I SA/Wa 305/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S.1 i M. S.2 na zawiadomienie Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 30 października 2025 r. nr UD-IV-WNI-I.6826.E G 15439.2025.PPA w przedmiocie waloryzacji rocznej opłaty przekształceniowej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym M. S.1 i M. S.2 solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. M. S.1 i M. S.2 (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zawiadomienie Prezydenta m.st. Warszawy z 30 października 2025 r. nr UD-IV-WNI-I.6826.E G 15439.2025.PPA o waloryzacji rocznej opłaty przekształceniowej nieruchomości położonej przy ul. [...], związanej z miejscem postojowym nr [...]. Zarzucili, że opłata objęta waloryzacją została nałożona z rażącym naruszeniem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów ( Dz. U. z 2019 r., poz. 270 - dalej ustawa przekształceniowa) w zw. z art. 72 ust. 3 pkt 3b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399), przy czym rażące naruszenie tych przepisów prawa polegało na ustaleniu stawki rocznej w wysokości 3% zamiast 1% za garaż [...], który nie jest i nigdy nie był używany do działalności gospodarczej. Podnieśli, że zawiadomienie nie zawiera informacji o okresie czasu, tytułem którego dokonano waloryzacji. Wnieśli o stwierdzenie, że ww. waloryzacja została dokonana z naruszeniem prawa i o jej uchylenie; o stwierdzenie, że zawiadomienie zostało sporządzone z naruszeniem prawa i jest bezskuteczne; o zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezydent m.st. Warszawy wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym, położonym w Warszawie przy ul. [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...], ujawnionej w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa VII Wydział Ksiąg Wieczystych, z dniem 1 stycznia 2019 r. uległo przekształceniu w prawo własności na mocy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów. Podał, że 14 września 2022 r. wydał zaświadczenie potwierdzające przekształcenie, w którym wskazano roczną opłatę przekształceniową w wysokości 899,47 zł oraz 33 letni okres wnoszenia opłaty, licząc od dnia przekształcenia, czyli od 1 stycznia 2019 r. Wskazał, że 27 grudnia 2023 r. został złożony wniosek o ustalenie wysokości i okresu wnoszenia opłaty w drodze decyzji, a 10 kwietnia 2024 r. wydał decyzję nr 44/2024, w której podtrzymał wysokość i okres wnoszenia opłaty. Podał, że od ww. decyzji skarżący wnieśli odwołania, w których podnieśli, że błędnie została zastosowana 3% stawka procentowa do obliczenia wysokości opłaty przekształceniowej oraz nieprawidłowo został ustalony okres wnoszenia opłaty. Wskazał, że Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Warszawie 5 marca 2025 r. wydało decyzję nr KOC/3287/Go/24, w której uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Podał, że od decyzji SKO skarżący wnieśli sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podkreślił, że w związku z tym kwestia wysokości i okresu opłaty przekształceniowej jest procedowana przez WSA. Podał również, że 28 i 31 grudnia 2025 r. skarżący złożyli wniosek o waloryzację opłaty przekształceniowej w drodze decyzji, a sprawa jest procedowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi uczyniono, wydane na podstawie art. 10 ust. 1 i 2 ustawy przekształceniowej, zawiadomienie Prezydenta m.st. Warszawy z 30 października 2025 r. o waloryzacji rocznej opłaty przekształceniowej przedmiotowej nieruchomości położonej przy ul. [...], związanej z miejscem postojowym nr [...]. Instytucja waloryzacji rocznej opłaty przekształceniowej została uregulowana w art. 10 ustawy przekształceniowej według którego opłata może podlegać waloryzacji zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami (ust. 1). Waloryzacji opłaty właściwy organ dokonuje z urzędu albo na wniosek właściciela nieruchomości, nie częściej niż raz na 3 lata od dnia dokonania ostatniej waloryzacji. O wysokości zwaloryzowanej opłaty właściwy organ zawiadamia właściciela nieruchomości, doręczając informację na piśmie na adres, o którym mowa w art. 4 ust. 6. Doręczenie na taki adres uważa się za dokonane. Zwaloryzowana opłata obowiązuje od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym dokonano waloryzacji (ust. 2). Właściwy organ może odmówić dokonania waloryzacji jedynie w przypadku, jeżeli stwierdzi, że wskaźniki, o których mowa w art. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie uległy zmianie w okresie od dnia przekształcenia lub ostatniej waloryzacji do dnia złożenia wniosku (ust. 3). Przedstawiona procedura waloryzacji jest zatem odrębna i niezależna od procedury ustalania wysokości opłaty przekształceniowej, opłaty jednorazowej, czy kwoty należnej do zapłaty, o których mowa w art. 6 i art. 7 ustawy przekształceniowej. Ustawodawca jasno i jednoznacznie wyodrębnił postępowanie w tym przedmiocie oraz określił konkretną formę działania organu administracji publicznej – pisemne zawiadomienie właściciela nieruchomości o wysokości zwaloryzowanej opłaty. Przepis art. 10 ustawy przekształceniowej nie pozostawia zatem żadnych wątpliwości co do rozumienia jego treści (vide: wyroki NSA z 10 kwietnia 2026 r. I OSK 1639/24 oraz I OSK 415/25). Przedmiotem zaskarżenia skarżący uczynili zawiadomienie Prezydenta. Przedmiot skargi nie mieści się w wyżej wskazanych przepisach p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a.