I SA/Wa 1993/09

PostanowienieWSA w Warszawie2010-01-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Miernik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości na cele budowy drogi krajowej, w sytuacji gdy skarżący podnoszą obawy o znaczne szkody i trudne do odwrócenia skutki?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnili istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które są obligatoryjnymi przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Obawy skarżących dotyczące ogrodzenia, sieci przesyłowych oraz braku ujęcia pewnych elementów w operacie szacunkowym nie zostały wystarczająco skonkretyzowane ani udowodnione, a kwestia odszkodowania za wywłaszczenie jest przedmiotem odrębnego postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący M. H., J. H. i H. H. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Infrastruktury zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Argumentowali, że wykonanie decyzji może narazić ich na straty spowodowane usunięciem elementów działki, które nie zostały ujęte w operacie szacunkowym, a także obawiali się pozbawienia sąsiednich działek z powodu braku gwarancji inwestora. Sąd rozpatrywał wniosek na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. H., J. H. i H. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. H., J. H. i H. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. M. H., J. H. i H. H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. H., J. H. i H. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że wykonanie decyzji Ministra Infrastruktury może narazić M. H. na straty spowodowane usunięciem [...] działki nr [...], które nie zostało ujęte w operacie szacunkowym. Skarżący zauważyli, że działka nr [...] wraz z budynkiem na nim położonym jest [...] przebiegającego przez wywłaszczoną działkę nr [...]. Mimo wniosków skarżących do dnia dzisiejszego inwestor nie udzielił żadnych gwarancji na zabezpieczenie [...] w przypadku prowadzenia inwestycji na działce nr [...]. Zdaniem skarżących, rozpoczęcie robót na działkach bez uprzedniego ustalenia lokalizacji [...] przez inwestora spowoduje pozbawienie [...] sąsiednich działek skarżących, co uzasadnia wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na skarżących, tym niemniej ustalenie przesłanek z art. 61 § 3 jest również obowiązkiem Sądu (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 407/06, opubl. Legalis). Nie jest przy tym wymagane udowodnienie przesłanek wynikających z tego przepisu. Wystarczy uprawdopodobnienie wystąpienia niebezpieczeństwa, o którym mowa wyżej (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt I OZ 1080/05, niepublikowane). W ocenie Sądu, analiza okoliczności przedstawionych we wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy nie potwierdza istnienia podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. Skarżący nie wykazali bowiem, aby inwestor Miasto W. przygotowując realizację inwestycji pn. "[...]" na działkach nr [...] i [...] podejmował realne i bezpośrednie kroki świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie dawały argumenty wnioskodawców dotyczące możliwości wyrządzenia skarżącym znacznych szkód poprzez naruszenie [...], czy usunięcie [...] działki nr [...]. Twierdzenia skarżących w tym zakresie nie zostały bowiem skonkretyzowane na tyle, aby można je było ocenić, z punktu widzenia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Danych na potwierdzenie tej argumentacji nie dostarczają też akta sprawy. Same więc obawy skarżących o przyszłe losy ogrodzenia jednej z działek i sieci przesyłowych zlokalizowanych na terenie przedmiotowych nieruchomości nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. Sąd zauważa, że [...] terenu podlega [...], a obowiązkiem inwestora jest uzgodnienie z właściwym organem usytuowania projektowanych [...] terenu (art. 27 w zw. z art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne – Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Poza tym w projekcie budowlanym określa się charakterystykę [...] obiektu budowlanego (art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane – Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Nie można więc z góry założyć, że przy wykonywaniu robót budowlanych nastąpi [...]. Jeżeli zaś chodzi o brak ujęcia [...] działki w operacie szacunkowym, to trzeba wskazać, że kwestia ta stanowi zarzut dotyczący prawidłowości ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie, które będzie ustalane na dalszym etapie postępowania wywłaszczeniowego, nie zaś niezwłocznego zajęcia nieruchomości. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że przedmiot wniosku skarżących dotyczył wstrzymania wykonania decyzji wydanej na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), która ma wyjątkowy charakter, albowiem przepis ten pozwala na udzielenie w uzasadnionych przypadkach zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe, mimo nie zakończenia postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją. W takiej sytuacji, udzielenie ochrony tymczasowej skarżącym, niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy, ustanawiającej szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w tym także reguł prawa i postępowania wywłaszczeniowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 444/04; postanowienie NSA z dnia 30 marca 2007 r., sygn. akt I OZ 202/07) - opubl. CBOIS). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło