II SA/Sz 948/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...], nadanym w tym dniu bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, K.S. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Burmistrza o odmowie dopuszczenia go do udziału w postępowaniu w sprawie usunięcia drzew z działki nr [...] obręb [...], gm. [...]. Odpis postanowienia został mu doręczony w dniu [...], co wynika z akt administracyjnych sprawy. W związku z tym, że skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu, Przewodniczący Wydziału II WSA w Szczecinie zarządził przesłanie skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego - celem nadania jej właściwego biegu. Skarga została przekazana do SKO w dniu [...], o czym skarżący był poinformowany (pismo z dnia [...], II Ko 113/14). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] przekazało do sądu skargę K.S. wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 948/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Podkreślić należy, że ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że aby skutecznie wnieść do sądu skargę na decyzję (postanowienie) organu administracji, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym i takie też było pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Pomimo, że w skardze K.S. prawidłowo wskazał, że należy wnieść skargę za pośrednictwem organu II instancji, skargę nadał wprost do sądu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego, sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z 27 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1597/08, z 12 stycznia 2009r. sygn. akt II OSK 1918/08, z 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że zaskarżone postanowienie SKO zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 sierpnia 2014 r., a zatem trzydziesty dzień do wniesienia skargi mijał z dniem 13 września 2014 r., a w związku z tym, że była to sobota, koniec terminu do wniesienia skargi do sądu (za pośrednictwem organu) przypadł na dzień 15 września 2014 r. (poniedziałek). Tego dnia skarżący błędnie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (vide w aktach: koperta z datą nadania w urzędzie pocztowym). W związku z powyższym, sąd przekazał ją do właściwego organu, tj. SKO. Przesyłka została nadana do organu w dniu 17 września 2014 r., czyli po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, wnosząc skargę w sposób nieprawidłowy skarżący przejął na siebie ryzyko ewentualnego uchybienia terminu i konsekwencji z tym związanych, wraz z możliwością odrzucenia skargi włącznie (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 3025/12). Mając na względzie powyższe, sąd stwierdził, że skarga K.S. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu i w związku z tym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, o czym sąd orzekł na wstępie.