I SA/Wa 1643/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.) Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi Prezydenta W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i odszkodowania. 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w punkcie II oraz decyzję Starosty P. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w opisanej części; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja w zakresie opisanym w punkcie 1 wyroku nie podlega wykonaniu; 4. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Prezydenta W. kwotę 390 (trzysta dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2006 r., nr [...],po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta W. od decyzji Starosty P. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] orzekającej o zwrocie nieruchomości położonej w W. w rejonie ulic :[...], stanowiącej działki ewidencyjne z obrębu [...] nr [...] będące częścią dawnej działki [...] oraz działki nr [...] będące częścią dawnej działki ewidencyjnej nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja Wojewody [...] wydana została w następującym stanie faktycznym sprawy: Starosta P. decyzją z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] orzekł o zwrocie niezabudowanej nieruchomości położonej w W. w rejonie ulic [...] stanowiącej według ewidencji gruntów i budynków działki ewidencyjne z dawnego obrębu [...] nr [...] o powierzchni [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, [...] o pow. [...] m2 będące częścią dawnej działki nr [...] oraz działki nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2 z obrębu [...] będące częścią dawnej działki nr [...] , uregulowane w księdze wieczystej KW Nr [...] - na rzecz K. P. w ¾ częściach i R. P. s. J. w ¼ części . Jednocześnie zobowiązał w/w osoby do zwrotu na rzecz Miasta W. zwaloryzowanego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w kwocie [...] złote. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ pierwszej instancji podał, że umową sprzedaży z dnia 7 września 1989 r. Rep. [...] zawartą w trybie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. nr 22, poz. 99 z 1985r. ze zmianami) Skarb Państwa nabył od K. i J. małżonków P. niezabudowaną nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną wówczas jako działki nr [...] o łącznym obszarze [...] ha z obrębu [...] z przeznaczeniem pod budowę dzielnicy mieszkaniowej [...], na podstawie decyzji o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji budowlanej z dnia [...].12.1976 r. nr [...] i nr [...]. Wnioskiem z dnia 9 lutego 2005 roku K. P. i spadkobierca J. P. – R. P. wystąpili o zwrot niezabudowanej części wywłaszczonej nieruchomości jako niewykorzystanej na cel wywłaszczenia. Podnieśli, iż po upływie 15 lat od daty nabycia przez Skarb Państwa znaczne części działek nr [...] i [...] nie zostały zagospodarowane ani nie rozpoczęto na nich żadnych prac inwestycyjnych związanych z celem określonym w postępowaniu wywłaszczeniowym. Zgodnie z art. 20 ust. l ustawy z dnia 15 marca 2002 roku o ustroju m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 z późniejszymi zmianami) mienie gmin warszawskich stało się z mocy ustawy mieniem m. st. Warszawy (decyzja komunalizacyjna nr [...] z dnia [...].04.1992r.). Według uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 roku - sygn. akt OPS 1/03 - sprawy o zwrot wywłaszczonych nieruchomości, które są własnością miasta, prezydent tego miasta jako organ wykonawczy miasta i reprezentujący je na zewnątrz oraz jako pracownik urzędu miasta, a jednocześnie sprawujący funkcję starosty, podlega wyłączeniu na podstawie art. 24 § l pkt l i 4 kodeksu postępowania administracyjnego. Konsekwencją powyższej uchwały było wyznaczenie z urzędu przez Wojewodę [...], Starosty P. jako organu właściwego do załatwienia przedmiotowej sprawy - postanowienie Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].05.2005roku. Starosta P. wskazał, że znowelizowana z dniem 22 września 2004 roku ustawa o gospodarce nieruchomościami w art. 216 rozszerzyła krąg ustaw, na podstawie których nabywano nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, a do których mają zastosowanie przepisy rozdziału 6 działu III tj. zwroty wywłaszczonych nieruchomości. W art. 216 ust. 2 pkt 3 powołano ustawę z dnia 29 kwietnia 1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Oznacza to, iż nieruchomości nabyte przez Skarb Państwa w czasie obowiązywania tej ustawy podlegają zwrotowi na zasadach określonych w art. 136 i 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ pierwszej instancji przytoczył treść art. 136 ust. 3 i art.137 ust.1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Badając przesłanki wymienione w powyższych przepisach Starosta P. podał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż wnioskowana do zwrotu nieruchomość nie została zagospodarowana na cel wywłaszczenia. Starosta powołał się na pismo Urzędu W. Delegatura Biura Naczelnego Architekta Miasta [...] nr [...] z dnia 21.10.2005r., z którego wynika, że zwracany teren nie jest objęty żadnym pozwoleniem na budowę. Oględziny terenu przeprowadzone przez rzeczoznawcę majątkowego w grudniu 2005 r. potwierdziły, iż zwracany teren jest niezabudowany i niezagospodarowany; na przedmiotowym terenie nie podjęto żadnych działań zmniejszających lub zwiększających wartość nieruchomości. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 marca 2002r. sygn. akt. III RN 11/2001 - rozpoczęcie prac związanych z realizacją celu polegającego na wybudowaniu obiektu musi wiązać się z konkretnymi robotami i nakładami inwestycyjnymi wskazującymi na wykonanie takiego obiektu budowlanego. Znowelizowana z dniem 22 września 2004 r. ustawa o gospodarce nieruchomościami po raz pierwszy wprowadziła do przepisów dotyczących zwrotu wywłaszczonych nieruchomości ramy czasowe : rozpoczęcia inwestycji 7 lat i zakończenia inwestycji - 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna. Określenie tej daty oznacza, iż podmiot, na rzecz którego dokonano wywłaszczenia jest zobowiązany do zrealizowania celu wywłaszczenia właśnie w tych terminach. Jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia wywłaszczenia nie rozpoczęto prac związanych z celem wywłaszczenia wówczas nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. W takim przypadku poprzedni właściciel może skutecznie żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Ustawodawca nie przewidział żadnych dodatkowych, nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających odmowę zwrotu po spełnieniu przesłanek, o których mowa w art. 137 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, dalej ugn. Na części wywłaszczonej nieruchomości zrealizowano osiedle mieszkaniowe wielorodzinne z usługami i parkingami o charakterze komercyjnym oraz ulice [...] na podstawie pozwoleń na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 roku, nr [...] z dnia [...] listopada 2002 roku, nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 roku, nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 roku. Rozpoczęcie prac inwestycyjnych nastąpiło jak wynika z powyższego, po upływie 7 lat od daty nabycia nieruchomości na Skarb Państwa. W sprawie niniejszej strony wnioskowały jedynie o zwrot niezabudowanej części wywłaszczonej nieruchomości. W sprawie niniejszej spełniony został wymóg określony w art. 137 ust. 1 pkt 1 ugn skutkujący zwrotem nieruchomości. Zwrot nieruchomości orzeczono na rzecz K. P. i R. P. s. J. – spadkobierców byłego współwłaściciela nieruchomości zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia 17 września 1997r o stwierdzeniu nabycia spadku po J. P. – sygn. akt [...]. Odwołanie od powyższej decyzji Starosty P. złożył Prezydent Miasta W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i podnosząc, że zgodnie z decyzjami nr [...] i [...] z dnia [...] grudnia 1976r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji, nieruchomość stanowiąca dawne działki nr [...] z obrębu [...] została przeznaczona pod budowę dzielnicy mieszkaniowej [...]. Teren stanowiący działki nr [...] jest objęty decyzją nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji gminnego terenu sportowo – rekreacyjnego w tym m.in. : boiska do siatkówki,placu zabaw. W ramach realizacji tej inwestycji została nasypana górka saneczkowa, teren został ogrodzony a od strony ulicy [...] posadzono drzewa, teren jest koszony, uporządkowany. Teren stanowiący działkę nr [...] jest zabudowany chodnikiem, parkingiem, wjazdem do budynku przy ulicy [...]. Nieruchomość stanowiąca dawne działki nr [...] została zagospodarowana zgodnie z celem na który została kupiona, wybudowano osiedle mieszkaniowe wraz z infrastrukturą towarzyszącą stanowiącą teren rekreacyjny. Opinia rzeczoznawcy majątkowego jest nierzetelna, ponieważ teren jest częściowo ogrodzony, zabudowany a ten fakt nie został uwzględniony i odnotowany w przedmiotowej opinii. W dacie złożenia wniosku to jest 9.02.2005 r. nie obowiązywał plan ogólny zagospodarowania przestrzennego W. Przedmiotowy teren objęty jest aktualnie projektem planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie uchwały z dnia [...] stycznia 2005 roku w sprawie przystąpienia do utworzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]. Organ prowadzący postępowanie nie ustalił wszystkich okoliczności faktycznych skutkujących możliwością zwrotu przedmiotowych nieruchomości a niektóre okoliczności zostały ustalone odmiennie niż istniejący stan faktyczny. W toku postępowania międzyinstancyjnego Starosta P. przeprowadził z udziałem stron wizję w terenie w dniu 4 sierpnia 2006 roku, podczas której ustalono, iż na części działki nr [...] istnieje parking osiedlowy, chodnik, latarnie osiedlowe wykonane w 2000 roku, na części działki wykonany jest ciąg pieszo – jezdny z latarniami wykonany w 2005 roku. Działki nr [...] stanowią teren niezagospodarowany i niezabudowany , porośnięty dzikorosnącą trawą. Działka nr [...] leży w liniach rozgraniczających drogi osiedlowej, część tej działki zabudowana jest kostką brukową, w części znajduje się kanalizacja. Działka nr [...] stanowi niezabudowany niezagospodarowany teren. Znajduje się na niej nasyp z ziemi. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta W., decyzją z dnia [...] września 2006 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty P., podzielając stanowisko, że cel wywłaszczenia nie został zrealizowany, w wymaganym przepisem art.137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, terminie. Organ odwoławczy przyjmując ustalenia z notatki służbowej z oględzin przedmiotowej nieruchomości które odbyły się w dniu 4 sierpnia 2006 r. podkreślił, że w orzecznictwie WSA ugruntowany jest pogląd, iż budowa infrastruktury technicznej w postaci kanalizacji z natury rzeczy nie koliduje ze zwrotem nieruchomości na rzecz dawnych właścicieli, tym bardziej nie koliduje budowa chodnika czy parkingu który był wybudowany w 2000 roku, a ciąg pieszo – jezdny z latarniami w 2005 roku ( wyrok z dnia 20 kwietnia 2006 roku I SA/Wa 1674/05). Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2006r., nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Prezydent W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty P. W skardze podniesiono, że teren stanowiący działki nr [...] jest objęty decyzją nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji gminnego terenu sportowo – rekreacyjnego w tym m.in. : boiska do siatkówki,placu zabaw. W ramach realizacji tej inwestycji została nasypana górka saneczkowa, teren został ogrodzony a od strony ulicy [...] posadzono drzewa, teren jest koszony, uporządkowany. Działka nr [...] stanowi fragment urządzonej kostką brukową drogi dojazdowej. Teren stanowiący działkę nr [...] jest zabudowany chodnikiem, parkingiem, wjazdem do budynku przy ulicy [...]. Nieruchomość stanowiąca dawne działki nr [...] została zagospodarowana zgodnie z celem na który została kupiona, wybudowano osiedle mieszkaniowe wraz z infrastrukturą towarzyszącą stanowiącą teren rekreacyjny. Skarżący przywołał podnoszony w odwołaniu fakt nierzetelności opinii rzeczoznawcy, która nie uwzględnia nakładów na nieruchomość. Podniósł także, iż zgodnie z art. 137 ugn zwrotowi może podlegać pozostała część nieruchomości nie wykorzystana na cel wywłaszczenia jeżeli istnieje możliwość jej zagospodarowania zgodnie z planem obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot a w przypadku braku planu miejscowego, zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo jeżeli przylega do nieruchomości stanowiącej własność osoby wnioskującej o zwrot. Aktualnie przedmiotowy teren objęty jest projektem planu zagospodarowania przestrzennego a w dacie złożenia wniosku nie obowiązywał plan ogólny zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony Uchwałą Rady W. z dnia [...] września 1992 r. Konkludując podniósł, iż organ nie ustalił wszystkich okoliczności faktycznych skutkujących możliwością zwrotu a niektóre okoliczności zostały ustalone odmiennie niż istniejący stan faktyczny. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone między innymi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zmianami) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jak stanowi przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji orzekającą o zwrocie nieruchomości zbytej na rzecz Skarbu Państwa umową notarialną z dnia 7 września 1989 roku a więc zawartą w czasie obowiązywania ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości ( Dz. U. Nr 22 , poz. 99 z 1985 roku ze zmianami). Znowelizowana z dniem 22 września 2004 roku ustawa o gospodarce nieruchomościami w art. 216 rozszerzyła krąg ustaw na podstawie których nabywano nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, a do których mają zastosowanie przepisy rozdziału 6 działu III tj. zwroty wywłaszczonych nieruchomości. W art. 216 ust. 2 pkt 3 powołano ustawę z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Oznacza to, iż nieruchomości nabyte przez Skarb Państwa w czasie obowiązywania tej ustawy podlegają zwrotowi na zasadach określonych w art. 136 i 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Do rozstrzygnięcia sprawy niniejszej niezbędne było dokonanie oceny , czy zachodzą przesłanki do zwrotu nieruchomości lub jej części wskazane w przepisach art. 136 ust. 3 w związku z art. 137 ugn. Należało zatem zbadać czy prawidłowo orzekły organy administracji publicznej, że nieruchomość uznaje się za zbędną na cele wywłaszczenia. Podkreślić należy, iż na organach administracji orzekających w sprawie zwrotu nieruchomości spoczywa obowiązek zbadania, czy nie zachodzi jedna z przesłanek z art. 137 ust 1 warunkujących zwrot. W sytuacji gdy zostaje spełniona chociaż jedna z w/w przesłanek należy orzec o zwrocie nieruchomości , w przeciwnym wypadku, gdy jedna z przesłanek nie zachodzi obowiązkiem organu jest zbadanie obu przesłanek z cytowanego przepisu. W sprawie niniejszej organy obu instancji rozważały sprawę w aspekcie istnienia przesłanek z art. 137ust. 1 pkt 1 i 2 ugn. Podstawą zwrotu nieruchomości było ustalenie , iż w sprawie spełniony został wymóg określony w art. 137 ust. 1 pkt. 1 ugn . Przepis ten stanowi o uznaniu zbędności nieruchomości na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu. Ustalenie powyższe jest w sprawie niniejszej bezsporne i prawidłowe jeśli porównamy daty nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa i datę pierwszej inwestycji o jakiej mowa w notatce służbowej. Organ prawidłowo przyjął też, iż nie zrealizowano celu wywłaszczenia mimo upływu ustawowego terminu. Podnoszone w skardze zarzuty odnośnie nie obowiązywania planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego w dacie złożenia wniosku i objęcia przedmiotowego terenu projektem planu zagospodarowania przestrzennego są argumentami z ust 2- go art. 137 ugn, w myśl którego jeżeli w przypadku o którym mowa w ust. 1 pkt. 2 cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości , zwrotowi podlega pozostała część, jeżeli istnieje możliwość jej zagospodarowania zgodnie z planem miejscowym obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot, a w przypadku braku planu miejscowego , zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo jeżeli przylega do nieruchomości stanowiącej własność wnioskodawcy. Zarzuty te uznać należy za bezprzedmiotowe w świetle treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 kwietnia 2008 roku w sprawie sygn. akt K 6/05 orzekającego w pkt 2 o niezgodności z art. 2, 21 ust. 1 , 32 ust. 1,, 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji art. 137 ust. 2 ugn w zakresie w jakim uzależnia zwrot części wywłaszczonej nieruchomości niezagospodarowanej na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu od istnienia możliwości zagospodarowania jej zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dniu złożenia wniosku o zwrot nieruchomości, a w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo jeżeli przylega do nieruchomości stanowiącej własność osoby wnioskującej zwrot. Wobec powyższego wszelkie zarzuty skarżącego w części dotyczącej zasadności zwrotu przedmiotowej nieruchomości uznać należy za bezzasadne w związku z czym Sąd na podstawie przepisu art. 151 ppsa oddalił skargę w tym zakresie. W sprawie niniejszej w pkt I decyzji organ I instancji orzekł o zwrocie nieruchomości, natomiast w pkt II o obowiązku zwrotu odszkodowania w myśl art. 140 ugn. Jak wynika z treści przepisu art. 140 ust 1 ugn w razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzedni właściciel bądź jego spadkobierca zwraca właścicielowi nieruchomości w dniu zwrotu, ustalone w decyzji odszkodowanie , które podlega waloryzacji – ust. 2 wyżej cytowanego przepisu. W przypadku zmniejszenia się albo zwiększenia wartości nieruchomości wskutek działań podjętych bezpośrednio na nieruchomości po jej wywłaszczeniu odszkodowanie takie pomniejsza się albo powiększa o kwotę równą różnicy wartości określonej na dzień zwrotu. Nie uwzględnia się natomiast skutków wynikających ze zmiany przeznaczenia w planie miejscowym i zmian w otoczeniu nieruchomości – ust. 4 art. 140. Analiza treści notatki służbowej z dnia 7 sierpnia 2006 roku sporządzonej przez organ I instancji na podstawie oględzin przedmiotowych działek prowadzi do wniosku, iż opinia biegłego rzeczoznawcy majątkowego W. B. będąca podstawą wyliczenia wysokości odszkodowania z pkt II decyzji Starosty P. jest nierzetelna, bowiem stwierdzenia o braku nakładów na nieruchomość zwiększających bądź zmniejszających wartość nieruchomości i o nie zagospodarowaniu terenu pozostają w sprzeczności z w/w notatką co do działek oznaczonych nr: [...] i w tym zakresie zarzuty skargi zasługują na uwzględnienie. Zarzuty te uznać należy natomiast za chybione co do działek oznaczonych nr ewidencyjnymi [...], które stanowią teren niezabudowany, niezagospodarowany, porośnięty dziko rosnącą trawą. Istnienie tych nakładów nie rzutuje na możliwość zwrotu nieruchomości z uwagi na ich charakter i daty ich poczynienia, co podniesiono wyżej może natomiast nie pozostawać bez wpływu na wysokość odszkodowania. Organ I instancji orzekając o zwrocie oparł się na wyżej cytowanej opinii, która została zweryfikowana dopiero na etapie postępowania międzyinstancyjnego. Zaistnienie sprzeczności pomiędzy stanem faktycznym przyjętym za podstawę orzekania przez organy obu instancji powoduje w świetle treści art. 140 ust. 4 ugn konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji obu instancji w zakresie w jakim orzekają one o odszkodowaniu . Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu przy rozstrzyganiu sprawy niniejszej organy obu instancji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego to jest art. 7 i 77 § 1 kpa, a także przepis art. 140 ust 4 ugn poprzez niezbadanie przesłanek wskazanych w tym przepisie. Orzeczenie jak w pkt 1 i 3 wyroku wydano na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt. 1 lit a i lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) . O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy przepisu art. 206 , 205 § 2 oraz art. 209 ppsa w związku z § 6 pkt 6 i § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. a/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). ----------------------- 8