I SA/Wa 1643/17

Sygn. akt I SA/Wa 1643/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant referent – stażysta Katarzyna Matecka - Caban po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 502/14 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 29 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 502/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...], zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. składającą się z działek ewidencyjnych : nr [...] z obr. [...] wydzieloną pod drogę gminną – ul [...] oraz nr [...] z obr. [...] wydzieloną pod drogę powiatową – ul [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 2787/15 oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez Prezydenta [...] od tego wyroku. Skargą z 6 czerwca 2017 r. [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] wniosła o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 502/14. W skardze spółka domagała się: wymierzenia organowi grzywny w wysokości 15 000 złotych oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż sąd przekazał akta organowi administracyjnemu, a pomimo tego organ nie załatwił sprawy. Strona skarżąca pismem z 31 maja 2017 r. wezwała Prezydenta [...] do wykonania wyroku, ale wezwanie okazało się bezskuteczne. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż w dniu 8 sierpnia 2016 r. wniósł o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji podziałowej z dnia [...] września 2008 r., nr [...]. Wskazał również, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w części dotyczącej wydzielenia przedmiotowych działek. Rozstrzygnięcie to jednak nie dotyczyło przedmiotu wniosku Prezydenta inicjującego prowadzone przez Kolegium postępowanie, bowiem decyzja Prezydenta [...] nr [...] z [...] sierpnia 2008 r. została uchylona decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] września 2008r., nr [...]. Wskazano, iż wobec powyższego, wnioskiem z dnia 5 kwietnia 2017 r. wniesiono o ponowne rozpatrzenie sprawy prowadzonej na wniosek Prezydenta złożony w dniu 8 sierpnia 2016 r. Następnie podniesiono, iż Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] zawiesił prowadzone postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość – wskazując, iż rozstrzygnięcie sprawy odszkodowania za przedmiotową nieruchomość i wydanie w tej sprawie decyzji administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy prowadzonej na wniosek z dnia 8 sierpnia 2016 r. Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018 r. pełnomocnik organu przedstawił odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], która uchyliła decyzję Kolegium z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] i odmówiła stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu dotyczącego braku po stronie [...] Sp. z.o.o. legitymacji skargowej. Legitymacja do wniesienia skargi jest związana z posiadaniem przez skarżącego interesu prawnego. Zdaniem sądu, taki interes w niniejszym postepowaniu bez wątpienia posiada skarżący, gdyż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 502/14 również zapadł w wyniku wniesienia skargi przez [...] Sp. z.o.o. Strona postępowania dotyczącego skargi na bezczynność organu, bez wątpienia ma prawo składać skargę na niewykonanie tego wyroku. Zupełnie nieistotne dla niniejszego postępowania są natomiast kwestie związane z aktywnością w postępowaniu administracyjnym spółki mieszkaniowej [...], gdyż w postępowaniu dotyczącym niewykonania wyroku kognicja sądu ograniczona jest jedynie do kwestii formalnej tj. zbadania czy wyrok został wykonany czy też nie. Wszelkie kwestie merytoryczne np. zasadność żądania wypłaty odszkodowania, jego wysokość, podmiot uprawniony do wypłaty odszkodowania leżą w gestii organu administracji i nie mogą być oceniane przez sąd w niniejszym postępowaniu. Z tych też względów sąd oddalił wniosek dowodowy zgłoszony przez pełnomocnika organu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018r. Następnie należy rozważyć należy kwestię dopuszczalności przedmiotowej skargi, stanowiącej zgodnie z jej treścią skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2015 r. Tryb postępowania w tym zakresie uregulowany jest w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej ppsa), zgodnie z którym, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe oznacza, iż warunkiem złożenia skargi w trybie art. 154 §1 ppsa jest pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca pismem z dnia 31 maja 2017 r. wezwała organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2015 r. Tym samym stwierdzić należy, iż dochowany został warunek konieczny do złożenia skargi na niewykonanie wyroku Sądu. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ocena, czy Prezydentowi [...] można zarzucić niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2015r., w którym Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sądowych wynika, że akta administracyjne zostały zwrócone do organu w dniu 25 maja 2016 r. (k. 150 akt o sygn. I SAB/Wa 502/14) i od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg wyznaczony wyrokiem termin w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. Termin upływał zatem w dniu 25 lipca 2016r. Skoro zatem Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem sprawy nie załatwił - to wniosek o wymierzenie mu z tego powodu grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów godzi w samą istotę zasady praworządności, którą organy administracji publicznej są bezwzględnie związane (art. 7 Konstytucji RP, art. 6 k.p.a.) i w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja bowiem prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy skład orzekający ocenił jednak, że wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 2000 złotych, zatem w niższej wysokości niż oczekiwana przez skarżącego. Zdaniem Sądu taki wymiar grzywny jest adekwatny z punktu widzenia skali przekroczenia terminu załatwienia sprawy. W dacie wnoszenia skargi termin ten przekroczony został bowiem o jedenaście miesięcy, aktualnie zaś zwłoka ta wynosi blisko dwadzieścia miesięcy. Wymierzając grzywnę w powyższej wysokości uwzględniono także wyjątkową zawiłość faktyczną sprawy, w jakiej organ pozostaje w zwłoce oraz fakt, iż postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość jest zawieszone, z uwagi na toczące się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej, w części dotyczącej przedmiotowej nieruchomości. Oczywiście te okoliczności nie uwalniają organu od odpowiedzialności za niewykonywanie prawomocnego orzeczenia sądu, niemniej muszą być uwzględniane przy gradacji nakładanej z tego tytułu sankcji, jak też oceny charakteru zaistniałej zwłoki. Zważywszy zatem na skalę przekroczenia wyznaczonego wyrokiem terminu i wspomniane wyżej okoliczności faktyczne sprawy, które stanowiły zasadniczy czynnik rzutujący na przedłużanie postępowania, nie ma w ocenie Sądu wystarczająco uzasadnionych podstaw by zwłokę tę kwalifikować jako przejaw rażącego naruszania prawa, będącego wynikiem przede wszystkim lekceważącego stosunku do obowiązujących organ norm postępowania, czy też strony, która postępowanie to zainicjowała, bądź Sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wystarczającą grzywną - stanowiącą skutek niewykonania wyroku - będzie grzywna w wysokości 2000 zł, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia skali przekroczenia ww. terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt 3 sentencji) orzeczono natomiast na podstawie art. 200 w zw. art. 205 § 2 powołanej ustawy .