I SA/Wa 160/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 160/12 odrzucającego skargę P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 160/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis nieprawomocnego wskazanego orzeczenia z dnia 3 lutego 2012 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 23 marca 2012 r., co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-33). W następstwie złożonego w dniu 3 kwietnia 2012 r. wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 160/12 przyznał P. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. Pismem z dnia 11 czerwca 2012 r., w/w Rada poinformowała, że wyznaczyła adwokata K. K. pełnomocnikiem z urzędu dla P. K. w przedmiotowej sprawie. W dniu 2 lipca 2012 r. adwokat K. K. wniósł do tutejszego Sądu skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 160/12 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że skarżący pomimo doręczenia mu kwestionowanego postanowienia nie mógł samodzielnie sporządzić skargi kasacyjnej z uwagi na brzmienie przepisu art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto adwokat K. K. wskazał, iż w dniu 25 czerwca 2012 r. zostało mu doręczone pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie w sprawie wyznaczenia go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Przy czym w dniu 26 czerwca 2012 r. w/w pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Zatem należy przyjąć, że wniosek o przywrócenie uchybionego terminu jest zasadny. Równocześnie z wnioskiem została dokonana czynność w postaci złożenia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 powołanej ustawy zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 tej ustawy, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 omawianej ustawy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż adwokat K. K. o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla P. K. dowiedział się – jak podał - w dniu 25 czerwca 2012 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożył w dniu 2 lipca 2012 r. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego orzeczenia został złożony w terminie. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem pełnomocnik strony złożył skargę kasacyjną. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez własnej winy. Spełnione więc zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu (art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.