II SA/Sz 81/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 05 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 16 grudnia 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej - radca prawny B. L., wniósł w imieniu Spółdzielni Mieszkaniowej [..] w S. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Do skargi pełnomocnik dołączył pełnomocnictwo do reprezentowania Spółdzielni przez tutejszym Sądem wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, a skarżący uiścił od niej należny wpis. Odpowiednio bowiem do treści art. 220 § 1 ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 ustawy). Zgodnie z brzmieniem art. 230 § 1 ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Przepis art. 219 § 1 ustawy stanowi, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Z kolei w świetle art. 221 ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Według § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Przedmiotowa skarga dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydanej w trybie art. 66 ustawy – Prawo budowlane, w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Przedmiotowa skarga dotyczy zatem spraw z zakresu budownictwa, od której to skargi należny był wpis stały w kwocie 500 zł. Stosownie do art. 219 § 1 ustawy pełnomocnik Spółki wnosząc skargę do Sądu był zatem zobowiązany do równoczesnego uiszczenia należnego wpisu stałego. W ocenie Sądu, o spełnieniu wymogu równoczesności można mówić wówczas, gdy zarówno czynność wniesienia skargi, jak i czynność uiszczenia wpisu, choć dokonywane w różnych datach, zostaną zrealizowane w ciągu trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do wniesienia skargi. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko przyjęte w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż opłatę uznaje się za uiszczoną przy wniesieniu pisma, gdy dokonano jej w terminie otwartym do złożenia tego pisma (patrz: postanowienie NSA w Warszawie z dnia 22 września 2007 r. sygn. akt I OSK 1331/07 LEX 310587 oraz postanowienie WSA z dnia 5 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1425/06 LEX 301733). Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona w dniu 18 grudnia 2007 r., tj. na 2 dni przed upływem trzydziestodniowego terminu, zaś uiszczenie wpisu na rachunek bankowy Sądu nastąpiło dopiero w dniu 29 stycznia 2008 r. Uiszczenie przez pełnomocnika wpisu w dniu 29 stycznia 2008 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do wniesienia skargi, nie czyni zadość regulacji zawartej w powołanym art. 219 § 1 ustawy. Oznacza to, iż skarga nie została skutecznie wniesiona do Sądu i z powyższych przyczyn, na podstawie art. 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.