I SA/Wa 784/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: WSA Monika Sawa WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę. Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania K. Z. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. i odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Nieruchomość położona we [...], obręb [...], oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...]ha, decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r., [...] o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej o znaczeniu państwowym, sprostowaną postanowieniem Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., została przeznaczona pod przebudowę (modernizację) linii kolejowej E-59 [...] w granicach miasta [...] (km 1,700 - 15,120) do warunków technicznych V-160/120 km/h (pasażerskie/towarowe), nacisk na oś - 221 kN. Powyższa decyzja została zmieniona decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2011 r, nr [...] i z tym dniem stała się ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 350/12, uchylił decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz postanowienie Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], Wojewoda [...] orzekł w pkt I o ustaleniu odszkodowania na rzecz właściciela nieruchomości Gminy [...] w wysokości [...] zł z tytułu utraty prawa własności nieruchomości, położonej we [...], obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...], o pow. [...] ha oraz w pkt II o ustaleniu odszkodowania na rzecz współużytkowników wieczystych: - E.P. i R. P., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - M. W. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - K. H. w kwocie [...]zł za udział w wysokości [...], - M. P. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - A. P. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - A. O. w kwocie [...]zł za udział w wysokości [...], - S. B. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - T. W. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - A. C. i J. C., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - S. G. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - H. W. i J. W., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - H. G. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - S. Ł. i S. Ł., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - E. G. i L. G., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - J.T. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - A. H. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - U. H. i H. H., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - H. K. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - K. Z. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - Z. M. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - B.K. w kwocie [...]zł za udział w wysokości [...], - B. L. i J. L., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - E. P. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - K. P. w kwocie [...]zł za udział w wysokości [...], - J. B. i W. B., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - J. K. i M. K., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - A. W. i D. Z., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - Z. N. i L. N., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - D. G. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - H. P. i I. P., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - H. S. i J. S., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...] z tytułu wygaszenia prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na ww. nieruchomości. Ww. decyzją Wojewoda [...] rozstrzygnął sprawę administracyjną w części, ponieważ z powodu śmierci B. G. oraz L. M. (współużytkowników wieczystych), organ ustali odszkodowanie na rzecz spadkobierców B. G. i L. M. w odrębnej decyzji administracyjnej. Od powyższej decyzji nie wniesiono odwołania wobec czego stała się ona ostateczna. Minister Infrastruktury i Rozwoju, po ponownym rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, nr [...] o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej o znaczeniu państwowym, na skutek ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2013 r., decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] zmienił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] września 2014 r., znak: [...], Wojewoda [...] wznowił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną we [...], obręb [...], oznaczoną jako działka nr [...], o pow. [...] ha, zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano, iż wznowienie przedmiotowego postępowania następuje na skutek wydania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju decyzji z dnia [...] maja 2014 r, nr [...] zmieniającej decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., tj. na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] Wojewoda [...] umorzył postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności nieruchomości położonej we [...], obręb [...], oznaczonej jako działka [...]o pow. [...] ha, w części dotyczącej S. B. i M.K. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], Wojewoda [...] umorzył postępowanie wobec A. W., D. Z. oraz T. W. w części dotyczącej nabycia udziału w wysokości [...] od B. R. oraz W. K. i ustalenia odszkodowania z tytułu wygaszenia użytkowania wieczystego nieruchomości położonej we [...], obręb [...], oznaczonej jako działka [...]o pow. [...]ha. Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], po przeprowadzeniu postępowania w trybie wznowienia. Wojewoda [...] orzekł w pkt I o ustaleniu odszkodowania na rzecz właściciela nieruchomości Gminy [...] w wysokości [...] zł z tytułu utraty prawa własności nieruchomości, położonej we [...], obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha oraz w pkt II o ustaleniu odszkodowania na rzecz współużytkowników wieczystych: - E. P. i R.P., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - M. W. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - K. H. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - M. P. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - A. P. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - A. O. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - D. B. w kwocie [...]zł za udział w wysokości [...], - B. B. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - T. W. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - A. C. i J. C., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...]zł za udział w wysokości [...], - S. G. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - H. W. i J. W., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - H. G. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - E. W. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - M. G. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - S. Ł. i S. Ł., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - E. G. i L. G., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - J. T. w kwocie [...]zł za udział w wysokości [...], - A. H. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - U. H. i H. H., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...]zł za udział w wysokości [...], - H. K.w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - K. Z. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - Z. M. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - B. K. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - B. L. i J. L., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - E. P. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - K. P. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - J. B. i W. B., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - J. K. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - Z. N. i L. N., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - D. G. w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - H. P. i I. P., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], - H. S. i J. S., na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, w kwocie [...] zł za udział w wysokości [...], z tytułu wygaszenia prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na ww. nieruchomości. Organ wskazał, że powyższa decyzja również rozstrzyga sprawę administracyjną w części, ponieważ z powodu śmierci M. K. (współużytkownika wieczystego) Wojewoda [...] ustali odszkodowanie na rzecz pozostałych stron w odrębnej decyzji administracyjnej. Od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Infrastruktury i Rozwoju wniósł K. Z. podnosząc, iż kwota ustalonego odszkodowania jest zaniżona. Minister Infrastruktury i Budownictwa rozpatrując złożone odwołanie stwierdził, że niewątpliwie byt decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte w trybie specustawy kolejowej zależy bezpośrednio od wydanej uprzednio decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej. Mocą tej ostatniej decyzji z dniem, w którym stała się ona ostateczna, wskazane w niej nieruchomości przejmowane są bowiem na własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, a na wojewodzie spoczywa obowiązek ustalenia odszkodowania w drodze decyzji. Decyzja lokalizacyjna wyznacza zatem zakres przedmiotowy postępowania odszkodowawczego. decyzji. W niniejszej sprawie, na mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej o znaczeniu państwowym, nieruchomość położona we [...], obręb [...], oznaczona jako działka nr [...]o pow. [...] ha, stała się własnością Skarbu Państwa. Skutek ten nastąpił z dniem wydania decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] zmieniającej ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. Powyższą decyzją Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylił decyzję z dnia [...] maja 2011 r. w części określającej "wykaz nieruchomości przeznaczonych do czasowego zajęcia" i orzekł w tym zakresie. Rozstrzygnięcie organu II instancji nie dotyczyło działki nr [...]. Następnie, decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], wydaną w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2013 r.. Minister Infrastruktury i Rozwoju uchylił decyzję Wojewody [...] Nr [...]z dnia [...] maja 2011 r. w części określającej "wykaz nieruchomości przeznaczonych do czasowego zajęcia" i umorzył postępowanie organu I instancji w tym zakresie. Ponadto organ odwoławczy uchylił niektóre zapisy tabeli wskazującej działki, na których zlokalizowana będzie przedmiotowa inwestycja, zawierające informacje odnośnie właścicieli tych działek oraz ich powierzchni i orzekł w tym zakresie. Ta ostatnia zmiana dotyczyła działki nr [...] z obrębu [...], działek nr [...] i nr [...] z obrębu [...] oraz działki nr [...] z obrębu [...]. Zdaniem organu odwoławczego, zmiana decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nie miała wpływu na postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...]. Skutek w postaci nabycia przez Skarb Państwa prawa własności przedmiotowej nieruchomości nie został zniweczony zarówno na etapie postępowania odwoławczego jak i na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro zatem zmiana decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. pozostawała bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejętą nieruchomość, to tym samym okoliczność ta nie mogła stanowić podstawy do uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Niezależnie od powyższych okoliczności Minister wskazał, że zaskarżona decyzja jest wadliwa również z innych powodów. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazuje art. 104 § 2 k.p.a. Zatem w wyniku wznowienia postępowania organ wydał decyzję nieprzewidzianą w przepisach procedury administracyjnej tj. w art. z art. 151 § 1 k.p.a. Nowa decyzja, podjęta w wyniku wznowienia postępowania powinna rozstrzygać sprawę w całości, przy czym jest to niezależne od jej podzielności czy niepodzielności. Tymczasem poza zakresem przedmiotowym, wydanej w wyniku wznowienia postępowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. pozostawiono rozstrzygniętą w ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. kwestię ustalenia odszkodowania za utratę prawa użytkowania wieczystego nieruchomości związanego z garażem nr [...] oraz ustalenia odszkodowania na rzecz M. K.. Ponadto w decyzji tej organ nie ustalił odszkodowania za udział wynoszący [...] należący w dniu uostatecznienia się decyzji o ustaleniu linii kolejowej do B. R. i W. K. W decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. Wojewoda [...] przyznał odszkodowanie za ww. udział na rzecz A. W., D. Z. i T. W. Natomiast Wojewoda [...], w dwóch odrębnych decyzjach z dnia [...] września 2014 r., nr [...] i z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie w części ustalającej odszkodowanie odpowiednio wobec S. B. i M. K. oraz wobec A. W., D. Z., a także T. W. Odpowiadając zaś na zarzuty strony organ wskazał, że z uwagi na rozstrzygniecie organu odwoławczego, ocena operatu szacunkowego sporządzonego w dniu [...] marca 2013 r. przez rzeczoznawcę majątkowego J. W. (nr uprawnień [...]) wydaje się niecelowa. Nie może ona bowiem w jakikolwiek sposób wpłynąć na treść pozostającej w obrocie prawnym, ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...]. Skargę na powyższe orzeczenie złożył K. Z. podnosząc, że odszkodowanie za przejętą nieruchomość jest drastycznie zaniżone Odpowiadając na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 2325 z późn. zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Na wstępie należy wyjaśnić, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, ale wyłącznie w wypadku, jeżeli wznawiane postępowanie było dotknięte kwalifikowaną wadą procesową, wymienioną wyczerpująco w art. 145 § 1 pkt. 1 – 8 k.p.a. Zaskarżoną decyzją Minister Infrastruktury i Budownictwa uchylił decyzje Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. i odmówił uchylenia – po wznowieniu postępowania - ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. ustalającej odszkodowanie na rzecz właściciela nieruchomości oraz użytkowników wieczystych. Na wstępie koniczne jest poczynienie kilku uwag ogólnych. Stosownie do art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zgodnie z art. 146 k.p.a., ograniczającym dopuszczalność uchylenia decyzji w wyniku wznowienia: § 1. Uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. § 2. Nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Stosownie natomiast do brzmienia art. 151 k.p.a., określającym rodzaje decyzji kończących postępowanie: § 1. Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. § 2. W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Jak już wskazano powyżej, organ administracji publicznej odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a § 1 lub art. 145b § 1. Rozstrzygnięcie to jest podejmowane bez przechodzenia do etapu, w którym sprawa administracyjna mogłaby być rozpatrywana co do istoty; nie wymaga też rozważania przesłanek z art. 146. Negatywna weryfikacja przyczyn wznowienia jest tu przesłanką samoistną i wystarczającą, ponieważ oznacza, że nie zachodzi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznej i wzruszenie takiej decyzji ani ponowne rozstrzyganie sprawy nią zakończonej nie jest dopuszczalne. Odnosząc powyższe uwagi do rozpatrywanej sprawy stwierdzić trzeba, że na mocy decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej o znaczeniu państwowym, nieruchomość położona we [...], obręb [...], oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stała się własnością Skarbu Państwa. Skutek ten nastąpił z dniem wydania decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] zmieniającej ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. Powyższą decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylił decyzję z dnia [...] maja 2011 r. jedynie w części określającej "wykaz nieruchomości przeznaczonych do czasowego zajęcia" i orzekł w tym zakresie. Rozstrzygnięcie organu II instancji nie dotyczyło działki nr [...]. Następnie, decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], Minister Infrastruktury i Rozwoju uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. w części określającej "wykaz nieruchomości przeznaczonych do czasowego zajęcia" i umorzył postępowanie organu I instancji w tym zakresie. Ponadto organ odwoławczy uchylił niektóre zapisy tabeli wskazującej działki, na których zlokalizowana będzie przedmiotowa inwestycja, zawierające informacje odnośnie właścicieli tych działek oraz ich powierzchni i orzekł w tym zakresie. Ta ostatnia zmiana dotyczyła działki nr [...] z obrębu [...], działek nr [...] i nr [...] z obrębu [...] oraz działki nr [...] z obrębu [...]. W niniejszej sprawie postanowieniem z [...] września 2014 r. Wojewoda [...] wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją tego organu z dnia [...] grudnia 2013 r., wydaną w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną we [...] obręb [...], oznaczoną jako działka nr [...]o pow. [...] ha. Jako podstawę wznowienia podano art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. t.j. sytuację, gdy decyzja została wydana w oparciu o inna decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że w 145 § 1 pkt 8 k.p.a. chodzi o sytuacje, gdy jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę do wydania drugiej decyzji. Uchylenie lub zmiana tej podstawy musi wywrzeć odpowiedni wpływ na moc obowiązującą decyzji i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 605/08 publik. CBOSA). Taki związek konieczny pomiędzy zmienioną w części decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. a decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nie zachodzi. Podnieść bowiem trzeba, że częściowa zmiana decyzji z dnia [...] maja 2011 r. nie powodowała braku podstaw do przyznania odszkodowania na rzecz byłego właściciela i byłych użytkowników wieczystych za przejęcie przedmiotowej działki nr [...]na rzecz Skarbu Państwa. W niniejszej sprawie po ustaleniu odszkodowania odnośnie działki nr [...]nie doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o zezwoleniu na realizacje inwestycji kolejowej na działce nr [...], były zatem podstawy do ustalenia odszkodowania. Inaczej mówiąc, zmiana decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. pozostawała bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejętą nieruchomość, to tym samym okoliczność ta nie mogła stanowić podstawy do uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Z powyższych względów zarzuty skargi nie mogą zostać uwzględnione. Stwierdzenie braku przesłanki wznowieniowej ma taki skutek, że nie dochodzi do ponownego orzekania przez organ co do istoty. Tym samym zarzuty dotyczące niewłaściwie ustalonej wysokości odszkodowania na rzecz użytkownika wieczystego, na tym etapie postępowania nie mogą odnieść oczekiwanego skutku. Takie zarzuty mogły być skutecznie podnoszone natomiast, gdyby zostało wniesione odwołanie od decyzji odszkodowawczej. Z akt sprawy wynika, że takie odwołanie nie zostało wniesione. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a zatem nie mogły odnieść zamierzonego skutku, oraz biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).