II SA/Sz 938/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 7 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Koszalinie na uchwałę Rady Gminy Rąbino Nr XLIII/206/2014 z dnia 30 października 2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Rąbino pod lokalizację elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą techniczną w rejonie miejscowości Jezierzyce postanawia: odmówić dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika. Prokurator Okręgowy w K. pismem z dnia [...], na podstawie art. 70 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 177), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na uchwałę Rady Gminy Rąbino Nr XLIII/206/2014 z dnia 30 października 2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Rąbino pod lokalizację elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą techniczną w rejonie miejscowości J., żądając stwierdzenia jej nieważności w całości. W dniu [...] Spółka wniosła o dopuszczenie jej do udziału w tym postępowaniu, bowiem wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Spółka wyjaśniła, że w [...] Spółka uzyskała ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę farmy wiatrowej w miejscowości [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Decyzja o pozwoleniu na budowę farmy wiatrowej wydana została na podstawie uchwały, której legalność kwestionuje Prokurator, a ewentualne stwierdzenie nieważności tej uchwały przez sąd może spowodować wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę, jako wydanego bez podstawy prawnej. Spółka podała, że jest następcą prawnym Spółki B., bowiem na skutek podziału tej Spółki doszło do wydzielenia z jej aktywów [...] jako spółki nowo zawiązanej, która wstąpiła we wszystkie stosunki prawne Spółki B, w zakresie wynikającym z planu podziału, w tym w zakresie dotyczącym elektrowni wiatrowych wraz ze wszystkimi środkami trwałymi, prawami majątkowymi i niemajątkowymi, wartościami materialnymi i niematerialnymi, wyposażeniem, kadrą, oraz zabezpieczeniem logistycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S.e zaważył, co następuje: Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony (art. 33 § 1 i 1a P.p.s.a.). Udział w charakterze uczestnika może także zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego (art. 33 § 2 P.p.s.a.). Zasadnicze znaczenie dla rozpatrzenia wniosku ma fakt, że postępowanie w sprawie zostało zainicjowane skargą Prokuratora Okręgowego w K., wniesioną na podstawie art. 70 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 177). Zgodnie z tym przepisem, jeżeli uchwała lub zarządzenie organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie wojewody są niezgodne z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał, o ich zmianę lub uchylenie albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu nadzoru, a w przypadku uchwały lub zarządzenia organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić o stwierdzenie ich nieważności do sądu administracyjnego. Prokurator może wziąć udział w każdym toczącym się postępowaniu przed sądem administracyjnym, a także wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania, jeżeli według jego oceny wymaga tego ochrona praworządności lub praw człowieka i obywatela. W takim przypadku przysługują mu prawa strony (art. 8 § 1, art. 50 § 1 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Spółka domaga się udziału w postępowaniu sądowym, którego przedmiotem jest zbadanie zgodności z prawem uchwały w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uwzględniając przedmiot i charakter postępowania sądowego, które wynika z realizacji ustawowych uprawnień prokuratora, sąd stwierdził, że inne podmioty nie mogą być uczestnikami tego postępowania. W tej sytuacji udział Spółki, która złożyła wniosek o dopuszczenie jej do postępowania nie mógł zostać uwzględniony, nawet jeżeli Spółka uważa, że wynik tego postępowania dotyczyć będzie jej interesu prawnego. Od skargi wniesionej przez prokuratora na podstawie art. 70 ustawy Prawo o prokuraturze odróżnić bowiem należy skargę wniesioną na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie daną uchwałą zostało naruszone. Odrębność tych postępowań dodatkowo uzasadnia niemożność udziału w niniejszym postępowaniu innych podmiotów, poza prokuratorem i organem gminy. W ocenie sądu, w postępowaniu ze skargi prokuratora na akt prawa miejscowego stronami są wyłącznie prokurator i organ, którego działalności skarga dotyczy. Postępowanie sądowe na podstawie takiej skargi prokuratora jest bowiem swoistą formą nadzoru nad działalnością gminy i jej organu, sprawowaną w ramach strzeżenia praworządności. Udział innych podmiotów w tym postępowaniu jest niedopuszczalny, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie nie ma takich przepisów. Z treści art. 33 § 2 P.p.s.a., na który powołała się Spółka w złożonym wniosku, wynika natomiast, że dany podmiot może zostać dopuszczony do udziału w charakterze uczestnika wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi stało się niejako następstwem postępowania administracyjnego. Tymczasem w niniejszym postępowaniu Prokurator wniósł skargę na uchwałę wydaną w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwała ta zapadła nie wskutek przeprowadzonego postępowania administracyjnego, ale została podjęta w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa, na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie mamy więc tutaj do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem procedura planistyczna uregulowana jest odrębnie i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej, ale do uchwalenia prawa miejscowego. Pogląd ten jest już utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por.: postanowienia NSA: z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II OZ 1306/11, z dnia 26 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 644/11, z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt II OZ 3/14). Z kolei, z treści art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778 ze zm.), będącego podstawą prawą zaskarżonej uchwały wynika, że uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego. Tryb postępowania w sprawie projektowania, uchwalania i zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Procedura planistyczna jest całkowicie odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że przepis art. 33 § 2 P.p.s.a. nie znajduje zastosowania w sprawach sądowoadministracyjnych, zainicjowanych skargą na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (por.: postanowienie NSA z 31 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 563/16, Lex nr 2065969). Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.