I SA/Wa 1226/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Miasta P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 10 lipca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga Miasta P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W skardze skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazał, że jest on uzasadniony realną możliwością wyrządzenia znacznej szkody w majątku Miasta P. w ten sposób, że wnioskodawcy stwierdzenia nieważności decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w P. z dnia [...] września 1956 r. nr [...], mający (w sytuacji odmowy wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji) możliwość dysponowania nieruchomością objętą postępowaniem, dokonają wtórnego obrotu, przenosząc jej własność na rzecz osób trzecich jeszcze przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego - a przypadki takie nie są odosobnione. Jeśli nabywcy działali będą w dobrej wierze, Miasto P. może bezpowrotnie utracić swoje prawa do nieruchomości, na której znajduje się budynek mieszkalny z lokalami przydzielonymi najemcom na podstawie decyzji administracyjnej. Wobec wniesienia przez skarżącego niniejszego wniosku Sąd wezwał pozostałe strony postępowania do ustosunkowania się do niego. Minister Infrastruktury wskazał, iż stanowisko skarżącego nie zostało poparte żadnymi konkretnymi dowodami i ma charakter jedynie hipotetyczny. Ponadto zaskarżona decyzja ma charakter deklaratoryjny i jako taka nie wywołuje żadnych skutków, a zatem wniosek o jej wstrzymanie jest bezprzedmiotowy. A. S., M. G. i M. W. podnieśli, że zaskarżonej decyzji która jest decyzją odmowną wstrzymać się nie da, a więc wniosek skarżącego powinien zostać odrzucony jako bezzasadny i bezsensowny. M. D., U. J., D. K. i J. Z. wnieśli o oddalenie wniosku wskazując, iż zaskarżona decyzja jest decyzją odmowną, która nie rodzi po niczyjej stronie jakiegokolwiek uprawnienia czy obowiązku określonego zachowania się, dlatego nie nadaje się ona do wykonania. Tak więc przedmiotowej sprawie brak jest podstawowej przesłanki dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji, a mianowicie możliwości Sygn. akt I SA/Wa 1226/09 jej wykonania. Ponadto podkreślili, że argumentacja skarżącego nie wskazuje, by istniało jakiekolwiek realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. A. M. nie zajęła stanowiska w temacie przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części lub innych aktów podjętych w granicach tej samej sprawy, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnieść należy, że w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Stanowisko przedstawione powyżej znajduje potwierdzenie m. in. w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego np. z dnia: 24.09.2009 r. sygn. akt II OZ 782/09, 22.09.2009 r. sygn. akt I OZ 877/09, 19.02.2009 r. sygn. akt II FSK 137/09, 17.06.2005 r. sygn. akt I OZ 587/05, 20.04.2007r. sygn. akt I OSK 1888/06, 03.03.2006 r. sygn. akt I OZ 279/06, 18.10.2005 r. sygn. akt I OZ 1023/05, 07.10.2005 r. sygn. akt II OZ 823/05, 05.08.2005r. sygn. akt I FZ 404/05. Sygn. akt I SA/Wa 1226/09 W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego - a więc ze swej istoty nie nadająca się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności stron - nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Zatem charakter skarżonej decyzji nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy, wobec czego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za bezzasadny. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.