezydent Miasta pismem z dnia [...]. (przesłanym pocztą elektroniczną) poinformował skarżącą, że jej prośba została rozpatrzona negatywnie. Skarżąca ustosunkowała się do tego pisma drogą mailową w tym samym dniu. W dniu [...]. skarżąca zwróciła się do Prezydenta Miasta z żądaniem udzielenia jej odpowiedzi na wystąpienie z dnia [...]. Pismem z dnia [...]. Prezydent Miasta ponownie poinformował U. N. o negatywnym załatwieniu jej prośby. W dniu [...]. Prezydent Miasta otrzymał przesłaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że zatwierdzenie przez starostę (prezydenta miasta) organizacji ruchu na drodze powiatowej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 lit d i § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177 poz. 1729), jest czynnością materialno-techniczną podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na postawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", a czynności faktyczne mające charakter następczy, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego bowiem w stosunku do takich czynności nie można mówić o naruszeniu interesu prawnego (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2012 r. I OSK 608/12, czy postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r. I OSK 201/11). Przedmiotem skargi jest odmowa organu zarządzającego ruchem wydania skarżącej identyfikatora uprawniającego do korzystania z przeprawy promowej, w oparciu o organizację ruchu drogowego zatwierdzoną przez ten organ zarządzeniem nr [...]., a więc na czynność mająca charakter następczy w stosunku do zatwierdzonej organizacji ruchu. Jednakże, ponieważ czynność ta ma charakter indywidualny gdyż została skierowana do konkretnej osoby i dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa, należy dopuścić możliwość zaskarżenia tej czynności do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ww. ustawy). Ze skargi, odpowiedzi na skargę oraz załączonych do niej dokumentów wynika, że skarżąca w dniu [...]. (lub jak twierdzi organ w dniu [...].) złożyła wniosek o wydanie jej identyfikatora uprawniającego do korzystania z przeprawy promowej. Pismem z dnia [...]. Prezydent Miasta poinformował wnioskodawczynię o odmownym załatwieniu jej prośby. W dniu [...]. U. N. skierowała do organu pismo w którym zażądała wydania jej identyfikatora. Pismo to należy potraktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a. Prezydent Miasta dopiero pismem z dnia [...]. poinformował skarżącą, że udzielił jej już odpowiedzi w piśmie z dnia [...]. W dniu [...]. skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym skargę na Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania jej identyfikatora, którą Sąd w dniu [...]. przesłał Prezydentowi Miasta. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zatem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu [...]. W rozpoznawanej sprawie organ nie udzieli skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...]. Zatem sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie upłynął w dniu [...]. Skarżąca skargę wniosła w dniu [...]., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako wniesioną po upływie terminu należało odrzucić.