II SO/Sz 2/14

PostanowienieWSA w Szczecinie2014-06-25

Skład orzekający: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji nie zasądził od organu na rzecz strony skarżącej pełnej kwoty kosztów postępowania, w tym opłaty od zażalenia, sąd ten może wydać dodatkowe postanowienie w przedmiocie uzupełnienia tych kosztów?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny, na podstawie art. 224 P.p.s.a., może wydać dodatkowe postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, jeśli pierwotne orzeczenie nie objęło całości należnych stronie kosztów, w tym opłaty od zażalenia. Koszty te są niezbędne do celowego dochodzenia praw strony i podlegają zwrotowi.
Stan faktyczny
A. K. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Spółce A. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w terminie. WSA w Szczecinie oddalił ten wniosek. Po uwzględnieniu zażalenia przez NSA i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, WSA wymierzył grzywnę i zasądził od Spółki A. na rzecz A. K. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. K. wystąpił następnie o zwrot opłaty od zażalenia w wysokości 100 zł, która nie została uwzględniona w poprzednim orzeczeniu.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono od Spółki A. na rzecz A. K. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wymierzenie grzywny Spółce A. za nieprzekazanie do sądu w terminie skargi na bezczynność postanawia: zasądzić od Spółki A. na rzecz A. K. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] r. A. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wymierzenie P. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 9 lipca 2013 r. na bezczynność tego podmiotu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 kwietnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł. Postanowieniem z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt II SO/Sz 19/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. oddalił wniosek A. K. o wymierzenie grzywny P. A. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie i uiścił kwotę 100 zł tytułem opłaty sądowej od zażalenia. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2014 r. , sygn. akt I OZ 1268/13 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił zażalenie skarżącego i uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd II instancji wskazał, że brak jest podstaw do przyznania kosztów postępowania w postępowaniu zażaleniowym. Postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Sz 2/14, orzekł w punkcie pierwszym orzeczenia o wymierzeniu P. grzywny w wysokości [...] złotych, zaś w punkcie drugim postanowił zasądzić od P. na rzecz A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem wniesionym w dniu 28 maja 2014 r. A. K. zwrócił się do Sądu o zwrot wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z zasadą postępowania sądowego wyrażoną w art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r. poz. 270)- zwanej dalej P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 1 P.p.s.a, do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Bez wątpienia koszty związane z wniesieniem zażalenia na postanowienie są kosztami niezbędnymi dla celowego dochodzenia praw strony i jako takie podlegają zasądzeniu na podstawie art. 200 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 listopada 2012 r. II OZ 995/12 LEX nr 1248546). W niniejszej sprawie koszty postępowania sądowego obejmują wpis sądowy w wysokości 100 zł należny od wniosku o wymierzenie P. grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. oraz kwotę 100 zł tytułem opłaty sądowej, uiszczonej przez skarżącego, od wniesionego zażalenia na postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt II SO/Sz 19/13, które następnie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy z wniosku A. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniając przedmiotowy wniosek, postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Sz 2/14, wymierzył P. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych. W punkcie drugim orzeczenia Sąd zasądził od P. na rzecz A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, która, jak się okazało, nie obejmowała w całości poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania. Skarżący wykazał bowiem, że poniósł także koszty opłaty sądowej od zażalenia w wysokości 100 zł podlegające zwrotowi na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do regulacji art. 224 P.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy, skoro w postanowieniu z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Sz 2/14, nie została zasądzona cała należność, należało dodatkowo zasądzić od P. w likwidacji na rzecz skarżącego różnicę w wysokości 100 zł (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 maja 2009 r. II OSK 1269/08 LEX nr 492363). Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia z mocy art. 224 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło