I SA/Wa 248/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 248/14 wydanego w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 248/14, odrzucił skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Odpis nieprawomocnego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 18 marca 2014 r. W dniu 4 kwietnia 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 248/14, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 29 maja 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o wyznaczeniu adwokata M. O. jako pełnomocnika skarżącego. Wnioskiem z dnia 12 czerwca 2014 r. pełnomocnik, działając w imieniu skarżącego, wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 248/14, wnosząc równocześnie skargę kasacyjną od tego postanowienia. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik podniósł, że o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnika z urzędu dla A. M. w przedmiotowej sprawie dowiedział się w dniu 6 czerwca 2014 r. Wskazał, że nie ponosi winy w uchybieniu w/w terminu oraz na fakt złożenia powyższego wniosku z zachowaniem ustawowego siedmiodniowego terminu. Wskazał również, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powoduje ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego, mianowicie zamknięcie dalszej drogi sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "Ppsa") skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie natomiast do art. 175 § 1 Ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do treści art. 86 § 1 Ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 Ppsa zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 Ppsa równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 Ppsa., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 Ppsa. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż adw. M. O. o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla A. M. dowiedziała się – jak podała - w dniu 6 czerwca 2014 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożyła w dniu 13 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego). W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego orzeczenia został złożony w terminie. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem strona złożyła skargę kasacyjną. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez własnej winy. Przepisy Ppsa ustanawiają bowiem wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Zdaniem Sądu, spełnione zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.