I SA/Wa 1962/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Tomasz Szmydt Protokolant referent stażysta Marcin Sieradzki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2017 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r.; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz E. M. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] października 2016 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania E. M., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], w sprawie podziału nieruchomości stanowiącej działkę ewid. nr [...] w obrębie [...], położonej w miejscowości O.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożyła E. M., reprezentowana przez adwokata. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym; Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], na wniosek G. B., Wójt Gminy [...] dokonał podziału działki [...] w obrębie [...], położonej w miejscowości O. na działki o numerach ewidencyjnych [...],[...] i [...]. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2015 r. E. M. wystąpiła o wznowienie postępowania w sprawie podziału nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym nr [...] podnosząc, iż bez własnej winy nie mogła brać udziału w postępowaniu wszczętym na wniosek G. B. z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie podziału przedmiotowej działki i do chwili obecnej nie otrzymała decyzji w tej sprawie. Ponadto, wskazała, że ma interes prawny w prowadzonym postępowaniu w sprawie podziału nieruchomości sąsiedniej, gdyż w wyniku planowanego podziału, działka ewidencyjna nr [...] będzie miała zapewniony dostęp do drogi publicznej po działce ewidencyjnej nr [...], której jest ona współwłaścicielem w części 1/6 udziału. Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...], Wójt Gminy [...] odmówił wznowienia postępowania wskazując na niespełnienie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] września 2015 r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia wobec niezachowania prawidłowego trybu weryfikacji przymiotu strony w postępowaniu wznowieniowym. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], Wójt Gminy [...] orzekł o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] zatwierdzającą podział nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...]. Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], Wójt Gminy [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], w sprawie podziału nieruchomości, stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...]. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ I instancji podniósł, iż działka ewidencyjna nr [...] będzie miała zapewniony dostęp do drogi publicznej m. in. za pomocą działki ewidencyjnej nr [...] stanowiącej drogę wewnętrzną, a dostęp ten może być zapewniony poprzez służebność lub poprzez sprzedaż udziału w prawie do działki gruntu stanowiącej drogę wewnętrzną. Organ wskazał, iż działka ewidencyjna nr [...] stanowi współwłasność w części 1/6 udziału E. M., ale działka ta jest również współwłasnością w części 3/6 udziału G. B., właścicielki nieruchomości będącej przedmiotem podziału. Wobec powyższego, G. B. ma również prawa do drogi wewnętrznej, którą stanowi działka nr [...] i przysługują jej takie same prawa jak pozostałym współwłaścicielom tej nieruchomości. Wójt wskazał ponadto, iż obowiązkiem organu jest zawarcie w decyzji zatwierdzającej podział warunku, że podczas zbycia projektowanych działek należy zapewnić dostęp do drogi publicznej. W niniejszym przypadku warunek ten został zawarty w decyzji podziałowej, co oznacza, że organ dopełnił wszelkich czynności związanych z zapewnieniem dostępu do drogi publicznej dla działek będących przedmiotem podziału. Organ podniósł również, że podział działki nr [...] nie narusza prawa własności działek nr [...],[...],[...], gdyż nie wykracza on poza własność G. B.. Organ wyjaśnił również, iż podział nie wymusza cofnięcia granic działek nr [...],[...] i [...] o około 7 metrów w kierunku południowym. Właściciele nieruchomości powstałych w wyniku podziału będą mieli dostęp do drogi publicznej jedynie za pomocą służebności bądź sprzedaży udziału w prawie własności do działek, których właścicielem lub współwłaścicielem jest G. B., m. in. działek ewid. nr [...] i [...]. Wobec powyższego, w ocenie organu I instancji, ani służebność drogowa, ani też żadne ograniczone prawa rzeczowe, które mogłyby być związane z podziałem nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] nie będą przebiegały po działkach nr [...],[...] i [...]. Oznacza to, iż nie można mówić o jakimkolwiek naruszeniu prawa własności wnioskodawczyni. W konsekwencji, w ocenie organu, wnioskodawczyni nie ma przymiotu strony postępowania w sprawie podziału nieruchomości. Odwołanie od decyzji Wójta Gminy [...] złożyła E. M.. Decyzją z dnia [...] października 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Kolegium przywołało treść art. 28 kpa oraz orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące kręgu stron postępowania w sprawie podziału nieruchomości. W ocenie Kolegium, wnioskodawczyni nie posiada przymiotu strony w postępowaniu o podział działki nr [...]. W wyniku tego podziału nie utraciła bowiem dojazdu do drogi publicznej. Podział przedmiotowej nieruchomości nie stworzył dla wnioskodawczyni nowej sytuacji prawnej, a organ dokonujący podziału nie zaingerował swoimi działaniami w jej prawo własności. Ponadto, Kolegium podniosło, iż granice do podziału przyjmuje się w takim kształcie, jaki wynika ze stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej oraz ewidencji gruntów i budynków, a ustalanie przebiegu granicy w razie powstania sporu następuje w postępowaniu w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości. Wobec powyższego, w ocenie organu odwoławczego, zarzut skarżącej, że podział narusza własność jej działki nie zasługuje na uwzględnienie. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r. złożyła E. M., reprezentowana przez adwokata. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik postępowania poprzez jego błędną interpretację, to jest: 1. art. 28 kpa w zw. z art. 97 ust. 1 ustawy i o gospodarce nieruchomościami poprzez uznanie, że interes prawny w postępowaniu o podział nieruchomości nie przysługuje właścicielowi innej nieruchomości, a tym samym, że skarżąca nie jest stroną postępowania rozgraniczeniowego; 2. art. 145 § 1 pkt 4 kpa poprzez uznanie, że skarżąca nie była stroną postępowania o podział nieruchomości, a w konsekwencji brak jest podstaw do uchylenia decyzji kończącej postępowanie, w którym nie brała udziału. Powołując się na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie w całości obu zaskarżonych decyzji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. Ewentualnie, na podstawie art. 145a § 1 ppsa, skarżąca wniosła o uchylenie obu zaskarżonych decyzji i wskazanie Wójtowi Gminy [...] sposobu rozstrzygnięcia sprawy oraz zasadzenie na jej rzecz kosztów postępowania i zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi zarzucono organowi błędną interpretację art. 97 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez uznanie, że osobą mającą interes prawny jest tylko właściciel nieruchomości bądź jej użytkownik wieczysty. W ocenie skarżącej, zachowanie organów świadczy o wadliwej i też niekonsekwentnej interpretacji powołanego przepisu. Wydając bowiem decyzję zatwierdzającą podział nieruchomości Wójt Gminy [...] dopuścił do udziału w tym postępowaniu H. G., S. i H. R. oraz Z. M., którzy nie są właścicielami działek podlegających podziałowi, lecz właścicielami działek sąsiednich. Oba organy kierowały decyzje wydawane w postępowaniu wznowieniowym także do tych osób. Skarżąca powołała się również na liczne orzeczenia sądów administracyjnych, wskazujące na interpretację art. 97 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami dopuszczającą udział właścicieli nieruchomości innych niż podlegające podziałowi. W ocenie skarżącej, jej interes w sprawie o podział nieruchomości nie jest tylko interesem faktycznym, ale także, a może przede wszystkim, prawnym. Nieruchomości stanowiące własność skarżącej są oddalone od działki nr [...]. Niemniej jednak ich położenie względem tej działki powoduje, że nawet drobna zmiana w tym układzie spowodować może daleko idące konsekwencje. Skarżąca zwróciła uwagę, iż podział działki [...] został przez Wójta Gminy [...] uwzględniony pod pewnymi warunkami. Otóż w razie sprzedaży działki [...] i działki [...] wraz z ich sprzedażą należy ustanowić służebność przejścia i przejazdu po działce [...], a za spełnienie tego warunku uważana będzie także sprzedaż udziałów w nieruchomości [...]. Dla działki [...] należy bezwzględnie ustanowić służebność przejścia i przejazdu na działkach [...],[...] i [...], a za spełnienie tego warunku uważana będzie także sprzedaż udziałów w prawach - do tych działek. Niewątpliwie więc, w ocenie skarżącej, ustanowienie służebności przejścia (drogi koniecznej) na nieruchomości powoduje ograniczenie właściciela w jego prawach oraz zwiększenie jego obowiązków. Ponadto, fakt bycia przez G. B. współwłaścicielką działki nr [...] nie powoduje, w ocenie skarżącej, braku naruszenia praw innych współwłaścicieli tej działki treścią decyzji o podziale. Czym innym jest bowiem współwłasność przysługująca tylko właścicielom, którzy muszą uzgadniać ze sobą korzystanie i utrzymanie rzeczy, a czym innym jest ustanowienie służebności dla osoby nie będącej właścicielem nieruchomości obciążonej. Fakt ten miałby znaczenie gdyby w decyzji zatwierdzającej podział Wójt Gminy [...] nie zastrzegł warunku ustanowienia służebności przechodu. Treść decyzji podziałowej wywiera rzeczywisty, a nie hipotetyczny wpływ na prawo własności współwłaścicieli działki [...] innych niż G. B.. Jest to tym bardziej istotne, że alternatywna sprzedaż udziałów we współwłasności tej działki wraz ze sprzedażą działek [...] i [...] należy do dobrej woli sprzedającego (G. B. może sprzedać tylko działki [...] i [...]) i kupującego (kupujący nie musi kupić udziału w działce [...]). Ponadto, w ocenie skarżącej, organy nie uwzględniły faktu, że status właściciela nieruchomości jest uregulowany prawnie i w oparciu o jego treść właściciel nieruchomości może od organu administracji publicznej żądać wydania aktu chroniącego własność czy sprzeciwiać się wydaniu aktu ograniczającego jego własność. Następstwem zaś wadliwej interpretacji przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz kpa była wadliwa interpretacja art. 145 § 1 pkt kpa, bowiem uznano, że skarżąca słusznie nie brała udziału w postępowaniu objętym wnioskiem o wznowienie, gdyż nie przysługiwał jej przymiot strony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej "ppsa", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która zapadła po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego zainicjowanego wnioskiem skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] czerwca 2015 r. o podziale nieruchomości. W konsekwencji przeprowadzenia powyższego postępowania organ ustalił, iż brak jest podstaw do wznowienia postępowania z uwagi na nieprzysługiwanie skarżącej przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją podziałową. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji skupić się musi zatem na ocenie, czy wydając tę decyzję organ prawidłowo przyjął, że skarżąca nie posiadała w sprawie interesu prawnego, a tym samym nie mogła być uznana za stronę postępowania zakończonego decyzją podziałową z [...] czerwca 2015 r. Pojęcie strony postępowania administracyjnego zostało określone w art. 28 kpa. Stosownie do powołanego przepisu, stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W orzecznictwie sądów administracyjnych zapadłym na gruncie art. 28 kpa przyjmuje się, iż pojęcie strony może być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli z normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 1995 r. I SA 1326/93 oraz wyrok NSA z 15 października 1998 r. III SA 955/97). Zatem, podstawowe znaczenie dla oceny, czy dany podmiot jest stroną, ma ocena, czy zainteresowany ma "interes prawny" w załatwieniu sprawy, nie zaś jedynie interes faktyczny. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, iż o ocenie interesu prawnego nie decyduje wewnętrzne przekonanie danej osoby, lecz przepis prawa materialnego (por. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 1999 r., III SA 4729/97). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podnieść trzeba, iż przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca skarżącej przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z [...] czerwca 2015 r., nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości. Decyzją tą, po rozpatrzeniu wniosku G. B., w oparciu o art. 93 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 96 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 518) zatwierdzono projekt podział nieruchomości położonej w O. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] na następujące działku projektowane: działkę nr [...], działkę nr [...] i działkę nr [...]. Ponadto, z treści decyzji podziałowej wynika, iż zatwierdzenia podziału dokonuje się przy zachowaniu warunku, że, między innymi, w przypadku sprzedaży działki ew. [...] oraz działki projektowanej [...] wraz ze sprzedażą tych działek należy ustanowić służebność przejścia i przejazdu na działce ewidencyjnej nr [...]; za spełnienie tego warunku uważa się również sprzedaż udziałów w prawie do działki ewidencyjnej nr [...]. Ponadto, podział zatwierdzono pod warunkiem, że na projektowanej działce [...] oraz na działkach nr [...] i [...] należy ustanowić służebność przejścia i przejazdu, która zapewni dostęp do drogi publicznej ulicy [...] dla działki ewidencyjnej nr [...]; za spełnienie tego warunku uważa się również sprzedaż udziałów w prawie do działki projektowanej nr [...] oraz do działek ewidencyjnych nr [...] i [...]. Powyższe wskazuje, iż podziału działki ewidencyjnej nr [...] dokonano pod warunkiem ustanowienia, między innymi, przy zbywaniu działki nr [...] oraz działki projektowanej nr [...] służebności przejścia i przejazdu po działce nr [...]. Ponadto, podziału dokonano pod warunkiem ustanowienia dla działki ewidencyjnej nr [...] służebności przejścia i przejazdu na projektowanej działce [...] oraz na działkach nr [...] i [...], która zapewni działce nr [...] dostęp do drogi publicznej. W decyzji podziałowej wskazano, iż za spełnienie tych warunków uważa się również sprzedaż udziałów w prawie do wskazanych w niej działek. Okoliczności te, w ocenie skarżącej - będącej współwłaścicielką działki nr [...] - przesądzają o jej statusie strony postępowania w postępowaniu zakończonym zatwierdzeniem podziału nieruchomości. Wobec zaś pominięcia jej w tym postępowaniu, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. okoliczności te, w ocenie skarżącej, przesądzają również o jej uprawnieniu do złożenia wniosku w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją podziałową. Podnieść trzeba, iż przepisy ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej "u.g.n."), na podstawie których wydana została decyzja podziałowa, której uchylenia domaga się skarżąca wskazują, że warunkiem zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości jest zapewnienie nowo tworzonym działkom dostępu do drogi publicznej (art. 93 ust.3 u.g.n.), między innymi, poprzez ustanowienie służebności drogowych dla wydzielonych działek, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej. Z unormowaniem tym synchronizuje regulacja zawarta w art. 99 u.g.n., która przewiduje, że w sytuacji gdy zapewnienie dostępu do drogi publicznej ma polegać na ustanowieniu służebności, decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości następuje pod warunkiem, że przy zbywaniu wydzielonych działek, służebności zostaną ustanowione. W przypadku zaś, gdy czynność prawna podziału zaniecha tego obowiązku, nabywca nieruchomości nie mającej dostępu do drogi publicznej, ma możliwość wystąpienia z żądaniem ustanowienia drogi koniecznej. Na kanwie tych uregulowań ukształtowało się stanowisko orzecznictwa, prezentowane również w niniejszej sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że co do zasady, stroną postępowania podziałowego jest wyłącznie ten, któremu do dzielonej nieruchomości przysługuje tytuł prawnorzeczowy, a więc właściciel, współwłaściciel czy użytkownik wieczysty nieruchomości. Nie są więc stroną takiego postępowania osoby, którym nie przysługuje do dzielonej nieruchomości żaden z tytułów prawnorzeczowych, w tym właściciel nieruchomości sąsiedniej. W ocenie Sądu, takie stanowisko jest uprawnione wówczas gdy dokonany podział nieruchomości nie ingeruje swoim działaniem w prawa właścicieli gruntów sąsiednich. Jeżeli jednak organ dokonujący podziału ingeruje swoim działaniem w prawo własności właściciela nieruchomości sąsiedniej, to osoby tej, której prawo naruszono, nie można wykluczyć z kręgu stron postępowania podziałowego. Stanowisko to znalazło akceptację w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie sformułowano pogląd, że w szczególnych przypadkach gdy właściciel nieruchomości sąsiedniej wykaże, że projektowany podział ingeruje w wykonywanie przez niego prawa własności, to może on być uznany za stronę postępowania podziałowego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt I OSK 3074/14, z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 2236/14 oraz z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt I OSK 91/09, dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji bowiem gdy na skutek podziału nieruchomości naruszone zostaje prawo własności nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością dzieloną, to nie można wykluczyć właściciela nieruchomości sąsiadującej, którego prawo naruszono, z kręgu stron postępowania. W ocenie Sądu, skarżąca wykazała, iż zatwierdzony decyzją podziałową z [...] czerwca 2015 r. podział działki nr [...] ingeruje w prawo własności skarżącej w stosunku do działki nr [...]. Jak wynika z akt sprawy, działka nr [...], która uległa podziałowi, stanowiła drogę dojazdową do działek nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]. Z akt sprawy wynika również, iż w celu zapewnienia działce nr [...] dostępu do drogi publicznej, który to dostęp działka ta utraciłaby wskutek podziału działki nr [...], podziału tego dokonuje się pod warunkiem ustanowienia dla działki nr [...] służebności przejścia i przejazdu na projektowanej działce nr [...] oraz na działkach nr [...] i nr [...]. W wyniku zatwierdzonego podziału działka nr [...] będzie miała zatem zapewniony dostęp do drogi publicznej przez działkę ewidencyjną nr [...], której skarżąca jest współwłaścicielką. Ponadto, w decyzji podziałowej zawarto warunek, iż w razie sprzedaży istniejącej działki nr [...] i projektowanej działki nr [...] wraz z ich sprzedażą należy ustanowić służebność przejścia i przejazdu po działce nr [...], a za spełnienie tego warunku będzie uważana także sprzedaż udziałów w prawie do działki nr [...]. W tych okolicznościach zgodzić się trzeba ze skarżącą, iż organ dokonujący podziału zaingerował swoimi działaniami w jej prawo własności, bowiem treść decyzji z [...] czerwca 2015 r. o zatwierdzeniu podziału działki nr [...] wywiera rzeczywisty wpływ na prawo własności przysługujące współwłaścicielom działki nr [...], w tym prawo własności do tej nieruchomości przysługujące skarżącej. W konsekwencji, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy uznać trzeba, iż skarżąca posiada interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa w postępowaniu zakończonym decyzją podziałową z [...] czerwca 2015 r. W konsekwencji, konieczne stało się uchylenie decyzji organów obu instancji uznających nieprawidłowo, iż brak jest podstaw do wznowienia postępowania z powodu braku przymiotu strony po stronie skarżącej. W tej sytuacji ponownie rozpoznając sprawę organ będzie miał na względzie wiążącą go ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm.), orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).