I SA/Wa 537/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. i H.S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 537/13 oddalającego skargę H.S. i J.S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 537/13 oddalił skargę H.S. i J.S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Po otrzymaniu uzasadnienia wyroku, pismem z dnia 4 lutego 2014 r. skarżący reprezentowani przez adw. A.N. wnieśli od powyższego wyroku skargę kasacyjną. Pismem z dnia 17 lutego 2014 r. wezwano pełnomocnika H.S. i J.S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz usunięcia braków formalnych tejże skargi przez nadesłanie jednego jej odpisu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższa korespondencja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 24 lutego 2014 r. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacją z dnia 4 lutego 2014 r. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi tj. nienadesłania jednego jej odpisu. Pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżących wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując jednocześnie w treści zażalenia, że wnosi o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jednego jej odpisu. Do pisma dołączono odpis skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżących wskazała, że o braku formalnym skargi dowiedziała się z zaskarżonego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2014 r., które odebrała w dniu 8 kwietnia 2014 r. Dodatkowo złożyła oświadczenie, że w kopercie mającej zawierać wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, znajdowało się jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy). W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej został złożony w terminie, spełnia wszystkie wymogi formalne i zasługuje na uwzględnienie. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07). Należy przy tym wskazać, że uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, iż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., II OZ 1106/12). Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że strona skarżąca uprawdopodobniła w wystarczającym stopniu okoliczność uzasadniającą niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, a okoliczność ta tj. brak doręczenia stronie wezwania Sądu, była niezawiniona i wynikała z przyczyn niezależnych od strony skarżącej. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu.