I SA/Wa 160/18
WyrokWSA w Warszawie2018-07-11
Skład orzekający: Magdalena Durzyńska, Dariusz Chaciński, Emilia Lewandowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta, który nie wykonał prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania w terminie, podlega grzywnie, stwierdzeniu rażącego naruszenia prawa oraz przyznaniu sumy pieniężnej na rzecz strony?Ratio decidendi
Prezydent miasta, który pozostaje w bezczynności w wykonaniu prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania, podlega wymierzeniu grzywny, stwierdzeniu rażącego naruszenia prawa oraz przyznaniu sumy pieniężnej na rzecz strony. Niewykonanie wyroku sądu stanowi istotne uchybienie w działaniu organu administracji, godząc w zasadę praworządności i zaufania do władzy publicznej.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku WSA z dnia 5 grudnia 2014 r., który zobowiązał go do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy. Prezydent nie wykonał wyroku pomimo wezwania. Skarżąca żądała wymierzenia grzywny, przyznania sumy pieniężnej i stwierdzenia rażącego naruszenia prawa. Prezydent wniósł o oddalenie skargi, tłumacząc opóźnienie skomplikowaniem sprawy i dużą ilością wpływających wniosków.Rozstrzygnięcie
Wymierzono Prezydentowi W. grzywnę, stwierdzono rażące naruszenie prawa przez bezczynność, przyznano skarżącej M. B. sumę pieniężną oraz zasądzono od Prezydenta W. na rzecz skarżącej koszty postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Emilia Lewandowska Protokolant starszy specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2018 r. sprawy ze skargi M. B. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 549/14 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta W. na rzecz skarżącej M. B. sumę pieniężną w wysokości [...] ([...]) złotych; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej M. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. (4 kwietnia 2018 r. – data wpływu do Sądu) M. B. (dalej jako: skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 549/14. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. (dalej jako: organ/Prezydent) do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy złożonego w trybie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.), wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położną w W. przy ul. [...], oznaczoną dawnym numerem hipotecznym "hip. Nr [...]". Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
W przedmiotowej skardze skarżąca wniosła o: 1) wymierzenie organowi grzywny z tytułu niewykonania wskazanego wyroku; 2) przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie [...] złotych; 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; 4) stwierdzenie, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Sąd ustalił, że akta sprawy administracyjnej wraz z odpisem prawomocnego wyroku z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 549/14 wpłynęły do Prezydenta w dniu [...] lutego 2015 r., zatem termin wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu [...] kwietnia 2015 r.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem do Sądu przedmiotowej skargi wezwała Prezydenta do wykonania ww. wyroku pismem z dnia [...] października 2017 r., jednak Prezydent nie zastosował się do tego wezwania i nie wydał decyzji odszkodowawczej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Jednocześnie organ podniósł, że opóźnienie w załatwieniu sprawy spowodowane jest stopniem jej skomplikowania, a także bardzo dużą ilością wpływających spraw z zakresu odszkodowań, a także kwestiami organizacyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 154 § 1 ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. (art. 154 § 2 ppsa). Z kolei grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ppsa).
Jak wskazano wyżej, przed wniesieniem skargi z dnia [...] grudnia 2017 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 549/14, skarżąca pismem z dnia [...] października 2017 r. wezwała Prezydenta do jego wykonania. Procesowy wymóg wniesienia skargi został zatem spełniony. Terminy do wniesienia skargi ustalone w art. 53 ppsa nie mają zastosowania do skargi wnoszonej na podstawie art. 154 § 1 ppsa, a w konsekwencji dopuszczalność jej wniesienia nie jest uwarunkowana upływem określonego czasu od dnia doręczenia organowi wezwania do wykonania wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2721/12, Lex nr 1248469).
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 578/12, Lex nr 1252111).
Dokonując oceny okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że do dnia wydania niniejszego wyroku Prezydent nie rozstrzygnął wniosku skarżącej o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położną w W. przy ul. [...], oznaczoną dawnym numerem hipotecznym "hip. Nr [...]". Oznacza to, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2014 r. pozostawał w bezczynności. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie organowi grzywny Sąd uznał za uzasadniony. Skutkowało to wymierzeniem organowi grzywny w wysokości [...] zł, której wysokość mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Przy czym wymierzając grzywnę w takiej kwocie Sąd wziął pod uwagę ponad trzyletni okres niewykonania przez organ prawomocnego wyroku z dnia 5 grudnia 2014 r., i w konsekwencji nie wydanie decyzji odszkodowawczej. Jednocześnie Sąd podkreśla, że niewykonanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawa stanowi szczególnie istotne uchybienie w działaniu organu administracji, godzi bowiem w zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym w szczególności w zasadę praworządności zawartą w art. 7 kpa oraz zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, wyrażoną w art. 8 kpa. Natomiast wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 154 § 1 ppsa ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny, stanowiący w istocie sankcję za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych.
Zgodnie z art. 154 § 2 zd. 2 ppsa Sąd ma obowiązek orzec, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa. Należy bowiem podkreślić, iż termin dwóch miesięcy wyznaczony przez Sąd wyrokiem z dnia 5 grudnia 2014 r. był terminem dającym racjonalną możliwość ustalenia przez organ dokładnego stanu faktycznego sprawy oraz wartości nieruchomości.
Powyższe uzasadnia także nałożenie na organ dodatkowej sankcji w postaci przyznania skarżącej od organu sumy pieniężnej, aczkolwiek w niższej od oczekiwanej wysokości. Za adekwatny w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy Sąd uznał wymiar sumy pieniężnej w wysokości [...] złotych. Wymiar sankcji zadany przez stronę byłby jednak w ocenie Sądu zbyt represyjny w stosunku do okresu zaistniałej zwłoki w wykonaniu wspomnianego wyroku, jak też okresu jaki upłynął od zwrotu organowi akt po prawomocnym wyroku z dnia 5 grudnia 2014 r., a datą wniesienia obecnie rozpoznawanej skargi. Łączny wymiar obciążających Prezydenta W. "sankcji" finansowych jest w tej sytuacji na tyle dotkliwy, że powinien być wystarczający dla zdyscyplinowania organu i doprowadzenia do respektowania przezeń prawomocnego orzeczenia Sądu, bez konieczności występowania przez stronę ubiegającą się o odszkodowanie z kolejną przewidzianą w art. 154 p.p.s.a skargą.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 7 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono natomiast na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) ([...] zł tytułem wpisu od skargi, [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło