I SA/Wa 2424/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Tadeusz Nowak Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013, poz. 267, ze zm., dalej jako "k.p.a."), utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. nr [...] Starosty [...] w przedmiocie ustalenia i przyznania odszkodowania. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: Działka nr [...] z obrębu L. stanowiła własność B. O., który prawo własności nabył na podstawie umowy darowizny z dnia [...] r. aktem notarialnym rep. [...] nr [...]. Dla ww. nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr [...] przez Sąd Rejonowy w L., IV Wydział Ksiąg Wieczystych. Wnioskiem z dnia [...] r. B. O. wniósł o ustalenie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną położoną w L. oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...] wskazując, że działka ta stanowiła jego własność. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Gminę L. z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności ww. nieruchomości. Powyższa decyzja stała się ostateczna z dniem [...] r. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta [...] ustalił odszkodowanie za nieruchomość położoną w L., oznaczoną jako działka nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m2, zajętą pod publiczną drogę gminną, w kwocie [...] złotych i przyznał tak ustalone odszkodowanie B. O. zobowiązując jednocześnie Gminę L. do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Gmina Miejska L. W uzasadnieniu podniosła, że została ona oparta na nieprawidłowej, bo zawyżonej, wycenie nieruchomości stanowiącej przedmiotową działkę oraz naruszenie art. 7, 8, 11 i 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. W jej ocenie operat szacunkowy nie spełnia wymogów dotyczących jego sporządzania, albowiem operat powinien uwzględniać ceny transakcyjne występujące na rynku nieruchomości drogowych, zarówno na terenie rynku lokalnego powiatu [...], jak i rynku regionalnego. Tymczasem rzeczoznawca przyjął ceny gruntów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową niską na rynku lokalnym powiatu [...], mimo, że w załączniku do operatu wskazał ceny nieruchomości gruntowych przeznaczonych pod drogi. Tym samym rzeczoznawca przyjął do wyceny wybiórczo nieruchomości o zawyżonych wartościach. Jednocześnie zarzucono, że do wyceny przyjął nieruchomości znacząco różniące się powierzchnią od nieruchomości wycenianej, a także uwzględnił cechę uzbrojenia, która nie ma znaczenia dla nieruchomości o statusie drogi publicznej. Gmina Miejska L. podniosła również, że tak ustalone odszkodowanie narusza interes społeczności lokalnej, zaś organy powinny podjąć działania zmierzające do ustalenia odszkodowania w sposób prawidłowy. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm., dalej jako "ustawa z 1998 r.") nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem, które jest wypłacane na wniosek właściciela złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. W sprawie nie było kwestionowanym, że B. O. złożył stosowny wniosek w terminie, zaś nieruchomość stanowiąca jego własność w postaci położonej w L. działki nr [...] z obrębu [...] została zajęta pod drogę publiczną i przeszła z dniem 1 stycznia 1999 r. na własność Gminy L. co zostało stwierdzone właściwą decyzją Wojewody [...]. Tym samym po stronie właściwego organu (Starosty [...]) istniał obowiązek ustalenia i przyznania odszkodowania za tę nieruchomość. Organ wskazał, że w myśl art. 73 ustawy z dnia 1998 r. odszkodowanie ustala się i wypłaca na zasadach określonych w przepisach Rozdziału 5 Działu III i Rozdziału I Działu IV ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm., dalej jako "u.g.n."). Jednocześnie określenie wartości odszkodowania następuje zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011 r. (Dz. U. Nr 165, poz. 985). Organ wskazał, że w sprawie został sporządzony operat szacunkowy przez uprawnionego rzeczoznawcę zgodnie z dyspozycją § 36 ww. rozporządzenia. Organ wskazał, że celem stworzenia stronom postępowania najpełniejszej możliwości zajęcia stanowiska Starosta [...] w dniu [...] r. przeprowadził rozprawę administracyjną, w toku której B. O. oświadczył, że nie kwestionuje wartości odszkodowania oraz prawidłowości sporządzenia operatu, zaś przedstawiciel Prezydenta Miasta L. oświadczył, że nie ma zastrzeżeń, co do sposobu wyceny, a także, że wypowie się ostatecznie w sprawie przyjęcia lub zaproponowania nowej ceny po wezwaniu w trybie art. 10 k.p.a. Nadto Wojewoda [...] wskazał, że pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta L. wskazał, że proponuje wypłatę odszkodowania w wysokości [...] złotych/m2 – przy przyjęciu tej propozycji nie kwestionując jednocześnie sporządzonego operatu szacunkowego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ wskazał, że zgodnie z dyspozycją § 36 ww. rozporządzenia przy ustalaniu odszkodowania przyjmuje się stan nieruchomości z dnia wydania decyzji, ceny nieruchomości z dnia ustalania odszkodowania, a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 u.g.n. bez uwzględnienia ustaleń decyzji. Wobec faktu, iż zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa nieruchomość była przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową, jednorodzinną to wybór nieruchomości podobnych wymagał przyjęcia nieruchomości z takim właśnie sposobem zagospodarowania. Jednocześnie organ wskazał, że porównanie cen transakcji nieruchomości, których przeznaczenie jest zgodne z dotychczasowym przeznaczeniem nieruchomości wywłaszczonej, z poziomem cen transakcji nieruchomości drogowych doprowadziło do uznania przez biegłego, że przyjęcie nieruchomości zgodnie z celem wywłaszczenia nie powoduje zwiększenia jej wartości. Tym samym biegły właściwie zastosował metodę wyceny stosownie do § 36 rozporządzenia. Odnosząc się do pozostałych zarzutów Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności art. 4 pkt 8, 150 ust. 1 okt 1 i ust. 5, art. 155 ust. 1 i 4 oraz 154 ust. 1, art. 175 ust. 1 u.g.n. sporządzanie operatów szacunkowych, w tym prawo wstępu na nieruchomość, analizę danych, wybór właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości powierzono rzeczoznawcom majątkowym, którzy sporządzając operat poza przepisami prawa kierują się również standardami zawodowymi ustalanymi przez organizacje zawodowe rzeczoznawców majątkowych. Ostatecznie wskazano, że to przepis § 4 ust. 4 ww. rozporządzenia determinuje zarówno ilość przyjmowanych nieruchomości podobnych, jak i metodę korygowania ceny. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Gmina Miejska L. zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 153 i 156 u.g.n. oraz § 4 ust. 2 i 3, oraz § 36 ust. 1, 2 i 4 w zw. z § 36 ust. 6 ww. rozporządzenia poprzez oparcie decyzji na sporządzonej w sposób nieprawidłowy wycenie nieruchomości, a także art. 7, art. 8, art. 11 i art. 77 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy podejmowaniu decyzji. Tym samym wniosła o uchylenie decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ II Instancji. W uzasadnieniu skargi Gmina Miejska L. wskazała, że rzeczoznawca, pomimo wyraźnego brzmienia treści art. 153 u.g.n., zastosował podejście porównawcze nie znając cen nieruchomości podobnych. Jednocześnie wybrał do wyceny 15 nieruchomości przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe, podobnych pod względem lokalizacji ogólnej, dostępu do drogi i sąsiedztwa, z których tylko jedna jest w tym samym obrębie. Jednocześnie powierzchnia tych nieruchomości jest kilkanaście razy większa od przedmiotowych nieruchomości. Tym samym nie zostały przyjęte do wyceny nieruchomości podobne. Podniosła także, że zgodnie z operatem dołączonym do skargi istniały na dzień sporządzenia kwestionowanego operatu transakcje drogowe w L., które mogły stanowić podstawę do sporządzenia wyceny. W pozostałym zakresie podtrzymała zarzuty z odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 270, ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowi dokonana przez organy orzekające ocena prawidłowości sporządzonego w niniejszej sprawie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, stanowiącego podstawę do przyznania B. O. odszkodowania w wysokości [...] złotych za przejętą pod publiczną drogę gminną (ulicę [...] w L.) nieruchomość stanowiącą działkę nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2. Bezspornym w sprawie jest, że Gmina Miejska L. nabyła z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 1999 r., prawo własności przymiotowej nieruchomości, co zostało stwierdzone ostateczną decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] r. W myśl art. 73 ust. 1 ustawy z 1998 r. nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, niestanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Podstawę do ustalenia odszkodowania stanowi w tym przypadku wartość nieruchomości według stanu z dnia wejścia w życie ustawy, przy czym nie uwzględnia się wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego trwałymi nakładami poczynionymi po utracie przez osobę uprawnioną prawa do władania gruntem (art. 73 ust. 5 ustawy). Ze względu na to, że w rozpatrywanej sprawie przejęcie prawa własności następowało ex lege, czyli z mocy prawa, to niezbędne było wydanie na wniosek uprawnionych podmiotów odrębnej decyzji administracyjnej ustalającej odszkodowanie według reguł przewidzianych w ustawie o gospodarce nieruchomościami. Z analizy akt sprawy wynika, że wysokość odszkodowania w rozpatrywanej sprawie ustalona została na podstawie operatu szacunkowego z dnia [...] r. sporządzonego przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego W. S. Zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109, ze zm.) przy wycenie przedmiotowej nieruchomości zastosowano podejście porównawcze. Przy stosowaniu podejścia porównawczego konieczna jest znajomość cen transakcyjnych nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem wyceny, a także cech tych nieruchomości wpływających na cenę. Przy metodzie korygowania ceny średniej, jaka została zastosowana w przedmiotowym operacie, do porównań przyjmuje się z rynku właściwego ze względu na położenie wycenionej nieruchomości co najmniej kilkanaście nieruchomości podobnych, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomości. Wartość nieruchomości będącej przedmiotem wyceny określa się w drodze korekty średniej ceny nieruchomości podobnych współczynnikiem korygującym, uwzględniającym różnice w poszczególnych cechach tych nieruchomości. Z analizy powołanego powyżej operatu szacunkowego wynika, że przy określaniu wartości nieruchomości rzeczoznawca wziął pod uwagę 15 transakcji dokonywanych w latach [...] na obszarze miasta L. Kryterium wyboru przez rzeczoznawcę tych transakcji z bazy danych stanowiło podobieństwo podlegających obrotowi nieruchomości do nieruchomości wycenianej pod względem położenia, przeznaczenia pod zabudowę jednorodzinną mieszkaniową, otoczenia, kształtu, wielkości oraz możliwości zagospodarowania, infrastruktury i uzbrojenia oraz dojazdu. Na podstawie tych transakcji rzeczoznawca ustalił cenę średnią za 1 m2 działek na poziomie [...] złotych. Rzeczoznawca dokonał również procentowej wyceny wpływu cech rynkowych na wartość nieruchomości i ustalił wysokość współczynników korygujących. W efekcie dokonanej analizy rzeczoznawca ustalił wartość 1 m2 wycenianej działki na poziomie [...] złotych. Wysokość ta mieści się w przedziale cenowym cen rynkowych nieruchomości podobnych, ustalonym w dokonanej analizie rynku. W ocenie Sądu operat szacunkowy, na podstawie którego organy ustaliły wysokość należnego odszkodowania, został sporządzony zgodnie z przepisami powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. Dodatkowo wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 156 ust. 3 u.g.n. operat szacunkowy może być wykorzystany dla celu, dla którego został sporządzony przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154 u.g.n. Zgodnie zaś z treścią art. 156 ust. 4 powołanej ustawy operat szacunkowy może być wykorzystywany po upływie tego okresu po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. Potwierdzenie aktualności operatu następuje przez umieszczenie stosownej klauzuli w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę, który go sporządził. W niniejszej sprawie operat szacunkowy został sporządzony w dniu [...] r., a zatem organy obu instancji uprawnione były do jego wykorzystania przy wydawaniu zarówno decyzji z dnia [...] r., jak i decyzji z dnia [...] r. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na decyzję ustalającą wysokość odszkodowania opartą na operacie szacunkowym zobligowany jest zbadać, czy organy orzekające, prawidłowo i zgodnie z m.in. przepisami postępowania art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., dokonały oceny tego dowodu. Dokonując zatem tej oceny w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz zgromadzonego w aktach materiału dowodowego Sąd orzekający doszedł do przekonania, że organy prawidłowo uznały, że sporny operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego został sporządzony zgodnie z prawem, wybór podejścia i metody wyceny został przez rzeczoznawcę wyjaśniony i uzasadniony. Jak wynika z treści operatu został on sporządzony i podpisany przez uprawnioną osobę, zawiera wymagane przepisami prawa elementy treści, zarówno odnoszące się do stanu nieruchomości (przedmiot i zakres wyceny, cel wyceny, podstawy formalne i materialnoprawne, źródła danych merytorycznych, określa daty istotne przy wykonaniu operatu szacunkowego, opisuje i określa stan nieruchomości w kontekście jej stanu prawnego, lokalizacji, stanu i stopnia wyposażenia w infrastrukturę techniczną, komunikacji, sposobu użytkowania i zagospodarowania nieruchomości, a także przeznaczenia nieruchomości), jak i samej wyceny (wybór podejścia, metody i techniki wyceny, analiza i charakterystyka rynku nieruchomości, określenie wagi i ocenę cech rynkowych, określenie sumy współczynników korygujących oraz wartość przedmiotu wyceny), nie zawiera niejasności, nielogiczności, sprzeczności, braków, które powinny być sprostowane lub uzupełnione, aby dokument ten miał wartość dowodową. Dokonując wyceny gruntu rzeczoznawca wziął pod uwagę wszystkie istotne cechy szacowanej nieruchomości. Uwzględnił wszelkie elementy, które mogły mieć wpływ na wartość nieruchomości oraz wyjaśnił założenia przyjęte przy dokonywaniu wyceny, a także wskazał wpływ cech rynkowych na wartość nieruchomości. Operat przedstawia przejrzyście i jednoznacznie wnioski z wyceny w sposób, który umożliwia korzystającemu zrozumienie wyrażanych przez rzeczoznawcę majątkowego opinii. Wobec powyższego mógł on stanowić podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania, co zasadnie stwierdziły organy orzekające w rozpatrywanej sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a., której konkretyzację stanowi art. 77 § 1 k.p.a., zobowiązujący organ administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także reguła zawarta w art. 80 k.p.a., zgodnie z którą ocena, czy dana okoliczność została udowodniona winna być przez ten organ dokonana na podstawie całokształtu materiału dowodowego, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie zostały w niniejszej sprawie naruszone w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że powyższe obowiązki zostały przez organ I instancji wykonane. Po pierwsze w aktach administracyjnych znajduje się ww. operat szacunkowy (k. 32-52 akt administracyjnych). Nadto jak wynika z zawiadomienia datowanego na dzień [...] r. strony postępowania administracyjnego zostały zawiadomione o możliwości zapoznania się z operatem szacunkowym, a także, że Starosta [...] zawiadomił o terminie, godzinie i miejscu przeprowadzenia rozprawy administracyjnej (k. 53-55 akt administracyjnych). Z protokołu rozprawy administracyjnej wynika, że wszystkie strony postępowania były obecne na rozprawie (k. 57 akt administracyjnych). Co więcej z powyższego protokołu wynika, że zarówno pełnomocnik B. O., jak i skarżąca nie kwestionowały sporządzonego operatu. W protokole tym wpisano, iż pełnomocnik skarżącej "nie ma zastrzeżeń co do sposobu wyceny". Pismem z dnia [...] r. Starosta [...] działając w oparciu o treść art. 10 k.p.a. zawiadomił strony o zebraniu całości materiału w sprawie, możliwości zapoznania się z nim i wypowiedzenia, w tym zgłoszenia żądań (k. 58 akt administracyjnych). Również w aktach sprawy znajduje się pismo skarżącej datowane na dzień [...] r., w którym informuje jedynie, że jest skłonna zapłacić odszkodowanie w wysokości [...] złotych za m2 (k. 59 akt administracyjnych). Brak jest przy tym zarzutów co do sposobu sporządzenia operatu ww. rzeczoznawcy odnośnie ustalenia wysokości odszkodowania. Jeżeli Skarżąca Gmina uważała, że dokonano nieprawidłowej wyceny przedmiotowego gruntu winna wykazać inicjatywę w jej podważeniu, w tym miała możliwość przedstawienia kontr-dowodu. Należy zgodzić się z tym, że na organie ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy i podjęcie niezbędnych działań dla prawidłowego ustalenia wartości nieruchomości, a co za tym idzie obowiązek oceny wiarygodności sporządzonej opinii, tj. zarówno podejścia, metody i techniki szacowania przyjętej przez rzeczoznawcę majątkowego. Bowiem fakt, że ich wybór zależy od rzeczoznawcy nie oznacza, że może on działać w sposób dowolny. Podkreślić należy, że operat szacunkowy stanowi opinię biegłego, która podlega ocenie nie tylko pod względem formalnym, ale również materialnym. Jednakże organ rozpoznający sprawę nie posiada wiadomości specjalnych, którymi dysponuje biegły dlatego też może ocenić operat szacunkowy jako dowód w sprawie, mając na uwadze przepisy prawa oraz to, czy treść operatu jest logiczna i kompletna, a także czy sporządzona wycena została należycie uzasadniona. W przypadku zaś istniejących wątpliwości lub niejasności może żądać wyjaśnień lub uzupełnienia wyceny. Stanowisko co do zakresu oceny dowodu jakim jest operat szacunkowy prezentowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego od szeregu lat (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 852/07; z dnia 22 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 373/09; z dnia 12 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 379/10; z dnia 7 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1650/10). Natomiast w niniejszej sprawie operat szacunkowy nie budził wątpliwości ani pod względem formalnym i materialnym, a więc nie wymagał uzupełnień i wyjaśnień. Wskazać należy, że skarżąca miała możliwość zgłosić swoje zastrzeżenia, zarówno na rozprawie administracyjnej, która służy właśnie wyjaśnieniu powstałych na tle sporządzonego operatu szacunkowego wątpliwości, jak i po zawiadomieniu wydanym w oparciu o treść art. 10 k.p.a., jednakże z tego prawa nie skorzystała. Co więcej kwestionując zarówno w odwołaniu, jak i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zastosowanie przez rzeczoznawcę do wyceny przedmiotowej nieruchomości § 36 rozporządzenia z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, również nie wykazała, iż na rynku lokalnym były przeprowadzone transakcje sprzedaży gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne, chociaż to właśnie skarżąca ma pełne rozeznanie co do takich transakcji przeprowadzonych na jej terenie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.