I SA/Wa 405/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Powiatu [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Powiatu [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. Powiat [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] i orzekającą, że 1. projektowane działki nr [...] (o pow. [...] ha) i nr [...] (o pow. [...] ha) wydzielone na wstępnym podziale działki nr [...] w ark. [...] o pow. [...] ha, dla której Sąd Rejonowy w [...] [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], stanowiącej część byłej nieruchomości ziemskiej "[...]" w Ordynacji [...] – nie podpadały pod działanie przepisów dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r., o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz 13); 2. projektowane działki nr [...] i nr [...] o łącznej pow. [...] ha, wydzielone na wstępnym podziale działki nr [...] w ark. [...] o pow. [...] ha, dla której Sąd Rejonowy w [...] [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], stanowiącej część byłej nieruchomości ziemskiej "[...]" w Ordynacji [...] – podpadały pod działanie przepisów dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r., o przeprowadzeniu reformy rolnej. Wraz ze skargą strona złożyła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zwrócono uwagę na ujemne skutki społeczne wykonania zaskarżonej decyzji, jak również wysokie koszty finansowe które poniesie strona skarżąca. Podniesiono ponadto, iż istnieje duże prawdopodobieństwo, że postępowanie odwoławcze nie zostało przez organ skarżony właściwie przeprowadzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). W celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09). Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu okoliczności podane we wniosku uprawdopodobniają stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków, a więc okoliczności o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków, uzasadnione w niniejszej sprawie jest zastosowanie środka ochrony tymczasowej i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W przypadku bowiem złożenia wniosku (o odłączenie z przedmiotowej nieruchomości działki o nr ew. [...] i nr [...]) do sądu wieczystoksięgowego i jego uwzględnienia przez ten sąd nastąpi zmiana sytuacji prawnej związanej z ujawnieniem prawa własności nieruchomości. Należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. z 2013 r., poz. 707) istnieje domniemanie, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 92/14). W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia