I SA/Wa 3462/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami RP postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. M. kwotę 300,00 zł. (trzysta złotych) oraz kwotę 69,00 złotych (sześćdziesiąt dziewięć złotych) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 369,00 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych). Wyrokiem z dnia 7 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. W. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2014 r. nr[...]. Następnie, postanowieniem z dnia 7 października 2015 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny M. M. W dniu 18 listopada 2015 r. pełnomocnik wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3462/14. W dniu 22 grudnia 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło sporządzone przez pełnomocnika zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 lutego 2016 r. sygn. akt I OZ 79/16 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Kolejnym postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3462/14. W dniu 11 marca 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła informacja o braku możliwości złożenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2016 r. wezwano radcę prawnego M.M. do złożenia oświadczenia, czy nadesłana "informacja o braku możliwości złożenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej" z dnia 7 marca 2016 r. stanowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 7 maja 2015 r. w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, że takiej opinii nie stanowi. W przypadku uznania, że informacja stanowi ww. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 7 maja 2015 r. wezwano pełnomocnika do złożenia w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania – oświadczenia, czy i kiedy doręczyła stronie skarżącej ww. informację o braku możliwości złożenia skargi kasacyjnej. W przypadku doręczenia jej skarżącej należało przedłożyć dokument potwierdzający jej nadanie. Ponadto, zwrócono pełnomocnikowi niepodpisaną fakturę VAT Nr [...] wystawioną w dniu 7 marca 2016 r. W dniu 14 kwietnia 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła odpowiedź pełnomocnika na powyższe wezwanie. Z nadesłanej odpowiedzi wynika, że ww. informacja stanowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 7 maja 2015 r. Pełnomocnik oświadczył, że opinia został wysłana do skarżącej w dniu 7 marca 2016 r., na potwierdzenie czego dołączył dowód potwierdzenia nadania z dnia 7 marca 2016 r. Ponadto, dołączył podpisaną fakturę VAT Nr [...] z dnia 7 marca 2016r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 490 j.t.). Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit b i d ww. Rozporządzenia. Stosownie do ich treści stawka w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 zł, natomiast stawka w postępowaniu zażaleniowym przed sądem administracyjnym wynosi 120,00 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 16 ww. Rozporządzenia. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony już po wydanym przez Sąd wyroku z dnia 7 maja 2015 r. oddalającym skargę, a zatem w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat. Pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu, jak również wniósł zażalenie od wydanego przez Sąd w dniu 8 grudnia 2015 r. postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 7 maja 2015 r. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 16 ww. Rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 300,00 zł (180,00 zł plus 120,00 zł) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 69,00 złotych – łącznie kwotę 369,00 złotych. Z powyższych względów, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit b i d wyżej powołanego Rozporządzenia w zw. z art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.