I SA/Wa 656/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Spółka Jawna W.B., U.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółka Jawna W.B., U.M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. A. Spółka Jawna W.B., U.M. wniosła w piśmie z dnia [...] marca 2010 r. skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosek ten nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek, przy czym nawet w przypadku spełnienia jednej z nich zostało ono pozostawione uznaniu sądu, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu "sąd może". Wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi. W przedmiotowej sprawie wniosek zawarty w skardze nie został uzasadniony. Jednocześnie wskazać należy, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest przedstawienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy przy tym samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (por. Sygn. akt I SA/Wa 656/10 postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09, niepubl.). Mimo, iż na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania w/w okoliczności, tym niemniej ustalenie przesłanek z art. 61 § 3 jest również obowiązkiem Sądu (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 407/06, opubl. Legalis). Nie jest przy tym wymagane udowodnienie przesłanek wynikających z tego przepisu. Wystarczy uprawdopodobnienie wystąpienia niebezpieczeństwa, o którym mowa wyżej (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt I OZ 1080/05, niepublikowane). W ocenie Sądu, analiza materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy nie wykazała istnienia podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...]. Ponadto sama skarżąca nie wykazała, aby inwestor – [...] – realizując inwestycję obejmującą budowę drogi ekspresowej [...] węzeł "[...]" – [...] – węzeł "[...]", na działkach nr [...] i [...], podejmował realne i bezpośrednie kroki świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącej spółce znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia A. Spółka Jawna W.B., U.M. w zakresie wstrzymania wykonania decyzji nie zostały skonkretyzowane, w związku z powyższym nie można ich było ocenić z punktu widzenia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Danych na potwierdzenie w/w sytuacji nie dostarczają również akta sprawy. Sam więc wniosek o wstrzymanie wykonania nie może stanowić podstawy do jego uwzględnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 a contrario P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.