I SA/Wa 2807/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Tomasz Wykowski Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. N. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 308/12 wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt i SAB/Wa 308/12 po rozpoznaniu sprawy ze skargi Z. N. (dalej jako skarżący) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] (dalej jako organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość zobowiązał ww Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] pochodzącą z nieruchomości ozn. hip. "[...]" stanowiącą obecnie część działki ewidencyjnej nr [...], położoną przy ulicy B. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Jednocześnie Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia 29 lipca 2014 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] ww wyroku. W uzasadnieniu podniósł, że pomimo ustania przeszkód organ nie wykonał w terminie wyroku i celowo przedłuża ww postępowanie kolejnymi pismami wyznaczając terminy zakończenia sprawy, przy czym ostatni wyznaczono na 30 września 2014r. W odpowiedzi na skargę z dnia 10 września 2014 r. Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi wskazując, że projekt decyzji został już przygotowany. Następnie przed wyznaczonym na 4 grudnia 2014r. terminem rozprawy do akt wpłynęło pismo organu z informacją, iż w dniu 19 września 2014r. ustalono odszkodowanie za opisaną wyżej nieruchomość. Do akt załączono także kopię tejże decyzji. Skarżący nie stawił się na rozprawie i nie zajął stanowiska w związku z wydaną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola taka polega m.in. na rozpoznawaniu skarg na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przed wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku Sądu z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 308/12 skarżący zwrócił się pismem z dnia 21 maja 2014 r. do Prezydenta [...] o jego wykonanie. Procesowy wymóg wniesienia skargi został zatem spełniony. Terminy do wniesienia skargi ustalone w art. 53 p.p.s.a. nie mają zastosowania do skargi wnoszonej na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., a w konsekwencji dopuszczalność jej wniesienia nie jest uwarunkowana upływem określonego czasu od dnia doręczenia organowi wezwania do wykonania wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 2721/12, Lex nr 1248469). Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 578/12, Lex nr 1252111). Opisanym na wstępie wyrokiem z 22 listopada 2012r. tut. Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość warszawską pochodzącą z nieruchomości ozn. hip. "[...]" stanowiącą obecnie część działki ewidencyjną nr [...], położoną przy ulicy B. [...] w W. - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku wpłynęły do organu w dniu 21 lutego 2013 r. Pismem z dnia 7 listopada 2013r. organ poinformował skarżącego, że decyzja zostanie niebawem wydana, a ostatecznie nastąpiło to w dniu 19 września 2014r. czyli ponad półtora roku po upływie terminu wyznaczonego przez Sąd. Na datę wniesienia skargi Prezydent [...] pozostawał zatem w bezczynności, stąd wniosek o wymierzenie organowi grzywny należało uznać za uzasadniony. Wymierzając grzywnę w wysokości 1000 zł (jeden tysiąc) Sąd uwzględnił okoliczność, iż sprawy o ustalenie odszkodowania za grunty warszawskie należą do skomplikowanych zarówno pod względem merytorycznym jak i czysto formalnym. Pomimo to Sąd podkreśla, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawa stanowi szczególnie istotne uchybienie w działaniu organu administracji, godzi bowiem w zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym w szczególności w zasadę praworządności zawartą w art. 7 k.p.a. oraz zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, wyrażoną w art. 8 k.p.a. Organ nie wskazał przy tym na żadne nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby kolejną, po wydanym wyroku zobowiązującym, zwłokę w rozpoznaniu sprawy. Wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązywania się z nałożonych na niego w prawomocnym wyroku obowiązków, ale zawiera też element represyjny, stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez ten organ orzeczeń sądowych. Z tych przyczyn, na podstawie art. 154 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.