II SA/Sz 98/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. H. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy A. J. w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: odmówić przyznania adwokatowi W. H. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o zwrot kosztów zastępstwa prawnego w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego po s t a n a w i a: oddalić wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 6 maja 2009 r. oddalił skargę A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie zasiłku stałego. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2009r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wyznaczony przez Szczecińską Izbę Adwokacką adwokat W. H. przesłał do akt sprawy pełnomocnictwo z dnia [...]r. upoważniające do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie. W dniu [...]r. wpłynął do Sądu wniosek adwokata W. H., opatrzony datą [...] r., "o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości [...] zł + VAT". Do wniosku zastępca procesowy dołączył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 maja 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka Sąd na posiedzeniu niejawnym. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 20 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że oświadczenie o nieopłaceniu kosztów zastępstwa procesowego jest niezbędnym elementem wniosku, stanowiącym podstawę stwierdzenia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Przyjęcie, że wystarczające jest samo sformułowanie żądania przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jest mylne, gdyż prowadziłoby to do niedopuszczalnego utożsamiania treści żądania z oświadczeniem (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II FZ 625/05, niepubl.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że "brak złożenia oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego , które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 - 48 p.p.s.a.", zatem niezłożenie tego oświadczenia skutkuje oddaleniem wniosku jako nieuzasadnionego (vide: postanowienie NSA dnia 23 marca 2009 r. sygn. II FZ 90/09, dostępne w internecie pod adresem: www.orzeczenia.nsa. gov.pl). Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wyznaczony na zasadzie prawa pomocy adwokat W. H. w piśmie z dnia [...]r. wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 a także art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 20 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w postanowieniu. U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 6 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie zasiłku stałego. A. J. jako swego pełnomocnika ustanowił S. J. (pełnomocnictwo k. [...] akt sądowych). Pismem z dnia [...]r., złożonym w tym dniu w Biurze Podawczym Sądu, S. J. wniósł o zwrot kosztów dojazdu i składki ZUS. Ponadto nadmienił, że na rozprawie wystąpił z wnioskiem o zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 cyt. ustawy). Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że możliwość uwzględnienia wniosku o zwrot kosztów postępowania istnieje wówczas, gdy skarżący uzyskuje korzystne dla siebie rozstrzygnięcie Sądu. W niniejszej sprawie jednak sytuacja taka nie miała miejsca, ponieważ skarga została oddalona, a więc stronie skarżącej nie przysługuje zwrot kosztów sądowych, a w tym kosztów będących następstwem ustanowienia pełnomocnika z wyboru. W związku z powyższy, na podstawie art. 199, art. 200 oraz art. 160 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.