I SA/Wa 2051/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] września 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez M. D. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowości [...], powiat [...] – [...], województwo [...]. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] października 2012r., skarga została wpisana pod numer Dziennika Korespondencji Ogólnej I KO 218/12 i przesłana pismem z [...] października 2012r. (data nadania w placówce pocztowej) do Ministra Skarbu Państwa. W dniu [...] listopada 2012 r. wpłynął do organu wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz ze skargą, złożony za pośrednictwem organu. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że skarga została przesłana bezpośrednio na adres Sądu, w wyniku błędnego zaadresowania koperty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie mógł być uwzględniony. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl zaś art. 87 § 3 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi składa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zatem zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę terminie. Moment ustania przyczyny uchybienia terminu należy odnieść do daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2012 r. Datą ustania przyczyny uchybienia terminu, w przedmiotowej sprawie, będzie zatem dzień [...] listopada 2012 r. Wobec tego stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącego dochował siedmiodniowego terminu, bowiem przedmiotowy wniosek złożył, za pośrednictwem organu, w dniu [...] listopada 2012 r. Równocześnie z wnioskiem wniósł również ponownie skargę. Następnie Sąd bada okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminowi, obejmującego swym zakresem działanie pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym. Zgodnie ze stanowiskiem reprezentowanym w orzecznictwie, to na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. W zakresie czynności przed organami, których postępowanie opiera się na przepisach prawa, na profesjonalnym pełnomocniku jak adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy czy doradca podatkowy ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności procesowych bądź innych wynikających z przepisów proceduralnych ustaw. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. postanowienia NSA: z 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II GZ 527/11, z 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 768/11 - dostępne w CBOIS). W niniejszej sprawie, profesjonalny pełnomocnik po sporządzeniu skargi, której skuteczność wniesienia zależy nie tylko od terminowego jej wniesienia, ale również od skierowania jej do sądu za pośrednictwem odpowiedniego organu, winien dochować także należytej staranności w zakresie prawidłowego zaadresowania przesyłki. Nie ma zatem podstaw do uznania, że prawidłowo wskazując siedzibę organu w skardze i wnosząc ją przed upływem terminu, nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. Skoro przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. wydanie postanowienia o przywróceniu terminu uzależnia od braku winy strony w jego uchybieniu, to w stanie niniejszej sprawy nie było podstaw do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi. Uchybienie terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi nastąpiło bowiem z winy pełnomocnika skarżącego, a skutki takiego działania rodzą negatywne konsekwencje dla strony skarżącej. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia