I SA/Wa 76/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi G.P. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. G.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Wraz ze skargą strona złożyła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż brak wstrzymania spowoduje niepowetowaną szkodę, albowiem nie otrzyma ona należnego jej odszkodowania w całości, z uwagi na fakt, iż zostanie ono wypłacone innym osobom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). W celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09). Jednocześnie wskazuje się, że "ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić wówczas, kiedy rozmiar szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego jest większy niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, a oceniając rozmiar ewentualnej szkody należy uwzględnić okoliczności obiektywne i subiektywne-indywidualne dotyczące strony" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2013 r. I OZ 1182/13). Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu okoliczności podane we wniosku nie uprawdopodobniają stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wyrządzenie znacznej szkody skarżącej poprzez wypłatę odszkodowania innym osobom. Co do zasady wypłata nienależnego świadczenia na rzecz osób trzecich nie zwalnia zobowiązanego, ani też nie wstrzymuje jej wypłaty na rzecz uprawnionego. Są to bowiem różne świadczenia o różnej podstawie prawnej nie wpływające wzajemnie na siebie. Tym samym wypłata odszkodowania na rzecz osób trzecich w przypadku uwzględnienia skargi nie wpłynie na stan majątku skarżącej, albowiem nie pozbawi jej roszczenia o wypłatę należnego jej odszkodowania. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia