I SA/Wa 2862/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie: WSA Anita Wielopolska-Fonfara WSA Piotr Przybysz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie przyznania specjalnego zasiłku celowego oddala skargę. Pismem z dnia 27 sierpnia 2014 r. P. S. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. sygn. [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Z akt sprawy administracyjnej wynika, że w dniu 25 kwietnia 2014 r. do Prezydenta W. wpłynął wniosek Skarżącego o udzielenie pomocy finansowej między innymi na dofinansowanie do opłat za mieszkanie. Prezydent W. po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], przyznał Skarżącemu świadczenie z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie do najmu pokoju w miesiącu maju 2014 r. w kwocie 100,00 zł jednorazowo. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji. Uzasadniając odwołanie stwierdził, że nie jest zadowolony i usatysfakcjonowany z wydanej decyzji. Podniósł, że w jego ocenie decyzja została wydana niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz narusza zasady współżycia społecznego. Wywiad środowiskowy został przeprowadzony w pośpiechu w ciągu około 5-10 minut. Uzasadnienie decyzji jest zbyt krótkie i bardzo lakoniczne. Prezydent W. działając w trybie autokontroli decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], zmienił własną decyzję z dnia –[...] maja 2014 r. nr [...] w ten sposób, że przyznał P. S. specjalny zasiłek celowy na dofinansowanie najmu pokoju w miesiącu maju 2014 r. w kwocie 150 zł jednorazowo. Pismem z dnia 29 czerwca 2014 r. Skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2014 r. Uzasadniając odwołanie stwierdził, że nie jest zadowolony i usatysfakcjonowany z wydanej decyzji i nie zgadza się z jej postanowieniami. Ponadto podniósł, że w jego ocenie decyzja została wydana niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Uzasadnienie tej decyzji jest w ocenie Skarżącego napisane zbyt ogólnikowo i dosyć chaotycznym językiem. W ocenie Skarżącego doszło do naruszenia ar. 133 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U.z 2013 r. poz. 267 ze zm. – dalej "K.p.a."). Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło w całości powyższą decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na brak własnoręcznego podpisu strony pod odwołaniem. Brak ten powoduje, że decyzja wydana przez organ pierwszej instancji w trybie autokontroli musiała zostać uchylona w całości. Organ pierwszej instancji powinien w trybie art. 64 § 2 K.p.a. wezwać stronę do uzupełnienia braku formalnego odwołania. W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zarzuca, że zaskarżona decyzja została wydana niezgodnie z przepisami prawa, między innymi z Kodeksem postępowania administracyjnego oraz ustawą z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593), a także z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 czerwca 2012 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego. Skarżący ponadto podnosi szereg zarzutów wobec różnych decyzji wydawanych w jego sprawach przez Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. i domaga się przekazania wszystkich zgromadzonych akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego celem rzetelnego, zgodnego z przepisami prawa rozstrzygnięcia jego spraw. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Skarga rozpoznana w świetle przywołanych wyżej kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zarzut Skarżącego wskazujący na przyjętą przez Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. praktykę niekwestionowania pism opatrzonych wydrukiem zeskanowanego podpisu nie może stanowić podstawy do kwestionowania legalności rozstrzygnięć organów administracji wydanych w rozpatrywanej sprawie. Należy bowiem zważyć, że zadaniem sądów administracyjnych jest kontrola zgodności z prawem decyzji administracyjnych, co następuje poprzez porównanie działań administracji z wzorcem kontroli wynikającym z przepisów prawa. Przyjęta praktyka działania administracji, w szczególności praktyka niezgodna z prawem, nie świadczy o zgodności z prawem działań administracji kontrolowanych przez sądy administracyjne, jak również nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że kontrolowana przez sąd administracyjny decyzja administracyjna jest niezgodna z prawem. Należy w tym miejscu również zauważyć, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. sygn. [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego. Sąd nie jest władny dokonywać oceny decyzji wydanych poza granicami rozpatrywanej sprawy, ponieważ Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Nie stanowi przedmiotu sporu to, że podpis Skarżącego znajdujący się na odwołaniu od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2014 r. nie jest własnoręcznym podpisem Skarżącego, ale wydrukiem zeskanowanego podpisu. Skarżący nie zaprzecza temu faktowi, wywodzi jednakże w skardze do sądu administracyjnego, że skoro podania i odwołania w innych sprawach Skarżącego rozpatrywanych przez Prezydenta W. oraz przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie zawierały oryginalnych podpisów, ale wydrukowane skany podpisów, co nie było kwestionowane przez organy administracji, to również i w rozpatrywanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie powinno kwestionować braku własnoręcznego podpisu. Wyjaśnić należy, że przepis art. 63 K.p.a. określa wymagania co do zasad i trybu wnoszenia podań, a także formy podań. Odwołanie jest podaniem w rozumieniu tego przepisu, dlatego powinno spełniać wymagania formalne określone w art. 63 K.p.a. Zgodnie z art. 63 § 3 K.p.a. podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika organu, który go sporządził. Złożenie podpisu pozwala domniemywać, że podanie pochodzi od osoby, która podpisała podanie. W razie, gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie podpisuje za nią osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu. Kodeks postępowania administracyjnego nie wymaga zachowania szczególnej formy takiego upoważnienia. Organ administracji publicznej może jednak zażądać upoważnienia na piśmie, jeżeli istnienie takiego upoważnienia i osoba upoważnionego budzi wątpliwości. W razie, gdy podanie jest wnoszone ustnie do protokołu, podpis pod protokołem składają osoba upoważniona i pracownik, który protokół sporządził. Brak podpisu stanowi brak formalny, który powinien zostać usunięty w trybie art. 64 § 2 K.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje utrwalony pogląd, że podpis na odwołaniu musi być podpisem własnoręcznym (zob. np. wyrok WSA w Opolu z dnia 28 grudnia 2012 r. II SA/Op 519/12 – LEX nr 1332021; teza pierwsza wyroku WSA w Poznaniu z dnia 8 listopada 2013 r., II SA/Po 875/13 – LEX nr 1411041). W orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje również utrwalony pogląd, że odwołanie bez oryginalnego podpisu strony, a więc niespełniające określonych w art. 63 § 3 K.p.a. wymogów, nie jest odwołaniem w rozumieniu art. 127 § 1 i art. 128 K.p.a., a jego rozpoznanie jest dotknięte wadą nieważności określoną w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. (zob. np. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25 lipca 2012 r., II SA/Gd 215/12 – LEX nr 1225767; teza druga wyroku WSA w Łodzi z 3 czerwca 2014 r., II SA/Łd 124/14 – LEX nr 1479526; teza druga wyroku WSA w Poznaniu z dnia 8 listopada 2013 r., II SA/Po 875/13 – LEX nr 1411041). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się również na to, że wskazanie w nagłówku imienia, nazwiska i adresu strony nie jest równoznaczne z jej podpisem, bowiem stanowi jedynie jeden z elementów podania określonych w art. 63 § 2 i § 3 K.p.a. (teza pierwsza wyroku WSA w Łodzi z 3 czerwca 2014 r., II SA/Łd 124/14 – LEX nr 1479526). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że skoro odwołanie wniesione przez Skarżącego nie zostało opatrzone własnoręcznym podpisem Skarżącego, jednakże pomimo tego braku zostało ono rozpatrzone i uwzględnione w ramach autokontroli przez Prezydenta W., to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postąpiło zgodnie z prawem uchylając wydaną decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.