I SA/Wa 2110/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. i W. K. o przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 2110/11 oddalającego skargę B. K. i W. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przeddmiocie odmowy stawierdzenia nieważności decyzji odszkodowawczej postanawia: odrzucić wniosek B. K.i W. K. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem dnia 1 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 2110/11 oddalił skargę B. K. i W. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stawierdzenia nieważności decyzji odszkodowawczej. W tym samym dniu skarżąca B. K. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W dniu 10 kwietnia 2012 r. B. K. odebrała odpis uzasadnienia wyroku. Z kolei w dniu 24 kwietnia 2012 r. obie skarżące złożyły w Sądzie wniosek o przyzanie prawa pomocy. Postanowieniami z dnia 9 maja 2012 r. przynano skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika, na którego w dniu 13 lipca 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokata L. J. W dniu 31 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżących przesłał do Sądu skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku adwokat L. J. wskazał, że o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej, które zostało mu doręczone w dniu 1 sierpnia 2012 r. Podał również, że z uwagi na trudności w kontakcie ze skarżącymi oraz na charakter sprawy skargę kasacyjną ukończył w dniu 30 sierpnia 2012 r., stąd też w jego ocenie należy przyjąć, iż przyczyna do uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej ustała dopiero w tymże dniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 141 § 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ppsa) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Powyższe przepisy wskazują zatem, że skargę kasacyjną w przypadku, gdy wydany został wyrok oddalający skargę, złożyć może wyłącznie ta strona, która zwróciła się do sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku we wskazanym w ustawie terminie. Zgodnie z kolei z treścią art. 177 § 1 ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jeżeli strona bez swojej winy nie złożyła w terminie skargi kasacyjnej, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (86 § 1 ppsa). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). Z kolei spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. (art. 88 ppsa). Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności wskazać należy, że z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku wystąpiła wyłącznie przez B. K., której to Sąd uzasadnienie wyroku doręczył w dniu 10 kwietnia 2012 r. Skoro zaś jak wynika z akt sprawy W. K. takiego wniosku nie złożyła, to tym samym nie otworzył się dla niej termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji nie można więc w ogóle mówić o uchybieniu przez W. K. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, co oznacza że wniosek jej jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Odnosząc się z kolei do wniosku B. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, to wskazać należy, iż jest on spóźniony, gdyż złożony został z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa. Jak wynika z treści uzasadnienia wniosku adwokat L. J. o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się w dniu 1 sierpnia 2012 r. Od tej chwili miał on zatem świadomość swojego umocowania do reprezentowania stron i konieczności podejmowania w ich imieniu niezbędnych czynności procesowych. W ocenie Sądu dzień 1 sierpnia 2012 r. to również moment ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podkreślić należy, że adwokata, jako osoba profesjonalnie świadcząca usługi prawne, powinna liczyć się z możliwością wyznaczenia go pełnomocnikiem praktycznie na każdym etapie postępowania sądowego, a więc również w czasie biegu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Powinien również liczyć się z faktem, że każde zaniedbanie pełnomocnika może wiązać się z negatywnymi konsekwencjami dla reprezentowanej strony. Zdaniem Sądu podniesione w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie przemawiają na korzyść strony skarżącej, bowiem pełnomocnik fachowy nie może zasłaniać się charakterem sprawy, brakiem informacji o niej, czy też niemożnością kontaktu ze skarżącym, zwłaszcza gdy bezczynność ta trwa blisko 30 dni (por. postanowienia NSA z dnia 7 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 661/12, z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OZ 314/12, z dnia 21 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 724/10). Wobec powyższego, zdaniem Sądu adwokat L. J., już w chwili uzyskania informacji o wyznaczeniu go pełnomocnikiem powinien podjąć stosowne działania procesowe, tym bardziej, że z wniosku nie wynika, aby w sprawie wystąpiły przeszkody uniemożliwiające niezwłoczne podjęcie od tego dnia działań w sprawie. Oznacza to, że najdalej w dniu 8 sierpnia 2012 r. pełnomocnik powinien wystąpić od Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Złożenie tego wniosku w dniu 31 sierpnia 2012 r., nastąpiło zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa, wobec czego podlega on odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 88 ppsa, postanowił jak w sentencji.