I SA/Wa 2077/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. S. i M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. S. i M. S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 3 października 2012 r. R. S. i M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Wskazaną decyzją Wojewoda orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, stanowiących współwłasność R. i M. małżonków S., położonych w obrębie [...], gmina S., oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr: [...] poprzez udzielenie Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na przeprowadzenie sieci kanalizacyjnej i elektrycznej na działkach nr: [...], przebudowę istniejącego przyłącza napowietrznego na przyłącza kablowe ziemne na działce nr [...] oraz przeprowadzenie sieci gazowej na działkach nr: [...] i [...] w związku z realizacją inwestycji pn. "Wzmocnienie istniejącego mostu przez rzekę [...] oraz budowa przejścia drogi krajowej nr [...] przez S. po prawej stronie [...] – ul. [...] – jako nowy przebieg wraz z włączeniem do drogi krajowej nr [...]". Ponadto decyzją I instancji organ wojewódzki zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzeniu w/w prac oraz nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W związku z przedmiotową skargą skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wniosku tego nie uzasadnili. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne Sygn. akt I SA/Wa 2077/12 do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek, przy czym ocena wystąpienia tych przesłanek została pozostawiona uznaniu sądu, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu " sąd może". Nadto, jak przyjęto w judykaturze, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, niepubl.). Jednocześnie podnieść należy, że z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż nie wystarczy samo powtórzenie przez stronę zgłaszającą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Wobec czego brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę [por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), z dnia 3 października 2007 r., I OZ 707/07 (niepubl.) i z dnia 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09 (niepubl.)]. W przedmiotowej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony, a zatem skarżący nie wykazali, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w wyżej powołanym przepisie. Niniejsze powoduje, iż w/w wniosek skarżących nie może zostać uwzględniony. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji zostały wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 z późn. zm.). Ustawa ta posiada szczególny charakter, gdyż jej celem było stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego oraz ograniczeniach w zakresie rozstrzygnięć możliwych do wydania przez sądy administracyjne w sprawach związanych z realizacją inwestycji określonych w tejże ustawie. Wstrzymanie, więc wykonania kontrolowanej w sprawie decyzji byłoby istotnym zaburzeniem procesu określonego ustawą stanowiącą materialnoprawną podstawę orzekania w sprawie. W takiej sytuacji udzielenie ochrony tymczasowej skarżącym, Sygn. akt I SA/Wa 2077/12 zwłaszcza w przypadku, gdy nie wykazali oni, że zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niweczyłoby cel, jak przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy, ustanawiającej szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w tym także w zakresie reguł prawa oraz postępowania wywłaszczeniowego. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.