I SA/Wa 2347/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik (spr.) Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz WSA Anna Wesołowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2016 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] Minister Administracji i Cyfryzacji odmówił K. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2015 r., nr. [...]. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym. Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...], Minister Administracji i Cyfryzacji odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., nr. [...]. Postanowienie z dnia [...] września 2015 r. zostało doręczone K. W. w dniu 15 września 2015 r. K. W. w dniu 23 września 2015 r. nadał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., nr [...] Minister Administracji i Cyfryzacji stwierdził, że wniosek K. W. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., został złożony z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia. Pismem z dnia 5 listopada 2015 r. K. W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., załączając jednocześnie ponownie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...] września 2015 r. wpisano błędną datę odbioru przesyłki - 15 września 2015 r. Wskazał, że odebrał przedmiotową przesyłkę w dniu 16 września 2015 r. Ponadto to inna osoba dopisała datę na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, na co skarżący nie miał wpływu. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], Minister Administracji i Cyfryzacji odmówił K. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. W uzasadnianiu postanowienia wskazano, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Organ wskazał, na niekonsekwencję argumentacji K. W. albowiem w piśmie z dnia 5 listopada 2015 r. wskazuje, iż nie mógł złożyć wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli nie uchybił terminowi, a tymczasem pismem tym skarżący de facto składa wniosek o przywrócenie terminu. K. W. uważa, że przesyłkę zawierającą postanowienie z dnia [...] września 2015 r., otrzymał w dniu 16 września 2015 r. i tym samym złożył środek odwoławczy w terminie. Twierdzeniu temu jednak przeczy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Postanowienie z dnia [...] września 2015 r., zgodnie z datą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - zawierającym własnoręczny podpis K. W., zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 15 września 2015 r. Natomiast prawo do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynęło w terminie 7 dni od daty jej otrzymania tj. z dniem 22 września 2015 r. Twierdzeniu K. W. przeczą również w sposób jednoznaczny ustalenia operatora pocztowego. Bezspornym jest przy tym, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany w dniu 23 września 2015 r. Wnioskodawca w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, co jest bezwzględną przesłanką dla ewentualnego przywrócenia terminu. K. W. w dniu 11 grudnia 2015 r. złożył skargę na postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. zarzucając mu: a) naruszenie art. 7, 8, 9, 10 i 14 k.p.a. w poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności poprzez uniemożliwienie stronie wzięcia czynnego udziału w sprawie; b) naruszenie art. 157 k.p.a. i 28 k.p.a. poprzez nie uznanie skarżącego za stronę postępowania; c) nie wystąpienie do Archiwum Państwowego w [...] ul. [...] sygn. akt: [...] celem ustalenia, że prawo własności ww. drogi (działka [...]) należało do skarżącego i poprzedników prawnych tej nieruchomości; d) nie uwzględnienie okoliczności związanych z faktem, że strona nie uchybiła terminowi, a błąd związany z wadliwą datą nie wynikał z winy skarżącego lecz pracownika Poczty, z ostrożności skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu; e) nie stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...] września 2015 r. zamieszono błędną datę - 15 września 2015 r., albowiem jest przekonany, że odebrał przesyłkę w dniu 16 września 2015 r. Skarżący złożył reklamację do Poczty Polskiej S.A. W odpowiedzi na reklamację wskazano, że przesyłkę odebrał dnia 15 września 2015 r. Skarżący wskazał, że to inna osoba dopisała datę na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, na co skarżący nie miał wpływu, dlatego złożenie wniosku o przywrócenie terminu było zasadne. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia [...] listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a." sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, z zastrzeżeniem art. 57a. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] listopada 2015 r., którym organ ten - na podstawie art. 58 § 1 i 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej "k.p.a." -odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. Rozstrzygnięcie to, o charakterze wyłącznie formalnym, wyznaczyło granice sprawy podlegającej kontroli sądowej. Oznacza to, że ocenie Sądu nie mogło podlegać postanowienie Ministra z dnia [...] września 2015 r., zatem Sąd w przedmiotowym uzasadnieniu nie odniósł się do zawartych w skardze zarzutów dotyczących tego postanowienia. Dokonując natomiast oceny zaskarżonego postanowienia z dnia [...] listopada 2015 r. Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po terminie, jeżeli wnoszący ten środek zaskarżenia nie zwrócił się równocześnie o przywrócenie terminu do jego wniesienia (art. 58 § 2 k.p.a.), obliguje organ odwoławczy do wydania zgodnie z art. 134 k.p.a. postanowienia o uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W razie wniesienia wniosku o przywrócenie terminu po wydaniu przez organ postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a., organ powinien rozpoznać ten wniosek według przepisów art. 58 i 59 § 2 k.p.a. Nie ma natomiast mowy o bezprzedmiotowości wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, gdy w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczne postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowiło więc unormowanie zawarte w art. 58 i 59 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem art. 58 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). Przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 k.p.a.). Przepis art. 59 k.p.a. określa właściwy organ w przedmiocie przywrócenia terminu i jego formę stanowiąc, iż następuje ono w formie postanowienia organu właściwego do rozpoznania odwołania. W treści art. 58 § 1 i 2 k.p.a. zostały ustanowione cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie. Pierwsza przesłanka, to wymóg uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminu. Druga i trzecia to wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, przy czym wniosek musi być złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia. Zaś przesłanka czwarta, to wymóg jednoczesnego z wnioskiem dopełnienia czynności, dla której był ustanowiony termin. Istota sporu sprowadza się więc do oceny realizacji warunku pierwszego, tj. czy skarżący uprawdopodobnił, zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Przede wszystkim zauważyć należy, że ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie postępowania, która występuje z prośbą o jego przywrócenie. O braku winy możemy powiedzieć dopiero w sytuacji, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym, organ powinien jedynie przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności ocenić w świetle przesłanek z art. 58 § 1 k.p.a. Trudno jest bowiem wymagać od organu, aby prowadził postępowanie wyjaśniające przyczyny uchybienia terminu przez stronę (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 1806/06, LEX nr 337473). Składając wniosek o przywrócenie terminu skarżący powołał się na okoliczność odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...] września 2015 r. w dniu 16 września 2016 r. Skarżący wskazał, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zamieszono błędną datę - 15 września 2015 r., którą umieściła na nim inna osoba, na co skarżący nie miał wpływu. Zdaniem Sądu przedstawiona przez skarżącego argumentacja jest nieprzekonywująca i nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych wynika bowiem, że przesyłka zawierającą postanowienie z dnia [...] września 2015 r. została przez niego odebrana w dniu 15 września 2015 r. Wskazuje na to przede wszystkim adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zawierająca wskazaną taką właśnie datę. Należy mieć przy tym na uwadze, że podpis adresata na dokumencie urzędowym (a takim jest zwrotne potwierdzenie odbioru) stwarza domniemanie skuteczności doręczenia tego dokumentu w sposób w nim określonym. Jednocześnie skarżący w żaden sposób nie podważył wskazanego domniemania. Zainicjowane przez skarżącego postępowanie reklamacyjne przeprowadzone u doręczyciela również potwierdziło, że przesyłka została doręczona skarżącemu w dniu 15 września 2015 r. Skarżący przy tym nie przytoczył przekonujących argumentów i dowodów na poparcie tego, iż wskazana przesyłka została mu doręczona w terminie innym, niż wskazanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że organ prawidłowo uznał, iż w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący bowiem w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak sentencji wyroku.