I SA/Wa 1419/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Bożena Marciniak (spr.) Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyrównania wysokości zasiłku okresowego oddala skargę. Postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpoznaniu zażalenia K. G., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta G. z [...] lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku K. G. w sprawie wyrównania wysokości zasiłku okresowego wypłaconego w miesiącu lipcu, sierpniu i wrześniu 2015 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. złożył K. G.. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym; Wnioskiem z dnia [...] lipca 2016 r. K. G. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. o wyrównanie wysokości kwot wypłaconych zasiłków okresowych w miesiącu lipcu, sierpniu i wrześniu 2015 r. Postanowieniem z [...] lipca 2016 r., nr [...], Burmistrz Miasta G. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wyrównania wysokości zasiłku okresowego wypłaconego w miesiącu lipcu, sierpniu i wrześniu 2015 r. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ I instancji przywołał treść art. 61a § 1 kpa przewidującego, iż w przypadku gdy żądanie o wszczęcie postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje w formie postanowienia odmowę wszczęcia postępowania. W ocenie organu I instancji, uzasadnioną przyczyną wskazaną w powołanym przepisie jest fakt, iż w sprawie, której dotyczy obecny wniosek K. G. zapadły już rozstrzygnięcia w formie ostatecznych decyzji administracyjnych Burmistrza Miasta G. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] oraz z dnia [...] września 2015 r. nr [...], przyznających pomoc w formie zasiłku okresowego w miesiącu lipcu, sierpniu i wrześniu 2015 r. w kwocie po [...] zł miesięcznie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. G. podnosząc, iż wyrokiem WSA w Warszawie wyrównano mu zasiłek za październik, listopad i grudzień 2015 r. i nie przyznano się do błędu. Wskazał, iż obecnie wnosi o wyrównanie zasiłku z miesięcy lipiec, sierpień i wrzesień 2015 r. Postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta G. z [...] lipca 2016 r., nr [...]. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że z treści art. 61 a § 1 kpa wynika, że ustawodawca wprowadził w tej regulacji dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną (występuje np. w interesie innej osoby, czy w interesie społeczności lokalnej, nie mając uprawnień do reprezentowania tych podmiotów). Natomiast drugą przesłanką do wydania postanowienia w trybie art. 61 a § 1 kpa jest zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane. W ocenie organu odwoławczego, należy przez nie rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, tj. gdy przykładowo w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. W ocenie Kolegium, organ I instancji prawidłowo ustalił, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do odmowy wszczęcia postępowania z uwagi na fakt, iż w sprawie, której dotyczy obecny wniosek K. G. zapadło już rozstrzygnięcie. Organ poniósł, iż wnioski złożone przez K. G. w dniu [...] lipca 2015 r. i w dniu [...] września 2015 r. zostały rozstrzygnięte ostatecznymi decyzjami Burmistrza Miasta G.; z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] oraz z dnia [...] września 2015 r., nr [...], przyznającymi wnioskodawcy pomoc w formie zasiłku okresowego w miesiącu lipcu, sierpniu i wrześniu 2015 r. w kwocie po [...] zł miesięcznie. K. G. nie wniósł od tych rozstrzygnięć odwołań, zatem stały się one ostateczne. W tej sytuacji, w ocenie Kolegium, w obrocie prawnym pozostają ww. decyzje administracyjne, które rozstrzygają już kwestię przyznania wnioskodawcy zasiłku okresowego w miesiącu lipcu, sierpniu i wrześniu 2015 r. Nie jest zatem możliwe w zwykłym trybie postępowania administracyjnego ponowne rozstrzyganie w tej samej sprawie. W związku z powyższym, organ odwoławczy uznał za prawidłowe zastosowanie przez organ I instancji art. 61a § 1 kpa i odmowę wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. złożył K. G.. W skardze zakwestionował działania ośrodka pomocy społecznej podnosząc, iż sam ośrodek powinien był dokonać wyrównania wysokości zasiłku okresowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej "ppsa", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., jak i poprzedzające je postanowienie Burmistrza Miasta G. nie naruszają przepisów prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., którym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Burmistrza Miasta G. z [...] lipca 2016 r. o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku K. G. w sprawie wyrównania wysokości zasiłku okresowego wypłaconego w miesiącu lipcu, sierpniu i wrześniu 2015 r. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 61a § 1 kpa. W myśl tego przepisu, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 kpa zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Ocena legalności zaskarżonego postanowienia wymaga zatem ustalenia przez Sąd, czy organy prawidłowo zastosowały w rozpoznawanej sprawie art. 61a § 1 kpa. Na tle przytoczonej regulacji prawnej w orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, iż jej zastosowanie może mieć miejsce na wstępnym etapie badania wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego. Innymi słowy, omawiana regulacja znajdzie zastosowanie w sytuacji gdy nie trzeba w sprawie przeprowadzać postępowania wyjaśniającego po to aby stwierdzić, że sprawa wywołana konkretnym wnioskiem o wszczęcie postępowania powinna zakończyć się odmową wszczęcia postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt II OSK 1609/13, dostępny w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Co równie istotne, ustawodawca wprowadził w art. 61a § 1 kpa dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Pierwszą z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną (przeszkody natury podmiotowej). Drugą zaś przesłanką jest zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania (przeszkody natury przedmiotowej). Inne uzasadnione przyczyny nie zostały jednak w wymienionym przepisie skonkretyzowane. Jednakże, nie ulega wątpliwości Sądu, iż przesłanka ta dotyczy sytuacji, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Z takimi sytuacjami będziemy mieć przykładowo do czynienia gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczy sprawy, w której prowadzone jest już postępowanie, wydano w sprawie rozstrzygnięcie, albo brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia zgłoszonego żądania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2159/12, dostępny w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Powołane poglądy sąd w składzie orzekającym w całości podziela. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że jak wynika z zaskarżonego postanowienia powodem odmowy wszczęcia postępowania na obecny wniosek skarżącego z [...] lipca 2016 r. było uznanie przez organy, iż żądanie skarżącego dotyczy sprawy, w której zapadło już ostateczne rozstrzygnięcie. Analiza akt sprawy potwierdza prawidłowość stanowiska organów. Z akt tych wynika bowiem, iż po rozpoznaniu złożonych przez K. G. wniosków z dnia [...] lipca 2015 r. i z dnia [...] września 2015 r. skarżącemu przyznano decyzjami Burmistrza Miasta G.; z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] oraz z dnia [...] września 2015 r., nr [...], pomoc w formie zasiłku okresowego w miesiącu lipcu, sierpniu i wrześniu 2015 r. w kwocie po [...] zł miesięcznie. Jak wynika z akt sprawy, wobec niezłożenia odwołań od ww. decyzji stały się one ostateczne. Oznacza to, iż w obrocie prawnym pozostają decyzje administracyjne, które rozstrzygają już kwestię przyznania skarżącemu zasiłku okresowego w miesiącu lipcu, sierpniu i wrześniu 2015 r. Pozostawanie wymienionych rozstrzygnięć w obrocie prawnym skutkuje zaś niemożnością wszczęcia i prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie. Nie jest bowiem możliwe w zwykłym trybie postępowania administracyjnego ponowne rozstrzyganie w tej samej sprawie. Skoro zatem żądanie wszczęcia postępowania dotyczyło sprawy, w której prowadzono już postępowanie i wydano rozstrzygnięcie, to ponowne postępowanie administracyjne nie mogło być wszczęte. Z tych przyczyn, uznać trzeba, iż zasadnie organy orzekające zastosowały art. 61a § 1 kpa i odmówiły wszczęcia postępowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) orzekł jak w sentencji.