SA/Sz 438/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr/ Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant st.sekr.sąd. Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi L. G. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda , działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 27 ust. 4 w związku z art. 27 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst - Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania L. G. od decyzji Starosty z dnia . [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Starosta na podstawie art. 104 kpa oraz art.6 pkt 6 lit. b , art. 27 ust. 1 pkt 4 i art. 28 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t. jedn. Dz.U. z 2001r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) odmówił przyznania L. G. prawa do [...] od [...] r. do . [...] Organ I instancji ustalił, że L. G. zarejestrowała się w urzędzie w dniu [...]. przedstawiając świadectwo pracy z [...] S. stwierdzające, iż stosunek pracy został rozwiązany na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 kp. Decyzją z dnia [...]. uznano zainteresowaną za [...] z dniem [...] r. i odmówiono przyznania prawa do [...] od dnia [...] r. Natomiast decyzją z dnia [...] r. przyznano prawo do [...] od . [...] do [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie. W dniu [...]. L. G. przedstawiła zmienione świadectwo pracy, z którego wynikało, że stosunek pracy rozwiązano na skutek wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę (art. 30 § 1 pkt 2 kpa). Natomiast wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia [...] r zasądzono od [...] w S. na rzecz L. G. odszkodowanie w trybie art. 56 § 1 i 2 kp w związku z art. 58 kp i art. 45 § 2 kp . W dniu [...] r. zainteresowana złożyła w PUP wniosek o [...] za [...] r., którego jednak przyznania z uwagi na treść art. 28 ust. 2 pkt 5 cyt. ustawy odmówiono. W odwołaniu L. G. podniosła, iż organ I instancji wydał przedmiotową decyzję na podstawie art. 28 ust. 2 pkt 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, błędnie interpretując jego treść, ponieważ Sąd oddalił [...] w pkt. [...] o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Nie stwierdził też wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę, bowiem w pozwie nie było wskazania wadliwości wypowiedzenia przez [...] w S. z dnia [...] r. W związku z tym przedmiotową decyzję uważa za krzywdzącą. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 23 ust. 1 cyt. ustawy prawo do zasiłku przysługuje [...] za każdy dzień kalendarzowy po upływie [...] dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy. Z treści tego przepisu wynika, że [...] spełniający warunki do nabycia prawa do zasiłku, na zasadach ogólnych, prawo do niego nabywa nie od dnia jego zarejestrowania tylko po upływie [...] dni, z zastrzeżeniem art. 27. Natomiast zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie [...] miesięcy przed zarejestrowaniem się w urzędzie pracy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy bez wypowiedzenia. Bezrobotnemu, o którym mowa w cyt. art. 27 ust. 1 pkt 4 zgodnie z ust. 2 pkt 3 prawo do zasiłku przysługuje po okresie [...] dni, od dnia zarejestrowania w urzędzie pracy. W toku postępowania ustalono, że w dniu [...] r. L. G. w chwili rejestracji jako [...] przedłożyła świadectwo pracy z dnia [...] r. z [...] w S. za okres od . [...] do [...] r. z którego wynikało, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło bez wypowiedzenia na mocy art. 52 § 1 pkt. 1 kp. Zatem zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy prawo do zasiłku przysługiwało zainteresowanej i decyzją z dnia [...] r. organ I instancji przyznał jej status osoby [...] bez prawa do zasiłku, który mogła nabyć dopiero, zgodnie z ust. 2 pkt 3 ustawy, po upływie okresu [...] dni i wymagało to odrębnej decyzji. L. G. prawo do zasiłku nabyła w dniu [...] r. na mocy decyzji z dnia [...] r., na czas do dnia [...] r. Jednak z dniem [...] r. utraciła status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku z powodu podjęcia innej pracy zarobkowej wykonywanej na podstawie umowy zlecenia. Ponownie L. G. zarejestrowała się w [...] w S. w dniu [...] r. uzyskując z tym dniem status osoby [...] z prawem do zasiłku od dnia [...] r. na podstawie art. 25 ust. 11 cyt. ustawy, którym mogła pobierać przez czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu [...] . Zainteresowana w dniu r [...]. przedstawiła sprostowane świadectwo pracy za okres od [...] r. do [...] r. z którego wynika, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w trybie art. 30 § 1 pkt 2 kp po wypowiedzeniu dokonanym przez pracodawcę. Przedstawiła też wyrok sądu o zasądzeniu na jej rzecz odszkodowania w trybie art. 56 § 1 i 2 kp w związku z art. 58 kp i art. 45 kp. W związku z powyższym organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 27 ust. 4 cyt. ustawy [...] obowiązany jest do składania urzędowi pracy co [...] pisemnego [...] o dochodach oraz innych dokumentów niezbędnych dla ustalenia jego uprawnień do świadczeń przewidzianych w ustawie. W razie nie dokonania tych czynności [...] lub [...] przysługują od dnia złożenia [...] i innych wymaganych dokumentów. Faktycznie zainteresowana nie jest osobą, o której mowa w art. 28 ust. 2 pkt 5 cyt. ustawy, jednak przedłożyła w dniu [...] r. sprostowane [...], na podstawie którego można było dopiero określić okres pobierania , [...] który od dnia [...] r może pobierać przez [...] miesięcy, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy, o ile nie zaistnieją okoliczności powodujące utratę statusu [...], w tym też prawa do [...]. Tak więc skoro nie ma już podstaw do skrócenia tego okresu, o okres [...] dni oczekiwania na [...], to zgodnie z art. 27 ust. 4 brak podstaw jest podstaw do przyznania prawa do [...] od dnia [...] r do dnia [...] r. Dlatego organ I instancji zasadnie odmówił przyznania prawa do [...] z tym, że jako podstawę prawną decyzji należało wskazać art. 27 ust. 4, a nie art. 28 ust. 2 pkt 5 cyt. ustawy. Od powyższej decyzji skargę do Sądu administracyjnego złożyła Li. G. wnosząc o jej uchylenie jako krzywdzącej i niezgodnej z prawem. Skarżąca zarzuciła, że zastosowanie art. 27 ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jest bezprzedmiotowe, gdyż mija się z rzeczywistymi faktami. Podstawą do zapłaty [...] za okres od [...] r. do dnia [...] r. jest świadectwo pracy i prawomocny wyrok Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia [...] Zdaniem skarżącej decyzja w przedmiocie zasiłku powinna być wydana zgodnie z faktyczną datą jej podjęcia ale ze skutkami obowiązującymi od dnia [...] r., ponieważ poprzednie [...] straciło moc. Dlatego też decyzję z dnia [...] r. należało uznać za nieważną, a Urząd Pracy w S. powinien wydać nową decyzję ze skutkiem wstecznym i wypłacić należne świadczenie. Skarżąca stwierdziła nadto, że wydane decyzje są dla niej krzywdzące, zważywszy na ciężką sytuację życiową w której się znajduje i zostały wydane na skutek niewiedzy i z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Mając na uwadze zakres kompetencji sądu administracyjnego i ustalony stan faktyczny i prawny należało uznać, że skarga nie jest zasadna. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez skarżącą należy wskazać na te elementy sprawy, które mają istotne znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia. Skarżąca zarejestrowała się w dniu [...] r. w urzędzie pracy przedstawiając [...], z którego wynikało, że stosunek pracy [...] na mocy art. 52 § 1 pkt 1 kp. W związku z tym w dniu [...] r. wydana została decyzja o uznaniu L. G. za [...] z dniem rejestracji i jednocześnie odmówiono przyznania [...] od dnia [...] r. Kolejną decyzją z dnia [...] r. orzeczono o przyznaniu zainteresowanej prawa do [...] od dnia [...] r. do dnia [...] r. Decyzje te stały się ostateczne. W dniu [...] r. L. G. przedstawiła [...], z którego wynika, że zmieniony został tryb rozwiązania [...] i [...] o pracę nastąpiło w związku z wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę na podstawie art. 30 § 1 pkt 2 kp. Z przedstawionych przez skarżącą dokumentów wynika, że na mocy wyroku Sądu Rejonowego w K. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zasądzono na rzecz zainteresowanej odszkodowanie na podstawie art. 56 § 1 i 2 kp w związku z art. 58 kp i 45 § 2 kp. [...] złożona przez pracodawcę od tego wyroku została w dniu [...] r. oddalona. W dniu [...] r. L. G. złożyła podanie do Powiatowego Urzędu Pracy w D. o wypłatę zaległych zasiłków [...] za rok [...] r. w związku ze zmianą treści [...], co spotkało się z odmową w decyzji organu I instancji z dnia [...] Organ odwoławczy utrzymując w mocy wymienioną decyzję rozwinął argumentację prawną wskazując, że w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw do przyznania prawa do [...] za okres od [...] r. do [...] r. Jednak wskazał, że w podstawie prawnej decyzji organu I instancji należało powołać art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zamiast art. 28 ust. 2 pkt 5 powołanej ustawy. Uchybienie to, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, nie wpłynęło na trafność rozstrzygnięcia organu I instancji. W tym stanie sprawy odnosząc się do treści podniesionych przez L. G. zarzutów, dotyczących zaskarżonej decyzji należy podkreślić, że organ odwoławczy powołując się na treść wydanych wcześniej, a ostatecznych już decyzji w sprawie wskazał, że zostały one wydane w oparciu o dokument (świadectwo pracy), które pierwotnie zawierał treść pozwalającą na wydanie takich właśnie decyzji i nie można zatem zasadnie twierdzić, że są wadliwe Składając w dniu [...] r. podanie do Powiatowego Urzędu Pracy w D. o wypłatę - [...]" [...] za rok [...] skarżąca zmierzała w istocie do wyprowadzenia z ostatecznych już decyzji, wydanych w konkretnym stanie faktycznym i prawnym, w szczególności na podstawie ówczesnej treści, [...] skutków prawnych o jakich można by mówić przy zmienionej obecnie treści [...]. Nie ma jednak do tego podstaw prawnych. Zaskarżona decyzja, stanowiąca przedmiot kontroli Sądu administracyjnego w rozpoznawanej sprawie, jest zatem zgodna z obowiązującymi przepisami. Odpowiadając na drugi zarzut skarżącej, że decyzja o odmowie przyznania - [...]"[...] za [...] r. jest dla niej krzywdząca z uwagi na trudną sytuację życiową w jakiej się znajduje należy stwierdzić, że nie mógł on być uwzględniony dlatego, że sąd administracyjny przy orzekaniu nie bierze pod uwagę aspektów pozaprawnych (np. zasad współżycia społecznego), chyba, że przepis szczególny tak stanowi, co w rozpatrywanej sprawie nie ma zastosowania. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 151 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.