I SA/Wa 76/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi K. W. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 700/14 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej K. W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. W. pismem z dnia 7 października 2015 r. wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 700/14. Wskazanym powyżej orzeczeniem Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku E. B. dawniej K. z dnia 28 lutego 1990 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ulicy [...] nr hip. [...] oraz [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W złożonej skardze skarżąca wniosła o wymierzenie organowi, na podstawie art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), grzywny w wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2014 r., gdyż zakreślony przez Sąd termin w niniejszej sprawie dawno już minął, a pomimo tego organ nie zakończył postępowania. Skarżąca wskazała, że dwukrotnie wezwała organ do wykonania wyroku pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. oraz z dnia 29 września 2015 r. Pomimo dwukrotnego wezwania organ nie wykonał zobowiązania nałożonego na niego przez Sąd, a także zignorował doręczone mu ww. wezwania. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] podniósł, że w toku postępowania dotyczącego przyznania odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] i [...] zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki określone w art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015 r., poz. 1774). Dodał, że zarówno pełnomocnik skarżącej, jak i E. B. i M. S. zostali poinformowani o przyczynach niedotrzymania terminu wskazanego w wyroku Sądu z dnia 7 maja 2015 r., oraz o tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie zakończone do dnia 30 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 Ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego uprzednio przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 Ppsa) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem 7 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 700/14 uwzględnił skargę E. B. zobowiązując Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 28 lutego 1990 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] nr hip. [...] oraz [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto stwierdził, że bezczynność organu miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 7 maja 2015 r. wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi [...] w dniu 6 sierpnia 2015 r., co wynika z akt administracyjnych sprawy (data stempla wpływu akt do organu). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 6 października 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również dwukrotnego wezwania przez skarżącą pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. oraz pismem z dnia 29 września 2015 r. organu do wykonania powołanego wyroku, Prezydent [...] nie wydał w sprawie rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 13 stycznia 2016 r. poinformował jedynie strony, że ze względu na skomplikowany charakter sprawy oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie przedmiotowego wniosku w terminie określonym w wyroku Sądu z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 700/14. Jednocześnie wskazał na przewidywany termin zakończenia postępowania w przedmiotowej sprawie do dnia 30 maja 2016 r. Stosownie do art. 154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę kilkumiesięczne przekroczenie terminu wyznaczonego przez Sąd na załatwienie sprawy Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 2.000 złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie wyroku z dnia 7 maja 2015 r. Wskazać także należy, że rozpoznając sprawę, Sąd jednocześnie - stosownie do treści art. 154 § 2 Ppsa - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie, bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. W szczególności zastrzeżenia Sądu budzi sytuacja, gdy organ nie podejmuje w sprawie żadnych czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Po otrzymaniu wyroku Sądu i pomimo dwukrotnego wezwania do jego wykonania organ nie podjął żadnej czynności w sprawie, ograniczając się jedynie do wystosowania pisma z dnia 13 stycznia 2016 r. z informacją o przyczynach niedotrzymania terminu załatwienia sprawy. Przy czym informacja ta nosi datę 13 stycznia 2016 r., podczas gdy data którą opatrzono odpowiedź na skargę to 14 stycznia 2016 r., - co może wskazywać na jej podjęcie tylko z uwagi na konieczność przekazania skargi do Sądu. Zauważyć przy tym należy, że wniosek o ustalenie odszkodowania nosi datę 28 lutego 1990r., a zatem zwłoka w załatwieniu sprawy przez organ jest znaczna. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 zd. 2 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.