II SA/Sz 796/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010r. przy udziale Prokuratora B. R. sprawy ze skargi K. P.- K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów i budynków oddala skargę U Z A S A D N I E N I E : K. P.-K. w dniu [...] r. złożyła do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. wniosek o wydanie wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki oznaczonej przez wnioskodawczynię nr[...], położonej na działce nr [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. P. w S. Do wniosku dołączyła między innymi kserokopię wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] r., w sprawie [...], z powództwa K. P.-K. przeciwko Gminie Miasto S. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, kserokopię dowodów wpłaty opłat za użytkowanie wieczyste gruntu pod garażem, dowód wpłaty podatku od nieruchomości oraz zamówienie dokumentacji przeznaczonej do dokonania wpisu w księdze wieczystej tj. sporządzenia wypisu i wyrysu z operatu ewidencyjnego dla działki nr [...] w obrębie nr [...]. Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia [...]r., znak: [...], na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) i art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j.Dz.U.z2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) - odmówił K. P.-K. wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencji gruntów i budynków dla działki oznaczonej według wnioskodawcy numerem [...], położonej na działce nr [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. P. w S. Organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że w dniu [...]r. Miejski Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. (MODGiK) wniosek strony z dnia [...]. przekazał do Biura Geodety Miasta wraz z informacją, że nie wpłynęła niezbędna dokumentacja dotycząca podziału działki nr [...]. MODGiK poinformował też, że wpłynęło [...] innych podobnych wniosków o wydanie wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów i budynków dla garaży położonych przy ul. P., zlokalizowanych na działce nr [...] w obrębie nr [...]. W związku z powyższym, organ I instancji przeprowadził postępowania wyjaśniające w wyniku którego ustalił, że: 1. W ewidencji gruntów i budynków w S., w obrębie ewidencyjnym nr [...] nie ma działki oznaczonej numerem [...]. W obrębie tym ujawniona jest działka nr [...] wraz z budynkami garażowymi, w których ujawniono w roku [...] (na wniosek właściciela) wszystkie [...] boksy garażowe jako samodzielne lokale w tych budynkach, w tym także obejmujące lokale (boksy garażowe), które Sąd w swych wyrokach potraktował jako oddzielne budynki. 2. Miasto S. figuruje jako właściciel przedmiotowej nieruchomości. Ponadto w ewidencji gruntów i budynków ujawnieni są wieczyści użytkownicy (osoby fizyczne), którzy w latach [...] nabyli własność kilkudziesięciu (spośród [...] ujawnionych lokali - boksów garażowych) od Gminy Miasto S. wraz z udziałami w prawie użytkowania wieczystego gruntu całej działki nr [...]. Stan ten został ujawniony w nowo założonych księgach wieczystych prowadzonych dla wyodrębnionych lokali. 3. W państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym znajdują się operaty geodezyjne z prac wykonanych przez geodetów - biegłych sądowych - w celu sporządzenia opinii dla sądów nazwane jako "Wstępne projekty wydzielenia działek pod garaże". Dokumentacja ta w ocenie Biura Geodety Miasta i MODGiK w S. nie może stanowić podstawy do dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków mających na celu wyodrębnienie gruntów pod poszczególnymi garażami jako odrębne działki ewidencyjne. 4. Jak wynika z treści wyroków, Sąd w prowadzonych sprawach nie orzekał o podziale nieruchomości, w związku z czym wykazane w wyrokach numery działek, nie zostały formalnie ustalone, zatem nie mogą być wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków. 5. Do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w MODGiK w S. nie wpłynęły żadne orzeczenia Sądów, które orzekałyby o podziale działki nr [...](obr. [...]). Obecnie w Urzędzie Miasta S. - Biurze Geodety Miasta nie jest prowadzone żadne postępowanie w sprawie podziału działki nr [...] (obr. [...]). Reasumując organ I instancji stwierdził, że nie ma możliwości wydania żądanych przez stronę dokumentów (wypisu i wyrysu), obejmujących nie istniejącą w ewidencji gruntów i budynków działkę nr [...]. Jedynym dokumentem, jaki obecnie może być wydany, jest wypis i wyrys dla działki nr [...] w obrębie nr [...]. Organ I instancji odnośnie formy rozstrzygnięcia wskazał, że wydając postanowienie kierował się stanowiskiem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyrażonym w postanowieniu z dnia [...]., [...], iż załatwienie niniejszej sprawy winno nastąpić zgodnie z zasadami w rozdziale VII kpa dotyczącym zaświadczeń. K. P. –K. wniosła na powyższe postanowienie zażalenie, uzupełnione pismem z dnia [...] r. Strona podniosła, że biegły sądowy geodeta inż. A. K. złożył w dniu [...] r. w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. dokumentację techniczną powstałą w wyniku wykonania prac geodezyjnych polegającą na podziale głównej działki [...]. Dokument ten został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ([...]). Prezydent Miasta S. ustosunkowując się do stanowiska strony, w piśmie z dnia [...]. podniósł, że operat geodezyjny zaewidencjonowany w MODGiK w S. pod numerem [...] zawierał jedynie wstępny projekt wydzielenia działek pod garaże, który nie może samodzielnie stanowić podstawy do dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...]r., [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 14071 ze zm.) oraz na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 i art. 24 ust. 5ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia K. P. –K.- utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu przytoczył ustalenia poczynione przez organ I instancji i wskazał, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek K. P. –K. z dnia [...]. o wydanie wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków dla działki oznaczonej przez stronę numerem [...] położonej na działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym nr [...]. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy może tylko i wyłącznie rozstrzygać, czy postanowienie organu I instancji odmawiające wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków było prawidłowe. Organ odwoławczy podniósł też, że nie może w sposób merytoryczny odnieść się do zagadnienia czy Sąd w wyroku z dnia [...]. sygn. akt [...] orzekł o podziale działki nr , gdyż nie było to przedmiotem postępowania, jak również wykracza poza kompetencje organu. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że zasady wydawania wypisów z rejestrów gruntów i wyrysów z map ewidencyjnych gruntów i budynków regulują przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Przepis art. 24 § 2 tej ustawy nakłada obowiązek na starostę (zgodnie z art. 91 i 92 ustawy z 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym – tj. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) - w niniejszej sprawie będzie to Prezydent Miasta - udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków. Jeżeli więc starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) posiada, w prowadzonych przez siebie ewidencjach i rejestrach, żądane przez wnioskodawcę informacje to ma obowiązek ich udostępnienia. Organ odwoławczy, podzielił stanowisko organu I instancji, że nie można wydać wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków dotyczącego działki, która w tym rejestrze i ewidencji nie figuruje. Dodatkowo organ podniósł, że spór pomiędzy stroną, a organem I instancji dotyczący odmiennego rozumienia wyroku z dnia [...]r., w sprawie [...], może być rozstrzygnięty w postępowaniu, o którym mowa w § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. P. –K. zarzuciła, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 kpa), gdyż dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną - prawomocnym wyrokiem Sądu, który został wydany na podstawie art. 211 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 96 ustawy o gospodarce nieruchomościami, orzeczenie Sądu stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej oraz w katastrze nieruchomości. Takie uregulowanie obligowało Sąd do prawidłowego wydzielenia działek gruntu pod garażami, celem późniejszego dokonania wpisu w księdze wieczystej. Podział gruntu wymaga wiedzy specjalistycznej, dlatego jego dokonanie zlecono biegłemu, który w opinii stwierdził, że jest możliwy podział działki nr [...]i tak też napisał Sąd w uzasadnieniu wyroku. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu [...]r. udział w sprawie zgłosiła B. R. Prokurator Prokuratury Okręgowej w S. delegowana do Prokuratury Apelacyjnej w S., która wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, jako wydanych z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 24 ust. 5 i art. 20 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz prawa procesowego tj. art. 217 i 219 Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Prokuratora, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie winno nastąpić w formie decyzji a nie postanowienia. Wydanie wypisu i wyrysu następuje w formie materialno-technicznej. Wprawdzie ustawodawca nie określił wprost w jakiej formie procesowej następuje odmowa wydania wypisu i wyrysuj, to posiłkując się rozwiązaniem prawnym np. w sprawach dostępu do informacji publicznej, forma decyzji wydaje się uzasadniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że zadaniem sądów administracyjnych, jest kontrola działalności organów administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem, o czym stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Rozpoznając konkretną skargę Sąd jest przy tym związany granicami przedmiotowymi sprawy, które wyznacza rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Z kolei w postępowaniu wszczętym na wniosek strony i prowadzonym w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, przedmiot postępowania określa strona postępowanie to inicjująca. Skarżąca K. P. –K. zwracając się do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. z wnioskiem o wydanie wypisu z rejestru gruntów i z mapy ewidencyjnej dla działki o wskazanym przez siebie we wniosku numerze [...]), położonej na działce nr [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. P. w S. jednoznacznie sprecyzowała przedmiot sprawy, którym stało się wydanie, w określonej formie, informacji z ewidencji gruntów i budynków. Wyjaśnienia wymaga również na wstępie kwestia tożsamości sprawy, bowiem jak należy wnosić z treści skargi, skarżący (podobnie jak i pozostałe osoby które wniosły swoje skargi we wspólnym piśmie procesowym) pojęcie sprawy uogólniają jako "sprawę uwłaszczenia gruntu pod garażami posadowionymi na działce Nr [...]obr. ewid. Nr [...] S.-P.". Tymczasem, w rzeczywistości wniosek każdej z tych osób, a więc i skarżącej K. P. – K. dotyczył gruntu znajdującego się pod innym garażem, który został już wyodrębniony prawnie jako odrębny budynek. Tak więc przedmiotem każdego z rozpatrywanych przez organy orzekające w niniejszej sprawie wniosku, był inny fragment gruntu wchodzący w skład działki [...]co stało na przeszkodzie przyjęcia tożsamości przedmiotowej poszczególnych wniosków. Dlatego organy nie naruszyły prawa, rozpatrując każdy z tych wniosków odrębnymi aktami administracyjnymi. W myśl art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Zgodnie z § 51 ust. 1 rozporządzenia Minister Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.) udostępnienie danych ewidencyjnych następuje w formie: 1) komputerowych wydruków mapy ewidencyjnej, rejestrów, kartotek, zestawień, wykazów i skorowidzów, o których mowa w § 22-32, 2) wypisów z rejestrów i kartotek, 3) wyrysów z mapy ewidencyjnej, 4) plików komputerowych, 5) informacji przekazywanych ustnie i wizualnie. W sytuacji wpłynięcia do organu prowadzącego ewidencję wniosku o wydanie wypisu i wyrysu z katastru nieruchomości, organ jest zobowiązany udostępnić żądane informacje w formie wypisu lub wyrysu. Udostępnienie wypisu lub wyrysu następuje w drodze tzw. czynności materialno-technicznej a zatem nie wymaga wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji, czy też postanowienia. Podkreślić w tym miejscu należy, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym zbiorem (rejestrem) informacji. Organ prowadzący ewidencje może zatem udostępnić tylko takie dane, które zostały do ewidencji wprowadzone, zgodnie z procedurami przewidzianymi w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości również to, że zapisy w ewidencji gruntów mają jedynie charakter techniczno-deklaratoryjny zaś sam rejestr i wprowadzane doń informacje mają charakter jedynie deklaratoryjny a nie konstytutywny (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 698/07, publ. na str. orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie wystąpiła jednak sytuacja w której organ nie posiadał ujawnionej w ewidencji działki o numerze i oznaczeniu wskazanym przez skarżącą we wniosku. W takim stanie rzeczy nie mógł wydać wnioskowanego wypisu i wyrysu. Oczywistym jest, że nie jest możliwym wydanie wypisu lub wyrysu dla działki, której nie ma w prowadzonym katastrze nieruchomości. Pojawia się wówczas pytanie o formę w jakiej organ powinien odmówić wydania wnioskowanych dokumentów, bowiem przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne jak i rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków kwestii tej nie regulują. W niniejszej sprawie organy obu instancji przyjęły, że formą właściwą do odmówienia skarżącemu wydania wypisu i wyrysu jest postanowienie, przy czym Prezydent Miasta S. w podstawie prawnej postanowienia przywołał dodatkowo art. 219 K.p.a. W ocenie Sądu właściwą formą załatwienia sprawy byłoby wydanie decyzji administracyjnej. W literaturze wskazuje się, że jeżeli przepisy prawa upoważniają organ administracji publicznej do załatwienia sprawy administracyjnej, lecz nie określają formy rozstrzygnięcia tej sprawy, to w przypadkach takich jest możliwe przyjęcie domniemania o decyzyjnej formie jej załatwienia (por. A. Wróbel w: M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz". wyd. II, Zakamycze 2005, s. 611). Niewątpliwie Prezydent Miasta działający jako organ administracji publicznej, był upoważniony i zobowiązany, na mocy przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, do załatwienia sprawy wniosku K. P. – K. z dnia [...]r. Sprawa ta miała też charakter sprawy administracyjnej. Negatywne zatem rozstrzygnięcie, poprzez odmowę skarżącemu wydania wypisu i wyrysu, niezależnie od przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, powinno przybrać formę decyzji. Konsekwencją przyjęcia takiego stanowiska jest również umożliwienie stronie weryfikacji działań organu pierwszej instancji, poprzez wnoszenie środków zaskarżenia w trybie instancyjnym jak i środków nakierowanych na zwalczanie bezczynności organu. Do odrzucenia poglądu o możliwości wydania w sprawie postanowienia prowadzi stwierdzenie, iż odmowa wydania wyrysu lub wypisu nie może być utożsamiana z odmową wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 219 K.p.a. Przy wydawaniu wypisu lub wyrysu nie dochodzi bowiem do wydania zaświadczenia, choć informacje w nich zawarte także stanowią odzwierciedlenie stanu widniejącego w prowadzonej przez organ ewidencji. Tym niemniej, zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, z żądaniem takim, z zastrzeżeniami zawartymi ust. 5 tego artykułu, może wystąpić każdy. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 848/09 (publ.: Lex nr 552333 i na str. orzeczenia.nsa.gov.pl) "Z danych zebranych w ewidencji gruntów istnieje możliwość wydawania zarówno wypisów i wyrysów jak i zaświadczeń w rozumieniu art. 217 § 1 k.p.a. O ile zaświadczenie dotyczy konkretnych danych figurujących w rejestrze gruntów, to wypis i wyrys z tego rejestru stanowi dokument charakteryzujący działkę niemalże kompleksowo, obejmując numer księgi wieczystej, jej obszar, granicę, numer ewidencyjny, położenie, rodzaj użytków, klasę gruntów i właściciela. Wyrys z mapy ewidencyjnej nie może być uznany za zaświadczenie". W wyroku tym Sąd stwierdził także, że "Gdyby ustawodawca (...) zrównał wydanie zaświadczenia z wydaniem wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej wynikałoby to wprost z treści przepisu. Jak natomiast jednoznacznie wynika z art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, starosta wydaje wypis (a nie zaświadczenie) z operatu ewidencyjnego. Bliższa analiza powyższego uregulowania wskazuje nadto, iż inny jest krąg podmiotów legitymowanych do zgłoszenia żądania wydania wyrysu i wypisu (właściciele, osoby fizyczne i prawne w których władaniu znajduje się budynek, grunt lub lokal), podczas gdy z żądaniem wydania zaświadczenia może wystąpić osoba legitymowana na podstawie przepisów prawa lub mająca interes prawny w potwierdzeniu pewnych faktów". Reasumując, w rozpoznawanej sprawie organy winny zatem wydać decyzję administracyjną, a nie postanowienie. Tym niemniej, oceniając wagę tego uchybienia Sąd zobowiązany był wziąć pod uwagę jego znaczenie na ostateczny wynik sprawy, który ukształtowany został treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia przepisów postępowania jedynie wówczas, gdy naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając pod tym kątem niewłaściwe określenie przez organy wydanych w sprawie rozstrzygnięć jako postanowienia, wobec prawidłowego orzeczenia co do istoty sprawy i zamieszczenia w nich wszystkich elementów wymaganych od decyzji administracyjnej przez art. 107 § 1 i 3 K.p.a., Sąd uznał, że dostrzeżone i podniesione przez Prokuratora uchybienie organów w tym zakresie nie miało wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do sformułowanego w skardze zarzutu rażącego naruszenia prawa poprzez wydanie przez organ postanowienia "w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną – prawomocnymi wyrokami Sądu" należy wyjaśnić, że przesłanka stwierdzenia nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3, występuje wówczas, gdy istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwoma decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. Tożsamość ta istnieje, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy (szerzej:B.Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", wyd. 8, C.H.Beck, s. 747 i nast.). W niniejszej sprawie, dotyczącej, co raz jeszcze należy podkreślić, wydania wypisu i wyrysu, nie orzekał Sąd Rejonowy w S. Sąd ten nie prowadzi ewidencji gruntów i budynków ani też nie orzeka w przedmiocie wydane z rejestru gruntów wypisów ani wyrysów z mapy ewidencyjnej. Dołączone do akt sprawy wyroki zostały podjęte w sprawach zainicjowanych żądaniami opartymi na art. 64 Kodeksu cywilnego, w przedmiocie zobowiązania Gminy Miasto S. do złożenia określonego oświadczenia woli, zgłoszonymi na mocy art. 211 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). W związku z tym nie wystąpiła tożsamość rozstrzygnięć w sprawie wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej, co oznacza, że stawiany skargą zarzut naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej jest chybiony. Również zgłoszony w niniejszej sprawie zarzut nierespektowania przez organy wyroków Sądu Rejonowego w S. zobowiązujących Gminę Miasto S. do złożenia oświadczenia woli o treści w nich określonych, okazał się nieskuteczny. W postępowaniu dotyczącym wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej organ nie rozstrzyga o potrzebie aktualizacji danych zawartych w prowadzonej ewidencji. To, czy w oparciu o wskazane przez skarżącego orzeczenia Sądu Rejonowego w S. i opracowania biegłych sądowych złożone do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. jest możliwe dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków albo wymagane jest przeprowadzenia odpowiedniego postępowania w tym zakresie, jest kwestią otwartą. Działania w tym zakresie może zainicjować strona przedkładając stosowne dokumenty lub organ przyjmując np. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania geodezyjne i kartograficzne (§ 46 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Przeprowadzenie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w odrębnym postępowaniu od postępowania w przedmiocie wydania wyrysu z mapy ewidencyjnej i wypisu z rejestru gruntów. Mając powyższe na uwadze, wobec uznania, że wydając zaskarżone orzeczenie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie naruszył prawa w stopniu, który uzasadniałby jego wyeliminowanie z obrotu prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.