I SA/Wa 1411/16

WyrokWSA w Warszawie2016-12-07

Skład orzekający: Przemysław Żmich, Gabriela Nowak, Tomasz Szmydt

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podział nieruchomości dokonany z urzędu, mający na celu wydzielenie gruntu pod drogę publiczną, jest zgodny z prawem, jeśli nieruchomość ta jest częściowo objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przewidującym drogę, a częściowo zabudowę mieszkaniową i usługową?
Ratio decidendi
Podział nieruchomości dokonany z urzędu jest zgodny z prawem, jeżeli jest niezbędny do realizacji celów publicznych, takich jak wydzielenie gruntów pod drogi publiczne, i jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny z chwilą wejścia w życie planu miejscowego, który przewiduje taki cel. W przypadku, gdy plan miejscowy przewiduje zarówno drogę, jak i inne przeznaczenie terenu, podział jest dopuszczalny, jeśli gwarantuje możliwość zagospodarowania powstałych działek zgodnie z planem.
Stan faktyczny
Skarżący M. G. i A. G. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta K. zatwierdzające z urzędu podział ich nieruchomości. Podział ten miał na celu wydzielenie gruntu pod drogę publiczną, co skarżący kwestionowali, wskazując na wcześniejsze zajęcie części nieruchomości pod drogę oraz znaczące zmniejszenie wartości i użytkowej powierzchni pozostałych działek. Skarżący od lat nie wyrażali zgody na dalsze wywłaszczanie.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie WSA Gabriela Nowak WSA Tomasz Szmydt (spr.) Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M. G. i A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę. M. G. i A. G. złożyli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2016 roku nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Miasta K. z dnia [...] maja 2016 roku, nr [...] zatwierdzającej z urzędu podział nieruchomości położonej w K. przy ul.[...], oznaczonej jako działki nr ew. [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Burmistrz Miasta K. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2014r., utrzymanym w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015r. Nr [...], pozytywnie zaopiniował - pod względem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta[...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej [...] - projekt podziału nieruchomości stanowiącej działki ew. nr[...], położonej w K., wg wskazania na kopii mapy zasadniczej, przy zachowaniu następujących warunków: 1. Projektowane działki [...] przeznaczone są pod drogę publiczną klasy lokalnej - ul. [...]. 2. Opinia traci ważność z dniem wejścia w życie nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiany. 3. Opinia ważna z projektem podziału. Decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2016r. Burmistrz Miasta K. zatwierdził z urzędu podział nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], oznaczonej jako działki ewidencyjne nr [...], na następujące działki: [...]. Wykazane na mapie stanowiącej załącznik do niniejszej decyzji, wykonanej przez [...], w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny wpisany przez Starostę W. do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...] w dniu [...] kwietnia 2016r. Od powyższej decyzji z dnia [...] maja 2016r. odwołanie - z zachowaniem ustawowego terminu - wnieśli M. G. i A. G. kwestionując rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że zakwestionowana decyzja Burmistrza Miasta K. z dnia [...] maja 2016r. wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015r. poz. 1774 ze zm.). Zgodnie z art. 93 ust. 1 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Przez zgodność z ustaleniami planu rozumie się zarówno zgodność dotycząca przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Oznacza to, że dopuszczalny jest tylko taki podział nieruchomości, który gwarantuje, że działki gruntu powstałe w jego wyniku będą mogły być zagospodarowane zgodnie z celem przewidzianym dla tych gruntów w planie zagospodarowania przestrzennego. W myśl art. 97 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. Wskazać przy tym należy, że nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje taki cel dla danej nieruchomości. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt sprawy, podział działek nr [...]jest zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta[...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w[....]. Z ww. planu wynika, że przedmiotowe działki znajdują się częściowo na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem MU - teren rozwoju zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej, oraz częściowo w liniach rozgraniczających drogi oznaczonej na rysunku planu symbolem D1/2 ul. [...] - droga klasy dojazdowej o szerokości 10m w liniach rozgraniczających. Organ podkreślił, że podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych (art. 97 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami). Cele publiczne w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami określa art. 6 ustawy. Celem publicznym jest m.in. wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji (art. 6 pkt 1). W związku z powyższym organ uznał, iż podział przedmiotowej nieruchomości będzie służył realizacji celu publicznego, jakim jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i budowa tych dróg (art. 97 ust. 3 w związku z art. 6 pkt 1 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami). Zatem zatwierdzenie podziału przedmiotowej nieruchomości - jako zgodnego z ustaleniami planu miejscowego - zostało dokonane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. W odniesieniu do odwołania organ wskazał, iż zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015r. poz. 199 ze zm.) plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego i stosownie do art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze działania organów, które je ustaliły. Oznacza to, że organy gminy oraz organy administracji publicznej związane są ustaleniami zawartymi w planie, który został prawidłowo opublikowany i wszedł w życie. M. G. i A. G. złożyli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2016 roku nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Miasta K. z dnia [...] maja 2016 roku, nr [...] zatwierdzającej z urzędu podział nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], dla której jest prowadzona przez Sąd Rejonowy [...], oznaczonej jako działki nr ew.[...]. Skarżący podnosił, że z terenu działek o nr ew.[...], których właścicielem są skarżący, Burmistrz Miasta K. zabrał w 1993 roku ok. 140 m2 na budowę ul. [...]. Obecnie Burmistrz Miasta K. pragnie zabrać skarżącym z terenu tych samych działek kolejne ok. 110 m2 na budowę " przedłużenia " ul. [...]. Wartość użytkowa oraz wartość handlowa obu działek ulegnie w ten sposób radykalnemu zmniejszeniu. Pierwotny teren obu działek wynosił 750 m2. W wyniku działania Burmistrza Miasta K. ma się zmniejszyć o 1/3 tj. o ok. 250 m2. Skarżący od 1997 roku konsekwentnie nie wyrażają zgody Burmistrzowi Miasta K. na dalsze ich wywłaszczanie . Zdaniem skarżących Burmistrz Miasta K. ignoruje przez wiele lat ich słuszny interes jako obywateli i forsuje budowę tej drogi. Organ wnosił o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonych postanowień, zgodnie ze wskazanym kryteriami należało przyjąć, że skarga podlegała oddaleniu w całości. Decyzja Burmistrza Miasta K. z dnia [...] maja 2016r. wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015r. poz. 1774 ze zm.). Zgodnie z art. 93 ust. 1 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Przez zgodność z ustaleniami planu rozumie się zarówno zgodność dotycząca przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Oznacza to, że dopuszczalny jest tylko taki podział nieruchomości, który gwarantuje, że działki gruntu powstałe w jego wyniku będą mogły być zagospodarowane zgodnie z celem przewidzianym dla tych gruntów w planie zagospodarowania przestrzennego. W myśl art. 97 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. Wskazać przy tym należy, że nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje taki cel dla danej nieruchomości. Podział z urzędu dopuszczalny jest przede wszystkim w związku z koniecznością podziału nieruchomości niezbędnej do realizacji celu publicznego, przy czym zarówno konkretny cel publiczny (w rozumieniu art. 6), jak i zakres przestrzenny nieruchomości koniecznej do jego realizacji musi być określony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku gdy podlegająca podziałowi nieruchomość nie jest objęta takim planem - w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z kolei odnosząc się do zagadnienia ustalania momentu, w którym nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 sierpnia 2009 r. (I OSK 10/09, Lexis.pl nr 2475073) wyraził pogląd, że nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym dokonano ustaleń co do przebiegu drogi publicznej. Podobny pogląd wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 lutego 2012 r. (I OSK 274/11, Lexis.pl nr 3892319) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (por. wyrok z 27 listopada 2012 r., II SA/Gd 424/12, Lexis.pl nr 5169860). W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt sprawy, podział działek nr [...] jest zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w [...]. Z ww. planu wynika, że przedmiotowe działki znajdują się częściowo na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem MU - teren rozwoju zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej, oraz częściowo w liniach rozgraniczających drogi oznaczonej na rysunku planu symbolem D1/2 ul. [...] - droga klasy dojazdowej o szerokości 10m w liniach rozgraniczających. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło