I SA/Wa 2545/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Monika Sawa Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 5 marca 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. na postanowienie Ministra Środowiska z [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności środka odwoławczego oddala skargę Postanowieniem z [...] września 2019 r. nr [...] Minister Środowiska (dalej jako organ/minister) działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 256, dalej jako kpa) stwierdził niedopuszczalność środka odwoławczego wniesionego przez P. od postanowienia Wojewody [...] z [...] lipca 2019 r. nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 2012 r. przez [...] Park Narodowy w [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa położonego w jednostce ewidencyjnej [...], obręb [...] w zakresie nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], objętej księgą wieczystą nr [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w [...]. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że wnoszący zażalenie nie legitymuje się przymiotem strony postępowania głównego, a zatem zażalenie takie jako wniesione z naruszeniem art. 141 § 1 kpa jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych. Pismem z 17 października 2019 r. skargę na powyższe postanowienie wniosło P. (dalej jako skarżący), zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: 1. art. 28 kpa w zw. z art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r. poz. 1337) oraz art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez błędne uznanie, że skarżący nie jest stroną postępowania toczącego się przed Wojewodą [...], bez należytego wyjaśnienia tej kwestii; 2. art. 134 kpa poprzez stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia z uwagi na brak przymiotu strony u skarżącego, pomimo że skarżący jest stroną tego postępowania. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego zażalenie przysługuje wtedy, kiedy ustawa tak stanowi. Kwestia zaskarżalności postanowień odnoszących się do zawieszenia postępowania administracyjnego uregulowana jest w art. 101 § 3 kpa. Zgodnie z tym przepisem zażalenie przysługuje na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że art. 101 § 3 kpa nie obejmuje swoim zakresem przedmiotowym postanowień które nie wstrzymują biegu postępowania, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia (jak rozpoznawane w niniejszej sprawie) oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Uznać bowiem należy, że skoro w przepisie tym posłużono się zwrotem "w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania", przez który ustawodawca rozumie jedynie postanowienia negatywne (tamujące bieg postępowania), to nie ma tym samym podstaw, aby w stosunku do określonych w tym przepisie, postanowień "w sprawie zawieszenia postępowania" dokonywać wykładni rozszerzającej ten zwrot, zamiast ograniczać go wyłącznie do postanowień o zawieszeniu postępowania, które również uniemożliwiają kontynuowanie postępowania administracyjnego (zob. np. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 2019 r. sygn. akt II OSK 1914/17, Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lipca 2019 r. sygn. akt II OSK 2229/17). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę pogląd ten podziela. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. W konsekwencji w niniejszej sprawie Sąd nie bada interesu prawnego skarżącego, gdyż kontroli podlega jedynie kwestia formalna tj. dopuszczalność wniesienia środka zaskarżenia na dany akt administracyjny. Kwestie merytoryczne wykraczają poza istotę sprawy. Wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym w oparciu o art. 119 pkt. 3 ppsa. Skargę oddalono na podstawie art. 151 ppsa.