II SAB/Sz 37/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk – Gawęcka Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wodociągów R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. 1. zobowiązuje Wodociągi R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. do załatwienia w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej wniosków M. P. z dnia 28 listopada 2017 r. według wpływu liczbą dziennika 6871, od 6873 do 6878, od 6881 do 6884, w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, 2. stwierdza, że bezczynność Wodociągów R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Wodociągów R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Pobierowie na rzecz skarżącego M. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. P. (dalej: Skarżący) złożył do [...] Spółki z o.o. z siedzibą w P. (dalej: Spółka) wnioski z dnia 28 listopada 2017 r. (wpływ do Spółki 29 listopada 2017 r.) dotyczące udzielenia informacji publicznej w zakresie: - przesłania dokumentacji zdjęciowej z odbioru technicznego przyłącza kanalizacyjnego do działki [...] w [...], obręb K. gmina K. (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...]); - dokładnego opisania procedury odbioru wykonanego przyłącza kanalizacyjnego dla działki [...] w [...], obręb K., gmina K. (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...] - dokładnego opisania procedury odbioru wykonanego przyłącza kanalizacyjnego dla działki [...] i działki [...] w [...], obręb K., gmina K. (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...] - ilości rozpatrzonych negatywnie wniosków o przyłączenie do sieci w latach 2015, 2016 i 2017 oraz przesłania kserokopii odpowiedzi na te wnioski (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...] - ilości odcinków sieci kanalizacyjnej gdy brakowało warunków technicznych wybudowanych przez prywatnych inwestorów w latach od 2010 do 2017 oraz przesłania kserokopii odbiorów technicznych tych sieci (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...] - przesłania kserokopii umowy zawartej pomiędzy spółką [...] Sp. z o.o., a obecnym Prezesem Zarządu (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...]); - liczby zgłoszonych w latach 2015, 2016 i 2017 do [...] Spółki z o.o. nielegalnych przyłączeń do sieci kanalizacyjnej oraz ich lokalizację (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...] - przesłania kopii korespondencji wysłanej w latach 2015, 2016 i 2017 przez [...] Spółkę z o.o. do osób przyłączonych do sieci kanalizacyjnej w drodze [...] w [...] obręb K. gmina K. (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...] - do kiedy prezesem spółki [...] Sp. z o.o. był B. R., a od kiedy prezesem Spółki [...] sp. z o.o. jest S. B. (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...] - majątku Spółki, kapitał, majątek trwały, majątek obrotowy, (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...] - udzielenia odpowiedzi, czy [...] Spółka z o.o. posiadająca sieć kanalizacyjną w [...] gmina K. realizuje obowiązki Gminy K. w zakresie obsługiwania sieci kanalizacyjnej w tej miejscowości (zarejestrowany przez Spółkę pod numerem [...]. Spółka pismem z dnia 13 grudnia 2017 r. poinformowała Skarżącego, że w jej ocenie zakres przedmiotowej sprawy jest skomplikowany i powołując się na przepis art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), wydłużyła termin udzielenia informacji publicznej do dnia 30 stycznia 2018 r. Natomiast pismem z dnia 30 stycznia 2018 r. poinformowała, że żądane informacje ww pod pozycja od [...], od [...] do [...], od [...] nie stanowią informacji publicznej, pod pozycją [...] i [...] informacje są dostępne w KRS a udzielając informacji publicznej na pytanie pod pozycją [...], że posiada szczątkowe sieci kanalizacji. M. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność [...] Spółki z o.o. z siedzibą w P. . Jednocześnie zarzucił naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 §1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. nr 98, poz. 1071 ze zm.) poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu oraz wniósł o: - zobowiązanie Spółki do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego, w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, - dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga, - zobowiązanie Spółki do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. - na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U. z 2011 r. nr 34, poz. 173) w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dodatkowo Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem Skarżącego, Spółka przedłużyła termin do udzielenia informacji a następnie jednym zdaniem odpowiedziała, że nie są to informacje publiczne a nadto na pytanie zarejestrowane pod numerem [...] odpowiedź nie jest adekwatna do pytania. Natomiast w zakresie pytania zarejestrowanego pod numerem [...] i [...] Spółka odesłała do KRS. W odpowiedzi na skargę, [...] Spółka z o.o. z siedzibą w P. poinformowała o przedłużeniu terminu do udzielenia odpowiedzi na złożone dnia 28 listopada 2017 r. (wpływ do Spółki 29 listopada 2017 r.) wnioski do dnia 30 stycznia 2018 r. i o udzieleniu odpowiedzi na złożone wnioski w ilości sztuk 16 dnia 30 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Natomiast stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Jednocześnie sąd stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3) oraz stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a). W myśl art. 149 § 2 ww. ustawy sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przedmiotem skargi rozpoznawanej w niniejszej sprawie jest bezczynność [...] Spółki z o.o. z siedzibą w P. w sprawie udzielenia informacji publicznej na wnioski M. P.. Wyjaśnienia wymaga, że w przypadku skarg na bezczynność kontroli Sądu poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ administracji, względnie inny podmiot zobowiązany miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Na gruncie spraw z zakresu informacji publicznej bezczynność zachodzi w szczególności wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych, pomimo dysponowania żądaną informacją publiczną, nie udostępnia jej zgodnie z art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, nieodpowiadający treści żądania bądź też w tym terminie nie wydaje, na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (co jest uzasadnione, np. wobec stwierdzenia, że żądana informacja objęta jest ograniczeniem opisanym w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy). Dla oceny, czy podmiot będący adresatem wniosku o udzielenie informacji publicznej pozostaje w bezczynności istotne znaczenie ma ustalenie, czy był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, a także czy wnioskowana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dopiero stwierdzenie, że podmiot do którego skierowany został wniosek był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, pozwala na skuteczne postawienie wskazanemu podmiotowi zarzutu bezczynności. Wskazać należy, że działania Spółki w związku ze skargą Skarżącego złożoną na etapie zawiadomienia o nowym terminie rozpoznania żądania tj. zawiadomienia z dnia 13 grudnia 2017 r. była przedmiotem kontroli Sądu, który w orzeczeniu sygn. akt II SAB/Sz 5/18 wskazując zakres podmiotowy ustawy uregulowany w art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w myśl którego obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne w szczególności : 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów – a zatem Spółka, jako podmiot realizujący zadania publiczne w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków komunalnych, jest podmiotem zobowiązanym, stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy, do udzielenia informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. Badając z kolei, czy w przedmiotowej sprawie został zrealizowany zakres przedmiotowy Sąd ten wskazał, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust.1), w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który zawiera przykładowy, otwarty katalog typowych informacji publicznych. W szczególności informację publiczną stanowi informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o przedmiocie ich działalności i kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c), organach i osobach sprawujących w nich funkcje (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d), majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f). Stosownie zaś do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o dostępie do informacji publicznej informację publiczną stanowią dane publiczne, w tym treść i postać dokumentów urzędowych. Powołując orzecznictwo sądów administracyjnych wyrażono pogląd, zgodnie z którym za informację publiczną uznaje się wszelkie informacje dotyczące faktów zarówno wytworzonych przez władzę publiczną lub inny podmiot wykonujący funkcję publiczną, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie powierzonych kompetencji (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OSK 315/08 dostępny na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stąd Sąd ten uznał, że żądane we wniosku Skarżącego informacje stanowią informację publiczną, bowiem dotyczą m.in. osób sprawujących funkcję publiczną w organach Spółki (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d) oraz treści dokumentów, w tym o dysponowaniu majątkiem i środkami publicznymi (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f oraz art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a), obejmujące m.in. lokalizację, funkcjonowanie oraz ustalony sposób przyłączenia odbiorców do sieci kanalizacyjnej. Mając na uwadze przepis art. 153 p.p.s.a. Sąd, który rozpoznaje obecnie sprawę ze skargi z dnia 9 lutego 2018 r. na udzieloną przez Spółkę odpowiedź z dnia 30 stycznia 2018 r. na wnioski Skarżącego jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawarta w wyroku Sądu sygn. akt II SAB/Sz 5/18. Mając zatem na uwadze, że żądane we wnioskach informacje stanowią informację publiczną, a Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, należało skontrolować czy działania podjęte w sprawie przez podmiot zobowiązany odpowiadały przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepisy ustawy nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy, udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem. Ustawa przewiduje załatwienie wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 14 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy). Z kolei, jeśli żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy – co w niniejszej sprawie nie ma zastosowanie wobec ww. wyroku Sądu. Stosownie do postanowień art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji określonej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2) – co miało miejsce poprzez zawiadomienie z dnia 13 grudnia 2017 r. Jakkolwiek Spółka udzieliła odpowiedzi pismem z dnia 30 stycznia 2018 r. to mając na uwadze jej treść to wskazać należy, że skoro Sąd w wyroku sygn. akt II SAB/Sz 5/18 uznał, że informacje o które wystąpił Skarżący mają charakter informacji publicznych, Spółka pozostaje nadal w bezczynności co do udzielenia informacji publicznej po pierwsze co do żądań pod pozycją od [...], od [...] do [...], od [...] ale także co do żądania z wniosku pod pozycją [...] z uwagi na to, że odpowiedź nie jest adekwatna do pytania albowiem pytanie dotyczyło realizowania obowiązków Gminy K. w zakresie obsługiwania sieci (...) a nie czy Spółka taką sieć posiada. Mając na uwadze udzieloną odpowiedź na wnioski pod pozycją [...] i [...] poprzez wskazanie, że informacje są zawarte w KRS , wskazać należy, że stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej jednym ze sposobów udostępnienia informacji publicznych jest ich ogłoszenie w Biuletynie Informacji Publicznej, zaś art. 10 ust. 1 stanowi, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w tym Biuletynie lub centralnym repozytorium (stosownie do art. 1 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacje z KRS nie podlegają zgłoszeniu) jest udostępniana na wniosek. Z przepisów tych wynika zatem, że tylko informacje publiczne opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej uważa się za udostępnione, zaś wszystkie inne informacje, w tym w szczególności wymienione w art. 6 ustawy o informacji publicznej są udostępniane na wniosek bez względu na to czy funkcjonują w obiegu publicznym, na stronach internetowych podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznych, a także czy dostęp do tych informacji, tj. do internetu, domagający się ich udostępnienia ma łatwy czy też utrudniony. Reasumując skoro wnioskowana informacja jest informacją publiczną, to właściwy Organ powinien załatwić wniosek Skarżącego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, udzielając tej informacji albo jej odmawiając, w formie decyzji administracyjnej, albo wnieść o jego sprecyzowanie. Nie przesądzając ostatecznego załatwienia sprawy oraz tego, czy Spółka posiada wskazane informacje, stwierdzić należy, że w razie ich braku ustawa o dostępie informacji publicznej obliguje organ do poinformowania wnioskodawcy o ewentualnym braku informacji objętej wnioskiem, bądź w przypadku istnienia ograniczenia w dostępie do niej wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji. W związku ze stwierdzeniem, że w sprawie miała miejsce bezczynność organu Sąd był zobowiązany do rozstrzygnięcia – zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. - czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy wskazać, że ocena charakteru naruszenia prawa powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie, wyznaczonej przez wiele elementów zmiennych. Każda bowiem bezczynność jest naruszeniem prawa co nie znaczy, że każda nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Przyjęcie odmiennego stanowiska pozbawiałoby racjonalności przepisu art. 149 p.p.s.a., nakazującego wartościowanie naruszenia prawa stanem bezczynności czy przewlekłości postępowania. Przystępując zatem do oceny, czy bezczynność Spółki miała charakter rażący, wobec braku definicji ustawowej, podjąć należy próbę zdefiniowania pojęcia "rażącego naruszenia prawa". W orzecznictwie sądowym, które skład orzekający w pełni podziela wskazuje się, że takim naruszeniem będzie stan, w którym wyraźnie, ewidentnie, bezdyskusyjnie i drastycznie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Ponadto akcentuje się, iż kwalifikacja naruszenia jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, ale musi być ono znaczne i niezaprzeczalne oraz pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z 21.06.2012 r., sygn. I OSK 675/12; postanowienie NSA z 27.03.2013 r. sygn. II OSK 468/13 oraz wyroki WSA: we Wrocławiu z 10.04.2014 r., sygn. II SAB/Wr 14/14; w Poznaniu z 11.10.2013 r., sygn. II SAB/Po 69/13; w Szczecinie z 16.05.2013 r., sygn. II SAB/Sz 34/13 - wszystkie dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozpoznając sprawę, Sąd stwierdził, że bezczynność Spółki nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Sąd miał na względzie, że Spółka, zawiadomiła o zmianie terminu załatwienia wniosku, udzieliła odpowiedzi w zakreślonym terminie, działała w przeświadczeniu, że informacja została udostępniona w pełnym zakresie - co do wniosku pod numerem [...], na co wskazuje treść pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek oraz na błędnym przekonaniu dotyczącym interpretacji przepisów ustawy co do pozostałych wniosków a to, że żądania Skarżącego dotyczą informacji publicznych Spółka powzięła przekonanie z wyroku Sądu sygn. akt II SAB/Sz 5/18 z dnia 1 marca 2018 r. tj. po udzieleniu odpowiedzi na wnioski Skarżącego. W tych okolicznościach nie można uznać, że bezczynność przybrała postać celowego działania nacechowanego złą wolą, czy też poważnego zaniedbania. Dlatego orzeczono jak w pkt 2 wyroku, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. W tej sytuacji brak było również podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Nałożenie grzywny ma w tym wypadku charakter fakultatywny i to sąd administracyjny na podstawie okoliczności sprawy ocenia, czy uzasadnione jest nałożenie grzywny w tym trybie. Natomiast w okolicznościach przedmiotowej sprawy, gdy stwierdzona bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, Sąd nie znalazł uzasadnienia dla wymierzenia organowi grzywny, w związku z tym wniosek w tym względzie oddalił, o czym orzeczono w punkcie 3 sentencji wyroku. Odnosząc się do podniesionej w skardze kwestii przewlekłości postępowania, wyjaśnić należy, że o tego rodzaju stanie można mówić wówczas, gdy organ nie podejmuje żadnych działań, uwzględniając czas niezbędny do ich podjęcia, a więc, gdy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne z przyczyn leżących po stronie organu. Mając na uwadze, że Spółka w terminie powiadomiła Skarżącego o wyznaczeniu nowego terminu, udzieliła odpowiedzi w wyznaczonym nowym terminie, zatem w powołanych okolicznościach brak jest podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania. W związku ze zgłoszonym w skardze wnioskiem o zobowiązanie Spółki do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, Sąd wyjaśnia, że brak jest podstaw prawnych do zobowiązania ww. podmiotu do wdrożenia odpowiedzialności służbowej wobec pracowników, którzy naruszyli swoje obowiązki, zwłaszcza w ramach postępowania dotyczącego udostępnienia informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznając za zasadny zarzut bezczynności Sąd zobowiązał [...] Spółkę z o.o. z siedzibą w P. do rozpatrzenia wniosków M. P. z dnia 28 listopada 2017 r. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. zasądzając kwotę [...]zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.