I SA/Wa 2035/09
PostanowienieWSA w Warszawie2010-01-29
Skład orzekający: Agnieszka Miernik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, pomimo braku wykazania przez skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżąca nie wykazała, aby istniało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z realizacją inwestycji. Ogólnikowe argumenty skarżącej oraz obawa o przyszłe losy nieruchomości nie były wystarczające do uwzględnienia wniosku. Sąd podkreślił również wyjątkowy charakter przepisów dotyczących inwestycji drogowych, które pozwalają na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, co mogłoby być niweczone przez udzielenie ochrony tymczasowej.Stan faktyczny
M. H. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Infrastruktury zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Skarżąca argumentowała, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa i jej wykonanie doprowadzi do nieodwracalnych skutków. Podniosła również, że podjęte zostały kroki zmierzające do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, które w jej ocenie nie uprawniają organów do egzekwowania decyzji sprzecznych z prawem. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.
M. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że utrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Ministra Infrastruktury, wydanej z rażącym naruszeniem przepisów, doprowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych i faktycznych związanych z realizacją inwestycji, a zatem usankcjonowania decyzji, która nie powinna istnieć w obrocie prawnym. Zdaniem M. H. wniosek jest zasadny z tego względu, że w stosunku do skarżącej zostały już podjęte kroki przez Wojewodę [...], zmierzające do wszczęcia administracyjnego postępowania egzekucyjnego, które w świetle przedstawionych okoliczności i dowodów nie uprawniają organów administracyjnych do egzekwowania decyzji sprzecznych z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na skarżącym, tym niemniej ustalenie przesłanek z art. 61 § 3 jest również obowiązkiem Sądu (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 407/06, opubl. Legalis). Nie jest przy tym wymagane udowodnienie przesłanek wynikających z tego przepisu. Wystarczy uprawdopodobnienie wystąpienia niebezpieczeństwa, o którym mowa wyżej (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt I OZ 1080/05, niepublikowane).
W ocenie Sądu, analiza okoliczności przedstawionych we wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy nie potwierdza istnienia podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. Skarżąca nie wykazała bowiem, aby inwestor Miasto W. przygotowując realizację inwestycji pn. "[...]" na działce nr [...] podejmował realne i bezpośrednie kroki świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie dawały ogólnikowe argumenty wnioskodawcy, o tym, że decyzja zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności doprowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych i faktycznych związanych z realizacją inwestycji. Twierdzenia skarżącej w tym zakresie nie zostały bowiem skonkretyzowane na tyle, aby można je było ocenić, z punktu widzenia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Danych na potwierdzenie tej argumentacji nie dostarczają też akta sprawy. Sama więc obawa skarżącej o przyszłe losy nieruchomości nie mogła stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku.
Na ocenę zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie miał też wpływu powołany we wniosku fakt podjęcia przez Wojewodę [...] czynności zmierzających do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, celem wykonania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Sąd zauważa, że fakt podjęcia przez organ działań mających doprowadzić do przymusowego wykonania powyższej decyzji, sam w sobie, nie świadczy o wystąpieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Działania tego rodzaju są bowiem normalnym następstwem wydania przez Wojewodę [...] zezwolenia zaopatrzonego w rygor natychmiastowej wykonalności.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że przedmiot wniosku skarżącej dotyczył wstrzymania wykonania decyzji wydanej na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), która ma wyjątkowy charakter, albowiem przepis ten pozwala na udzielenie w uzasadnionych przypadkach zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe, mimo nie zakończenia postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją. W takiej sytuacji, udzielenie ochrony tymczasowej skarżącej, niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy, ustanawiającej szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w tym także reguł prawa i postępowania wywłaszczeniowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 444/04; postanowienie NSA z dnia 30 marca 2007 r., sygn. akt I OZ 202/07) - opubl. CBOIS).
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło