I SA/Wa 772/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 772/18 odrzucił skargę T. K., z uwagi na złożenie jej po terminie. W uzasadnieniu wskazał, że została ona wniesiona w terminie do złożenia skargi, lecz przesłano ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a następnie - już po upływie tego terminu - została ona przekazana organowi administracji. Pismami złożonymi w Sądzie w dniu [...] czerwca 2017 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniósł zażalenie na powyższe orzeczenie. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że choroby, na które cierpi, niszczą jego umysł, co było przyczyną pomyłki. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt I OZ 1588/17 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd II instancji stwierdził, że omyłkowe wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz ewentualna zwłoka tego Sądu w przekazaniu skargi do właściwego organu może stanowić podstawę do przywrócenia stronie uchybionego terminu. Przy czym zauważył, iż w aktach sprawy znajduje się pismo T. K. zatytułowane "Oświadczam i wyjaśniam" wniesione wraz z zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi. Z treści powołanego pisma wynika, że intencją strony jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Po zwrocie akt przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, Sądowi I instancji ten ostatni, w związku z powyższymi wytycznymi, wystąpił do skarżącego o uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, przez nadesłanie dokumentu uprawdopodabniającego takie pogorszenie stanu zdrowia, które uniemożliwiało mu wniesienie skargi w terminie. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący wskazał, że jest osobą schorowaną, cierpiącą na liczne przewlekłe choroby - na dowód czego przesłał dokumentację medyczną, potwierdzającą jego stan zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 87 § 1 ppsa, wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy (art. 87 § 2 ppsa). Odwołanie się do braku winy w powołanym przepisie powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym we właściwym czasie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, dodatkowo w orzecznictwie sądowym, jako przykład braku winy w uchybieniu terminu, wskazuje się między innymi mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (niepublikowany wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005 r. sygn. akt I OSK 271/05 oraz niepublikowane postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004 r., sygn. akt III SA 1983/03). W niniejszej sprawie skarżący wskazał, iż brak winy w uchybieniu terminu, wynikał ze schorzeń, na które cierpi i pogarszającym się stanem jego umysłu. Z tego względu nieprawidłowo przesłał skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, zamiast do organu administracji. O fakcie błędnego nadania skargi dowiedział się w dniu kiedy otrzymał z Sądu postanowienie o odrzuceniu tej skargi, tj. 19 czerwca 2018 r. Z wnioskiem o przywrócenie terminu wystąpił w dniu 23 czerwca 2017 r. Wobec tego Sąd uznał, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku, liczony od ustania przyczyny uchybienia terminu, został zachowany. Natomiast skarżący, jako osoba w podeszłym wieku, która cierpi na wiele schorzeń, powodujących konieczność przyjmowania inwazyjnych leków, co bez wątpienia miało wpływ na stan percepcji skarżącego, uprawdopodobnił powyższe okoliczności, przesyłając dokumentację lekarską. Osobie tej nie można zatem przypisać winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi okazał się zasadny i dlatego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.