I SA/Wa 1055/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1055/14 w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 18 września 2014 r., sygn.. akt I SA/Wa 1055/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zasiłku celowego. Został on doręczony skarżącemu wraz z uzasadnieniem w dniu 27 października 2014 r. W dniu 22 października 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1055/14 referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Pismem nadanym w dniu 26 lutego 2015 r. (data stempla pocztowego) wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wraz ze skargą kasacyjną. Wskazał, że postanowienie z dnia 24 listopada 2014 r. o przyznaniu prawa pomocy otrzymał dopiero w dniu 13 stycznia 2015 r., zaś z aktami sprawy zapoznał się w dniu 27 stycznia 2015 r., czyli po terminie w jakim K. G. miał prawo wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazał, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy i przedłożył przedmiotową skargę kasacyjną, zachowując 30-dniowy termin – liczony od dnia faktycznego zapoznania się z aktami sprawy – na jej sporządzenie. Ponadto wskazał, że po uzyskaniu informacji o ustanowieniu go pełnomocnikiem w pierwszej kolejności musiał nawiązać kontakt ze skarżącym z prośbą o kontakt, w formie pisemnej, przez wysłanie listu poleconego. Skarżący odpowiedział mu pod koniec stycznia 2015 r. Dopiero wówczas zatem miał realną możliwość uzyskania informacji, co do stanowiska skarżącego w sprawie i z uwagi na zawiłość sprawy dopiero w dniu 26 lutego 2015 r. miał możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) strona może wnieść o przywrócenie uchybionego terminu, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nie nastąpiło z jej winy. Jednocześnie art. 87 § 1 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek złożenia wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody, stanowiącej przyczynę uchybienia terminowi. Ponadto, w oparciu o art. 87 § 4 p.p.s.a. strona powinna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast w myśl art. 88 ww. ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżący, nie mogąc sobie pozwolić na pełnomocnika z wyboru, wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przy czym należy wskazać, że zgodnie z art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona tylko przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego). Radca prawny, po wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego, o czym - jak twierdzi - dowiedział się w dniu 13 stycznia 2015 r., zapoznał się w dniu 16 stycznia 2015 r. z aktami sprawy (co wynika z adnotacji Czytelni Akt w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie). Następnie w dniu 26 lutego 2015 r. (data stempla pocztowego) złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w odniesieniu do warunku, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. moment ustanowienia pełnomocnika z urzędu (zapoznania się przez niego z pismem ustanawiającym go pełnomocnikiem strony) nie jest jednak równoznaczny z ustaniem przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności przed sądem. Przyjęcie literalnej wykładni art. 87 § 1 p.p.s.a. oznaczałoby bowiem, że termin do dokonania uchybionej czynności zamykałby się zawsze w ciągu siedmiu dni, od daty w której pełnomocnik dowiedziałby się o fakcie wyznaczenia go z urzędu, co dotyczyłoby także wnoszenia skargi kasacyjnej. Takie założenie prowadziłoby do skrócenia pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do siedmiu dni, w sytuacji, gdy zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w ciągu trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie wyroku wraz z uzasadnieniem. W praktyce mogłoby to oznaczać uniemożliwienie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej. Stąd też siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., należy liczyć od dnia, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, co powinno gwarantować jej prawidłowe sporządzenie. Termin ten powinien jednak kończyć się nie później niż z upływem trzydziestego dnia liczonego od momentu udzielenia pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu pełnomocnictwa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II GZ 8/09 postanowienie z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06). Pełnomocnik taki nie może bowiem być w uprzywilejowanej pozycji w stosunku do pełnomocnika z wyboru, związanego ww. terminem do sporządzenia skargi kasacyjnej. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt II UZ 72/04, OSNP 2005 r., Nr 20, poz. 325 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. akt II OZ 093/09 i z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06 - publ. cbois.nsa.gov.pl). Należy jednak podnieść, iż zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa. W sytuacji wyznaczenia pełnomocnika z urzędu ustanie przeszkody do spełnienia terminowej czynności należy więc liczyć od dnia, w którym pełnomocnik ten dowiedział się, iż został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 724/10). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skoro pełnomocnik skarżącego dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie w dniu 13 stycznia 2015 r., zapoznał się z aktami sprawy w dniu 16 stycznia 2015 r., a skargę kasacyjną wniósł w dniu 26 lutego 2015 r., to jej złożenie nastąpiło po upływie 30 dni od uzyskania wiadomości o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu, a nawet po upływie terminu 30 dni, liczonemu od dnia zapoznania się z aktami sprawy. W tych okolicznościach nie można uznać, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z zachowaniem ustawowego terminu do złożenia tego wniosku. Przy czym okoliczności tej nie zmienia fakt wskazany przez pełnomocnika, że dopiero pod koniec stycznia 2015 r. uzyskał on stanowisko skarżącego w sprawie. Wobec powyższego wniosek skarżącej o przywrócenie terminu, na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić.