I SA/Wa 384/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Monika Sawa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Miastu [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich (dalej jako "Komisja" lub "organ") decyzją z [...] listopada 2021 r. sygn. [...], działając na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz.U. z 2021 r. poz. 795), powoływanej dalej jako "ustawa", uchyliła w całości decyzję Prezydenta [...] z [...] grudnia 2014 r. nr [...] i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia Prezydentowi [...]. Decyzja z [...] listopada 2021 r. została publicznie ogłoszona w dniu [...] grudnia 2021 r. na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy. Miasto [...] (dalej jako "skarżący") pismem z [...] grudnia 2021 r. (data wpływu do Ministerstwa Sprawiedliwości 22 grudnia 2021 r.) złożyło wniosek o uzupełnienie decyzji Komisji z [...] listopada 2021 r. o rozstrzygnięcie o obowiązku zwrotu przez beneficjenta decyzji reprywatyzacyjnej równowartości nienależnego świadczenia, odpowiadającego kwocie odszkodowania ustalonego i wypłaconego na podstawie decyzji z [...] grudnia 2014 r. Następnie skarżący w dniu [...] stycznia 2021 r., przed rozpoznaniem przez Komisję ww. wniosku o uzupełnienie decyzji, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji, w części dotyczącej wybranych fragmentów jej uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Jak wynika z art. 111 § 1b K.p.a., uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. Stosownie z kolei do art. 111 § 2 K.p.a., w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b K.p.a., termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Zgodnie przy tym z art. 49 § 1 K.p.a., jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. W niniejszej sprawie warunki dopuszczalności wykorzystania trybu zawiadamiania stron określonego w art. 49 § 1 K.p.a. wynikają z przepisów szczególnych. Zaskarżona decyzja z [...] listopada 2021 r. została bowiem wydana na podstawie ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy strony mogą być zawiadamiane o wszczęciu postępowania, decyzjach i innych czynnościach Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich poprzez ogłoszenie w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości. Na podstawie powołanego przepisu w postępowaniu rozpoznawczym przed Komisją zastosowano zatem tryb publicznego ogłoszenia o dokonywanych przez Komisję czynnościach i wydawanych aktach. Rozwiązanie zawarte w art. 16 ust. 3 ustawy stanowi bowiem przepis szczególny w stosunku do art. 49 § 1 K.p.a. Zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy, zawiadomienie albo doręczenie uważa się za dokonane po upływie 7 dni od dnia publicznego ogłoszenia. W niniejszej sprawie decyzja z [...] listopada 2021 r. została publicznie ogłoszona w dniu [...] grudnia 2021 r. na stronie internetowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości. Zatem zawiadomienie uznać należało za dokonane po upływie 7 dni od dnia publicznego ogłoszenia, tj. w tym wypadku w dniu [...] grudnia 2021 r. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] grudnia 2021 r. skarżący wystąpił do organu z wnioskiem o uzupełnienie decyzji Komisji z [...] listopada 2021 r. Zgodnie z art. 61 § 1 K.p.a. wszczęte zostało zatem na żądanie strony postępowanie o uzupełnienie ww. decyzji. Według art. 61 § 3 K.p.a. datą wszczęcia tego postępowania był dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, a więc 22 grudnia 2021 r. Z kolei postanowieniem z [...] stycznia 2022 r. nr [...] Komisja odmówiła uzupełnienia decyzji z [...] listopada 2022 r. Postanowienie to zostało następnie ogłoszone w dniu [...] stycznia 2022 r. na stronie internetowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości. Zatem zawiadomienie uznać należało za dokonane po upływie 7 dni od dnia publicznego ogłoszenia, tj. w tym wypadku w dniu [...] lutego 2022 r. Z opisanego wyżej stanu sprawy wynika, że skarżący wniósł skargę przedwcześnie (bowiem w dniu 10 stycznia 2022 r.) i wobec tego zaistniała przesłanka do jej odrzucenia, określona w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skoro zgodnie z art. 111 § 2 K.p.a. w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego biegnie dopiero od dnia ogłoszenia postanowienia Komisji załatwiającego wniosek w przedmiocie uzupełnienia decyzji z [...] listopada 2021 r. Jak wskazano już powyżej, postanowienie z [...] stycznia 2022 r. zostało wprowadzone do obrotu prawnego w dniu [...] lutego 2022 r. i stało się ostateczne, to od tego momentu rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Komisji z [...] listopada 2021 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że orzeczenie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domaga się strona. W związku z tym dzieli los tego aktu. Z tych też względów nie przysługuje na nie zażalenie, a jedynym z jego skutków procesowych jest przesunięcie początku terminu do wniesienia środka zaskarżenia na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b K.p.a. Oznacza to, że przed doręczeniem tego postanowienia termin do wniesienia skargi nie biegnie (por. postanowienia NSA: z 8 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1089/14, z 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OSK 837/15, z 6 września 2017 r. sygn. akt I OSK 1775/17). Skarga wniesiona przed rozpoczęciem terminu do jej wniesienia jest skargą przedwczesną i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.