II SA/Sz 98/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na postanowienie Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 6 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z 6 grudnia 2023 r., nr AP-2.7840.206.2023.JD(2) Wojewoda Zachodniopomorski stwierdził niedopuszczalność odwołania M. T. od decyzji Organu I instancji z 29 maja 2023 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę sieci wodociągowej, sieci kanalizacji sanitarnej i zewnętrznych instalacji: wody, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej z odprowadzaniem do szczelnych zbiorników na wody opadowe i wewnętrznej elektroenergetycznej linii zasilającej. W dniu 11 stycznia 2024 r. K. T. (drogą elektroniczną) skierowała, za pośrednictwem Wojewody Zachodniopomorskiego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. postanowienie Organu II instancji. Przedmiotowy dokument skargi przesłany przez ww. Organ do sądowej skrzynki e-PUAP, nie został opatrzony właściwym podpisem elektronicznym, o czym świadczy weryfikacja dokonana za pomocą oprogramowania służącego do tego celu (k. 21 i 24 akt sądowych). Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniami z 21 lutego 2024 r. wezwał Skarżącą do określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego Skarżącej zaskarżonym postanowieniem, które uzasadnia (w ocenie Skarżącej) wniesienie skargi do sądu administracyjnego, a ponadto wezwał do uiszczenia wpisu należnego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Pismo z wezwaniem do usunięcia braku formalnego skargi oraz zarządzenie z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego zostało uznane za skutecznie doręczone w dniu 9 marca 2024 r. (k. 34 i 35 akt sądowych). Natomiast zarządzeniem z 27 lutego 2024 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Szczecinie wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie przez platformę e-PUAP do Sądu skargi z 11 stycznia 2024 r. podpisanej ważnym kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo ważnym podpisem zaufanym lub podpisanie osobiście własnoręcznym podpisem egzemplarza skargi zawartego w aktach sprawy albo nadesłanie do Sądu w formie papierowej odpisu skargi z 11 stycznia 2024 r. opatrzonej własnoręcznym podpisem. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia ww. wezwania (k. 36 akt sądowych) w polu "dane poświadczenia" widnieje zapis brak daty odbioru oraz data utworzenia poświadczenia 2024-02-28T13:29:49.258. Natomiast w "danych uzupełniających widnieje zapis dotyczący daty utworzenia pierwszego Urzędowego Poświadczenia Odbioru - UPD (2024-02-28), utworzenia powtórnego UPD (2024-03-07), terminu doręczenia (2024-03-13) oraz daty uznania dokumentu za doręczony (2024-03-14). W dniu 14 marca 2024 r. Skarżąca wniosła pismo procesowe w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, ale nie była to skarga z 11 stycznia 2024 r. uzupełniona o wymagany podpis, lecz odpowiedź na wezwanie do sprecyzowania naruszenia prawa zaskarżonym postanowieniem. Ponadto Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 8 maja 2024 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, wobec nieuzupełnienia w terminie braku tego wniosku, poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Stosownie do art. 57 § 1 zd. 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku, gdy pismo strony wnoszone jest w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Każde pismo strony i każdy załącznik do pisma przewodniego (pierwszego, głównego), przesyłane elektronicznie przez e-PUAP, muszą być opatrzone oddzielnie właściwym elektronicznym podpisem. W sytuacji gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych tego pisma. Wobec wyboru przez strony wnoszenia pism w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą, sąd w konsekwencji doręcza dokumenty stronom korzystającym z tego trybu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a p.p.s.a. Przez adres elektroniczny strony należy rozmieć adres konta na platformie ePUAP. W myśl art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 ww. ustawy). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (art. 74a § 7 p.p.s.a.), a w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). W związku z powyższym Skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi (wniesionej pocztą elektroniczną), poprzez podpisanie skargi z 11 stycznia 2024 r. ważnym kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo ważnym podpisem zaufanym lub poprzez podpisanie egzemplarza skargi zawartego w aktach sprawy albo nadesłanie do Sądu w formie papierowej odpisu ww. skargi opatrzonej własnoręcznym podpisem. Skarżąca została jednocześnie pouczona o warunkach wnoszenia pism oraz doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Stosownie do art. 46 § 2d p.p.s.a., Sąd przyjął, że właściwy do korespondencji ze Skarżącą jest adres elektroniczny, z którego nadano pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego, na ten adres skierował wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia tego wezwania, dokument nie został odebrany przez adresata w okresie 14 dni od daty wysłania pierwszego UPD, zatem zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. doręczenie Skarżącej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi należy uznać za dokonane po upływie terminu liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia – 28 lutego 2024 r., czyli w dniu 14 marca 2024 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku podpisu skargi upłynął w dniu 21 marca 2024 r. (był to czwartek). Na wezwanie sądowe brak ten nie został usunięty. Pismo Skarżącej z 14 marca 2024 r. z uwagi na odmienną treść względem pisma z 11 stycznia 2024 r. nie daje się zakwalifikować jako skarga lub jej odpis z uzupełnionym podpisem. Odpisem pisma procesowego, jest bowiem każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Może to być kopia pisma, wykonana dowolną techniką, osobno wykonany jego duplikat bądź - zgodnie z brzmieniem art. 47 § 2 p.p.s.a. - fotokopia lub wydruk poczty elektronicznej. Technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, istotne jest, by odpis był treściowo zgodny z oryginałem i poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienia NSA: z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 407/08; z 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1348/10; z 24 maja 2022 r., sygn. akt III OZ 331/22, opubl. na stronie - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Złożone przez Skarżącą pismo z 14 marca 2024 r. nie odpowiada swoją treścią skardze, a więc nie może zostać uznane za jej odpis w rozumieniu art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. Brak prawidłowego wykonania wezwania skierowanego do Skarżącej oznacza, że brak formalny podpisu skargi nie został usunięty, co w rezultacie uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Wobec powyższego, skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł, jak na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. art. 46 § 1 pkt 4, art. 46 § 2a oraz art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.